Η εκπροσώπηση των γυναικών του ΣΥΝ στην Ευρωβουλή
01/03/2009, 1:54 μμ
Filed under: Uncategorized | Ετικέτες:

ΖΩΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ,  ΕΥΗ ΠΑΤΚΟΥ

(Αυγή 1/3/ 2009)
Στο πρόσφατο διαρκές συνέδριο του ΣΥΝ, αισθητή ήταν η παρέμβαση  65 γυναικών που ζητούσαν ίση εκπροσώπηση γυναικών και ανδρών (μελών του ΣΥΝ) στο Ευρωκοινοβούλιο που θα προκύψει από τις  επικείμενες εκλογές του 2009. Το κείμενο που κατατέθηκε στο συνέδριο (βλ. ΑΥΓΗ, 18/2/2009) είχε υπογραφές από γυναίκες όλων των τάσεων,  υπενθύμιζε την συνεχώς μειούμενη συμμετοχή των γυναικών  σε δημόσιες θέσεις του ΣΥΝ και την αφερεγγυότητα του κόμματος απέναντι στην κοινωνία ως προς αυτό το ζήτημα. Το εσωτερικό δημοψήφισμα  για την ανάδειξη των υποψηφίων αποτελούσε μια καλή ευκαιρία επανόρθωσης.  Άσχετα από την τελική διαμόρφωση του Ευρωψηφοδέλτιου στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ, στις εκλόγιμες θέσεις που αντιστοιχούν στον ΣΥΝ, θα πρέπει να ληφθεί κάποιο μέτρο ώστε γυναίκες και άντρες να εκπροσωπηθούν ισόποσα  -υποστήριζε το κείμενο-.
Στην τελική ψηφοφορία, η πρόταση για συγκεκριμένα μέτρα δεν εγκρίθηκε, όμως ψηφίσθηκε από περίπου το 1/3 των συνέδρων πράγμα όχι αμελητέο. Σε όσες τοποθετήσεις έγιναν για το θέμα,  διαπιστώθηκε για μια ακόμα φορά, το έλλειμα δημοκρατίας που δηλώνει  η υποαντιπροσώπευση των γυναικών και το πόσο προβληματικό είναι αυτό, όπως επίσης και η αναγκαιότητα να ειδωθεί επιτέλους σοβαρά το ζήτημα της εκπροσώπησης των γυναικών Επίσης δεν ήταν αμελητέα και η αναγνώριση του προβλήματος από ομιλητές και ομιλήτριες που διαφώνησαν μόνο ως προς το timing της πρότασης. Εδώ βέβαια θυμίζουμε πως η ιστορία έχει αποδείξει ότι το timing ποτέ δεν έχει θεωρηθεί κατάλληλο για την μαζική γυναικεία εκπροσώπηση, πάντα κάποια άλλη προτεραιότητα θα υπαγορεύει η συγκυρία, άρα χρειάζεται μια αποφασιστική τομή.
Να προσθέσουμε λοιπόν τα παραπάνω θετικά αποτελέσματα σε όλες τις προσπάθειες που γίνονται χρόνια τώρα, όσο υπάρχει αριστερά, προκειμένου να εξαλειφθεί ο σεξισμός στο εσωτερικό της. Στα συγκεκριμένα πλαίσια και του τωρινού ΣΥΝ έχουν γραφεί αξιόλογα και τεκμηριωμένα άρθρα στην ΑΥΓΗ. «Αλλαγή πολιτικού τοπίου και νοοτροπίας» από την Μαρία Καραμεσίνη αμέσως μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. «Πού πήγε η ισότητα στην ανανεωτική αριστερά;» από την Ντίνα Βαϊου αμέσως μετά το τελευταίο τακτικό συνέδριο του ΣΥΝ. Δεν χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε, απλά το κόμμα να γίνει επί τέλους και λίγο «συλλογικός διανοούμενος».
Ως συλλογικός διανοούμενος, ας θυμηθούμε ότι τα απελευθερωτικά προτάγματα στον λόγο της αριστεράς έρχονται σε αντίφαση τόσο με τις υπάρχουσες σχέσεις εξουσίας μεταξύ των δύο φύλων στο εσωτερικό της όσο και τα συντηρητικά πρότυπα που αυτό καλλιεργεί στο σύνολο της κοινωνίας. Είναι πολύ συντηρητικό να ταυτίζεται η πολιτική με την εικόνα μόνο του αντρικού φύλου και, έτσι, να ενισχύεται ο ρόλος της γυναίκας σε κάποια υποτιμημένα μετόπισθεν (για τα οποία βέβαια μπαίνει σαφώς θέμα αναβάθμισης αλλά χωρίς καταμερισμό των ρόλων). Στο πρόσφατο έργο «Ο Δρόμος προς της Επανάσταση», η τραγική φιγούρα της γυναίκας (τέλειας συζύγου, μητέρας, νοικοκυράς) που τελικά αυτοκτόνησε, όταν ερωτάται «μα τι τέλος πάντων θέλεις;» απαντά «απλά να συμμετέχω».
 Πρόκειται για την ίδια υποτίμηση που σπρώχνει περισσότερο τις γυναίκες στην ανεργία και στην φτώχεια, πρόβλημα για το οποίο η αριστερά κόπτεται στα λόγια, παραμένει όμως αφερέγγυα στην πράξη (βλ. τεκμηρίωση στο θαυμάσιο άρθρο του Σταύρου Παναγιωτίδη «ΦΥΛΟ-ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ-ΑΝΕΡΓΙΑ», ΑΥΓΗ, 12-2-2009).
Τίθεται λοιπόν θέμα συντηρητικών αντιλήψεων που δεν ταιριάζουν με τα οράματα της αριστεράς, τίθεται επίσης και θέμα δημοκρατίας. Η υποεκπροσώπηση των γυναικών στις δημόσιες θέσεις του ΣΥΝ δηλώνει έλλειμμα δημοκρατίας που έρχεται σε αντίφαση με την αρχή πως ο «σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει» 
Για το συγκεκριμένο θέμα, είναι τόσο φανερό το πρόβλημα που η επιχειρηματολόγηση,  μετά από 20 χρόνια αποκλειστικά ανδρικής εκπροσώπησης στην ευρωβουλή και μάλιστα με πανευρωπαική πρωτοτυπία, είναι πλέον περιττή. Αυτό που απλώς χρειάζεται είναι να δώσουμε νόημα και αξιοπιστία στις διακηρύξεις και τις θεωρίες μας με συγκεκριμμένες αντίστοιχες πρακτικές. Αντιστρέφοντας τα αντεπιχειρήματα περί συγκυρίας, θα λέγαμε ότι, αφού τα τελευταία χρόνια το ζήτημα υποτιμήθηκε όσο ποτέ άλλοτε,  ο ΣΥΝ δεν έχει πλέον άλλα περιθώρια ανδρικής και ανδροκρατικής εικόνας και αυτό διαμορφώνει μια συγκυρία όπου άλλα τυχόν σπουδαία διακυβεύματα είναι δευτερεύοντα. Π.χ. η (θεμιτή) εσωκομματική ιδεολογικοπολιτική πάλη των συγκεκριμένων τάσεων δεν υπάρχει λόγος να έχει πάλι την πρωτοκαθεδρία της και το δημοψήφισμα να αποτελέσει ένα επιπλέον πεδίο αναμέτρησής της.  
Τα πράγματα είναι απλά, χρειάζεται μόνο λίγο απελευθερωμένη πνοή, χρειάζεται λίγο ανάταση. Στο εσωτερικό δημοψήφισμα του ΣΥΝ μπορούν και πρέπει να ενισχυθούν οι γυναίκες έτσι ώστε οι προτάσεις μας προς τον ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλόγιμες θέσεις του ευρωψηφοδέλτιου να μην είναι μόνο ανδρικού φύλου.
Διοικητικά μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση δεν θα υπάρχουν, παρά μόνο η ελεύθερη βούλησή μας που μπροστά της έχει ένα στοίχημα.
Για την αξιοπρέπεια των γυναικών και την αξιοπιστία της αριστεράς..
Ζωή Γεωργίου,  Εύη Πάτκου

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: