Αλλο αλληλεγγυη, αλλο κυβερνητικη φιλανθρωπια (Αυγη, 21.10.2008)

ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ-ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν λίγες βδομάδες, ο Δήμος Βύρωνα και το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών διοργάνωσαν ένα τριήμερο συζητήσεων και εκδηλώσεων για τους μετανάστες, με τη συμμετοχή μεταναστευτικών κοινοτήτων, του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, του σωματείου εργαζομένων του δήμου, δημοσιογράφων όπως η Ιωάννα Σωτήρχου και ο Στέλιος Κούλογλου, αλλά και εκπροσώπων του χώρου μας -ήταν εκεί ο Φώτης Κουβέλης, ο Γρηγόρης Ψαριανός και, στο κλείσιμο του τριημέρου, ο Αλέξης Τσίπρας.

Οι εκδηλώσεις είχαν θετική ανταπόκριση, τέθηκαν πάμπολλα ζητήματα, ενώ ο δήμαρχος -που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση, αλλά είναι της άποψης «ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, μόνο μπροστά»- δεσμεύτηκε ότι θα εγγράψει στα δημοτολόγια τους μετανάστες και ότι τα μαθήματα ελληνικών, που παρέχει ο δήμος, θα συνεχιστούν.

Από κάθε άποψη, επρόκειτο για ένα πολιτικό γεγονός που ξεπέρασε τα όρια του Βύρωνα -μια τέτοια εκδήλωση, εξάλλου, θα ήταν αδιανόητη πριν από μερικά χρόνια, και μάλιστα υπό την αιγίδα ενός δημάρχου υποστηριζόμενου από τη δεξιά. Είπαμε «από κάθε άποψη»; Δεν ήταν ακριβώς έτσι. Το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών απέσυρε τη συμμετοχή του (βλ. Εποχή, 5/10/2007), μέλη οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς φώναξαν συνθήματα για τα είκοσι χρόνια θερμής ελληνικής φιλοξενίας («εκπυρσοκροτήσεων», μαύρης εργασίας, απελάσεων), ενώ και ο Αλέξης Τσίπρας εξήγησε ότι τα προβλήματα των μεταναστών δε θα λυθούν χάρη στη φιλανθρωπία.

Είναι όλοι οι παραπάνω τόσο μίζεροι και ιδεοληπτικοί που τίποτα πια δεν μπορούν να εκτιμήσουν; Περιοριζόμενος να μιλήσω για τον δικό μας χώρο, νομίζω ότι θα ήταν μικροψυχία να μην πιστώσουμε στον δήμαρχο τη διοργάνωση, μόνο και μόνο γιατί ο ίδιος δεν ανήκει στην αριστερά. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι στήθηκε ένα ολόκληρο τριήμερο αποκλειστικά διότι οι μετανάστες και οι μετανάστριες θα ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές ή ότι λέει ψέματα ο Νίκος Χαρδαλιάς όταν, ως …αριστερός της δεξιάς, «[διεκδικεί] ανοιχτή, πολυπολιτισμική κοινωνία». Ο ιδεολογικός λόγος δεν είναι «ψέμα»: αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ο δήμαρχος του Ζωγράφου δεν είναι σε θέση να πει (και να κάνει) κάτι τόσο «υποκριτικό».

Αλλού είναι το πρόβλημα -και είναι αρκετά σοβαρό για να το παρακάμψουμε, μην και μας πούνε γκρινιάρηδες. Το πρόβλημα είναι ότι ο φιλελεύθερος πλουραλισμός, που εκπροσωπεί και υπηρετεί ο δήμαρχος, είναι τόσο ευρύς ώστε χωράει μέχρι και αυτούς που στήνουν ναρκοπέδια στα σύνορα, που εκπονούν την πολιτική των απελάσεων, καταργούν πρακτικά το άσυλο και πολλαπλασιάζουν τα κρατητήρια της ντροπής, ασπαζόμενοι και υλοποιώντας, εν τέλει, τον σαρκοζισμό~ χωράει τρία υπουργεία και κυβερνητικούς εκπροσώπους όπως η προσκεκλημένη (αλλά απούσα, τελικά) Ντόρα Μπακογιάννη, που ενθουσιάζουν το ΛΑΟΣ δηλώνοντας πως «δεν χωράει ούτε ένας λαθρομετανάστης».

Ο φιλελεύθερος και φιλάνθρωπος αντιρατσισμός χωράει, λοιπόν, τους πάντες: «συμβιβάζει» θύτες και θύματα (τσιφλικάδες και εργάτες γης, αφεντικά και ανασφάλιστους, αρχιτέκτονες της αντιμεταναστευτικής πολιτικής και ακτιβιστές για τα δικαιώματα των μεταναστών), ξεπλένει τους πρώτους στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ της «κοινωνίας των πολιτών» (εν προκειμένω του Βύρωνα) και εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι οι δεύτεροι χρειάζονται άμεσες λύσεις και δυνατούς συμμάχους. «Δεν έχουν ακόμα και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης δικαίωμα λόγου;», θα πουν κάποιοι, ανοήτως, λες και το πρόβλημά μας είναι ο λόγος των κυβερνητικών, όχι τα πεπραγμένα τους.

Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ο ρατσισμός είναι απόρροια της κοινωνικής-ταξικής θέσης των μεταναστών και μιας εγχώριας πολιτισμικής κατασκευής που τους αποκλείει ως «ξένους». Ο φιλάνθρωπος αντιρατσισμός μπορεί να μιλά και να πράττει μόνον ως προς το δεύτερο σκέλος, αλλά το πρώτο κάνει πως δεν το βλέπει. Δε βλέπει, δηλαδή, ότι στην Ελλάδα ο «ξένος» επιχειρηματίας δεν είναι καθόλου ξένος και ότι παντού υπάρχουν και καλοδεχούμενοι μετανάστες -είναι αυτοί που η κ. Μπακογιάννη βλέπει ως «εργαλείο ανάπτυξης». Από τη σκοπιά αυτής της «ανάπτυξης», από τη σκοπιά της «εθνικής οικονομίας» και εξαφανίζοντας μαγικά τις σχέσεις εξουσίας μέσα στη συναίνεση της κοινωνίας των πολιτών, ο φιλάνθρωπος αντιρατσισμός είναι και με το ανθρώπινο εμπόρευμα («εργαλείο ανάπτυξης») και με το δουλοκτήτη. Σα να λέμε «ούτε αριστερά, ούτε δεξιά».

Ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος είναι μεταπτυχιακός φοιτητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: