Το βαθος του ουρανου ειναι πρασινο (Αυγη, 22.5.2009)
22/05/2009, 12:33 πμ
Filed under: Γιωργος Αναδρανιστακης | Ετικέτες: ,

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ

Κοίτα ρε που τώρα στα γεράματα οι Έλληνες έγιναν οικολόγοι! Εξέλιξη απολύτως θετική, δεδομένου ότι ζούμε στη χώρα με την πιο κακοκτισμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης, το λιγότερο πράσινο ανά κάτοικο, τα πιο ενεργοβόρα αυτοκίνητα. Σε μια χώρα που καίει τα δάση της για να φτιάξει μεζονέτες, που στηρίζει την ανάπτυξή της στον λιθάνθρακα, που καταστρέφει τα βουνά της για να βγάλει βωξίτη ένας κύριος που προεδρεύει στη Λυρική Σκηνή (και σαπούνι).

Μόνο που είναι άλλο να είσαι οικολόγος με το σώμα σου και άλλο μόνο με την ψήφο σου, άλλο να βρίσκεσαι εκεί που καίγεται το πελεκούδι και να μάχεσαι για να μην καεί και άλλο να ψηφίζεις ένα πράσινο κόμμα, για να έχεις ήσυχη τη συνείδησή σου και να πουλάς μούρη στους φίλους σου ότι είσαι in και προοδευτικός. Τέσσερις είναι οι βασικές πολιτικές στάσεις περί την οικολογία:

Στάση πρώτη: «Τσιμέντο να γίνει!». Αυτή είναι η στάση των κομμάτων της εξουσίας, από τον Καραμανλή τον μεγάλο μέχρι τον Σημίτη και τον Καραμανλή τον μικρό και από τον Λαλιώτη και τη Βάσω, μέχρι τον Σουφλιά και τον Κακλαμάνη. Τα πράγματα εν προκειμένω είναι απλά: Εκείνο που προέχει είναι η ανάπτυξη και η προκοπή του τόπου, να λαδώσει το αντεράκι του ο λαός που ψωμολυσσάει και οι εργολάβοι που χαβιαρολυσσάνε. Προτεραιότης μας τα μεγάλα έργα, χτίζουμε την Ελλάδα απ’ άκρου εις άκρον που έλεγε κι ο Σημίτης κι αν κατά το χτίσιμο κοπούν ολίγα δέντρα και μπαζωθούν ακόμη ολιγότεροι αρχαιολογικοί χώροι, δεν βαριέσαι, η ανάπτυξη είναι διαρκής πόλεμος με αναπόφευκτες παράπλευρες απώλειες. Όσο για το γενικότερο πρόβλημα του πλανήτη, την επικείμενη δηλαδή περιβαλλοντική καταστροφή, αυτά είναι κινδυνολογίες των ανεπρόκοπων, άλλωστε άσχημα θα σας πέσει να γίνει η Ευρυτανία παραλιακή;

Στάση δεύτερη: «Η οικολογία ή θα είναι σοσιαλιστική ή δεν θα υπάρχει». Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι αποτέλεσμα του κυρίαρχου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης, γεννήθηκε με τον καπιταλισμό και θα πεθάνει μαζί του. Κατόπιν τούτου, το μόνο που έχει σημασία είναι η μάχη για την υπέρβαση του συστήματος, ο δε αγώνας για τα επιμέρους περιβαλλοντικά προβλήματα είναι μάταιος, ενδεχομένως δε και αποπροσανατολιστικός. Η στάση αυτή θα μπορούσε να είναι η στάση του ΚΚΕ, δυστυχώς όμως δεν είναι. Διότι το ΚΚΕ παραπέμπει μεν τη λύση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στον σοσιαλισμό, ο σοσιαλισμός όμως που ευαγγελίζεται κάθε άλλο παρά εγγυάται την επίλυση των προβλημάτων αυτών. Διαβάστε τις θέσεις για τον λιθάνθρακα και τον λιγνίτη και θα διαπιστώσετε ότι το ΚΚΕ δεν έχει ξεφύγει από το μοντέλο της διαρκούς και με κάθε κόστος ανάπτυξης, μοντέλο που ρήμαξε κάποιες από τις χώρες του υπαρκτού.

Στάση τρίτη: «Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει». Το Α και το Ω της οικολογίας είναι τα περιβαλλοντικά προβλήματα της καθημερινότητας, να είμαστε εκεί που συμβαίνει η καταστροφή και να την εμποδίσουμε να συμβεί. Τα άλλα, τα γενικότερα, το ποιος παράγει, πώς παράγει, ποιος καταναλώνει, τι καταναλώνει, ουδόλως μας ενδιαφέρουν, όπως δεν μας ενδιαφέρει και η συζήτηση περί καπιταλισμού και σοσιαλισμού. Αυτή θα μπορούσε να είναι η στάση των Οικολόγων Πράσινων, δυστυχώς όμως δεν είναι. Διότι ακόμη και η απλή ενασχόληση με τα καθημερινά περιβαλλοντικά προβλήματα χωρίς έγνοια και αναρώτηση για τις συνθήκες που τα προκαλούν, απαιτεί συγκρούσεις. Συγκρούσεις με τον Μπόμπολα, τον Βωβό, τον Κακλαμάνη, σύγκρουση εντέλει με τα κόμματα εξουσίας που δηλώνεις ότι θα τους δώσεις τις έδρες σου, για να επιστρέψουν ή να παραμείνουν στην κυβέρνηση.

Στάση τέταρτη: Η στάση αυτή συνδυάζει τη δεύτερη με την τρίτη, γνωρίζει δηλαδή ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα σχετίζονται με το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης, ότι ο καπιταλισμός οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή του πλανήτη, δεν υποτιμά ωστόσο τους καθημερινούς αγώνες ακόμη και για τη σωτηρία του ισχνότερου δέντρου και πανηγυρίζει όταν σώζεται ο Ελαιώνας, το Κάβο Σίδερο και το παρκάκι της Λέλας Καραγιάννη. Τη στάση αυτή τηρεί ο ΣΥΡΙΖΑ ή τουλάχιστον προσπαθεί να την τηρήσει και για την προσπάθειά του αυτή αξίζει να τον τιμήσουν με την ψήφο τους όσοι πιστεύουν ότι «το βάθος του ουρανού είναι πράσινο, αλλά μέχρι τότε καλό είναι να σώσουμε και κανένα δέντρο».

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: