Θυμησου τον Δεκεμβρη (Αυγη, 7.5.2009)
07/05/2009, 12:36 πμ
Filed under: Γιωργος Αναδρανιστακης | Ετικέτες: ,

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ

Παραφράζοντας τον Βολτέρο, αν δεν υπήρχε ο Δεκέμβρης, θα έπρεπε να τον επινοήσουμε. Τι λόγια είναι αυτά μέρες που ‘ναι, θα αντιτείνουν κάποιοι. Εδώ κάνουμε αμάν και πώς να ξεχάσουμε τον άτιμο το Δεκέμβρη, που μας έριξε από το 18% στο 8%, κι εσύ ό,τι θυμάσαι χαίρεσαι.

Καταρχάς και όπως θα προσπαθήσουμε να δείξουμε στη συνέχεια, ο Δεκέμβρης δεν μας (σ.σ. «μας»= ΣΥΡΙΖΑ) έριξε στο 8%, ο Δεκέμβρης μας κρατάει με τα δόντια στο 8%, ποσοστό πρωτοφανές για τα δεδομένα της δικής μας αριστεράς. Αλλά ακόμη κι αν το 18% γινόταν 0,8%, ο ΣΥΡΙΖΑ όφειλε να αντιμετωπίσει τον Δεκέμβρη με τον τρόπο που τον αντιμετώπισε, διότι οποιαδήποτε άλλη στάση θα άγγιζε τα όρια της πολιτικής απάτης. Δεν γίνεται να είσαι επί τέσσερα χρόνια ο βασικός συμπαραστάτης των αγώνων του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος, δεν γίνεται να είσαι ο χώρος που έστειλε στα σκουπίδια το άρθρο 16 και την κρίσιμη ώρα, την ώρα που τα παιδιά βγήκαν στο δρόμο για να θρηνήσουν τη δολοφονία του Αλέξη και του μέλλοντός τους, εσύ να κάνεις την πάπια

Και με τη βία, τι γίνεται με τη βία; Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον ερώτημα, διότι η βία του Δεκέμβρη έγινε αφορμή για τη μητέρα όλων των σπεκουλών. Τον Δεκέμβρη λοιπόν είχαμε δύο είδη βίας:  Από τη μια τη βία των παιδιών που πέταγαν νεράντζια (άντε και καμιά πετρούλα) στα όργανα της τάξης που είχαν μόλις δολοφονήσει το συμμαθητή τους, των παιδιών που αμύνονταν νομίμως απέναντι στα ίδια όργανα που τα χτύπαγαν αλύπητα με τα γκλομπ και τα ψέκαζαν σαν τη μικρή Τερέζα. Κι από την άλλη τη βία της φωτιάς και της βαριοπούλας, η οποία εκδηλώθηκε από ομάδες που θεώρησαν ότι σπάζοντας και καίγοντας θα αφυπνίσουν τις μάζες και τελικά το μόνο που κατόρθωσαν ήταν να βλάψουν, εκόντες άκοντες, την υπόθεση του Δεκέμβρη.

Οι δυνάμεις του νόμου και της τάξεως, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, έκαναν που λέτε την εξής λουμπινιά: Πήραν την εύλογη και επιβεβλημένη βία των μαθητών και των φοιτητών, την ταύτισαν αυθαίρετα με την τυφλή βία των οργανωμένων ομάδων και ζήτησαν από τις πολιτικές δυνάμεις να καταδικάσουν τη βία οπόθεν κι αν προέρχεται, να καταδικάσουν εντέλει τους μαθητές και τους φοιτητές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε, δεν είχε το δικαίωμα, να τσουβαλιάσει δικαίους και αδίκους και ευτυχώς, παρά την ανυπόφορη πίεση, δεν το έκανε.

Επιστρέφοντας στις δημοσκοπήσεις, ο ισχυρισμός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε από το 18% στο 8% εξαιτίας του Δεκέμβρη είναι παντελώς ανακριβής. Από τον Σεπτέμβριο, από την ώρα δηλαδή που το ΠΑΣΟΚ πέρασε μπροστά στις δημοσκοπήσεις, οι ψηφοφόροι του που είχαν προσεγγίσει το ΣΥΡΙΖΑ επειδή δεν γούσταραν τον Γιώργο άρχισαν να επιστρέφουν στη βάση τους, αφήνοντας πίσω τους ψηφοφόρους που είχαν πολιτική – ιδεολογική συνάφεια με την αριστερά. Κατόπιν τούτου, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πέσει πριν από τον Δεκέμβρη στο 13%, το οποίο περιλάμβανε και ένα 2%-3% απογοητευμένων νεοδημοκρατών που τσίμπησαν αυθωρεί στο παραμύθι της υποκινούμενης βίας, βάζοντας πλώρη για τους Οικολόγους και το ΚΚΕ(!)

Εκείνο που έκανε ο Δεκέμβρης ήταν να επιταχύνει τις εξελίξεις που θα έφερναν αργά ή γρήγορα το ΣΥΡΙΖΑ στο 10%. Ένα 10% αριστερό, ριζοσπαστικό, με ισχυρότατη την παρουσία της  νεολαίας και των εργαζόμενων, επέκταση του 5% του 2007, το οποίο στηριζόταν επίσης σε μεγάλο βαθμό στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κρατήσει τον Δεκέμβρη στάση άτολμη και κυριλέ, αυτό το 10% θα φυλλορροούσε, μη σου πω ότι θα φυλλορροούσε και το 5% του 2007

Εκείνο που πρέπει να μας προβληματίσει δεν είναι γιατί πέσαμε από το 18% του Σεπτέμβρη στο 10% του Δεκέμβρη αλλά γιατί πέσαμε από το 10% του Δεκέμβρη στο 7,5% του Φλεβάρη. Μήπως επειδή ο πολιτικός χώρος που μαχόταν τον Δεκέμβρη με θεούς και δαίμονες εμφανίσθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα να σπαράσσεται για αξιώματα και τούτο θεωρήθηκε από κάποιους ανθρώπους που είχαν αποθέσει τις ελπίδες τους στην αριστερά έγκλημα καθοσιώσεως; Μόλις κόπασε ο σπαραγμός, το 7,5%  έγινε 8%-8,5% και το μεγάλο στοίχημα δεν είναι αν θα ξαναγυρίσουμε στη δημοσκοπική φαντασίωση του 18% αλλά αν θα ξαναβρούμε το απωλεσθέν 10% του Δεκέμβρη, που αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον επινοήσουμε.

Ο Γιώργος Αναδρανιστάκης είναι δημοσιογράφος της Αυγής και του ρ/σ «Στο Κόκκινο 105,5»

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: