Η κριση ως ευκαιρια, οι αναγκες εναντια στα κερδη (AYΓΗ, 26.5.2009)
26/05/2009, 6:30 μμ
Filed under: Δημητρης Λαβατσης | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΒΑΤΣΗ

Σε περιόδους κρίσης, όπως τώρα, όταν γίνεται  έντονη    η ανάγκη « να αλλάξουν τα πράγματα» οι  από  κάτω μιλούν πιο έντονα για την κοινωνική  αδικία και  οι από πάνω για άτυχους χειρισμούς  ή κάποιες παρεκτροπές από την κανονικότητα.

Ακολουθώντας την  κοινωνική πόλωση πολώνονται και τα πολιτικά προτάγματα .
Το ένα, της άρχουσας τάξης, αναγνωρίζοντας την  ανάγκη  μεταρρυθμίσεων-να  αλλάξουν όλα για να μην αλλάξει τίποτα-δίκαια  κατηγορείται για κυνισμό, κοινωνική αναλγησία,  βαρβαρότητα. Είναι  ωστόσο ρεαλιστικό. Ακουμπάει  στο αυτονόητο του τρόπου οργάνωσης της παραγωγής: Η παραγωγή των αγαθών μέσον για το κέρδος. Αρχή  και κίνητρο πάντων το κέρδος. Εξ  αυτού τα πάντα τείνουν στην  εμπορευματοποίηση τους: οι ανθρώπινες  βασικές  ανάγκες και επιθυμίες, οι σχέσεις τους, το περιβάλλον, ο συσσωρευμένος μόχθος,  όλες οι κατακτήσεις του πολιτισμού. Όλα για πούλημα λοιπόν! Άλλωστε  σε κάθε τρόπο  παραγωγής προσιδιάζει ένα κίνητρο. Εδώ  είναι  το κέρδος η κινητήρια δύναμη της  κοινωνίας. Από  αυτό ωφελείται το  κοινωνικό σύνολο, μας λένε.

Στις περιόδους κρίσης η ειλικρίνεια του  αυτονόητου συγκαλύπτει-  αποτελεσματικά ή όχι από εμάς εξαρτάται- τον εκβιασμό: Αν δεν ενισχυθούν οι εταιρείες και δεν έχουν  μεγάλα κέρδη ,δεν  συμφέρει να παράγουν. Μοιραία θα κλείσουν, επομένως λιγότερο ΑΕΠ και πιο μεγάλη ανεργία…

Έτσι  φθάνουμε στον αυτονόητο, έσχατο παραλογισμό του καπιταλισμού, την ανεργία. Ενώ  βασικές ανάγκες ευρέων τμημάτων της κοινωνίας δεν ικανοποιούνται την  ίδια στιγμή μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, οι  άνεργοι δεν  μπορούν να προσφέρουν για την  κάλυψη  αυτών των αναγκών.  ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΟ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ
Σαν  Αριστερά εναλλακτική, αντικαπιταλιστική, ριζοσπαστική στον ΣΥΡΙΖΑ  απ την  ώρα της πολιτικής του γέννησης συνομολογήσαμε το σύνθημα :οι  άνθρωποι  πάνω από τα κέρδη.

Έρχεται  όμως  η στιγμή που πρέπει  να προχωρήσουμε την  πολιτική μας, τα συνθήματα μας, τις πράξεις μας. Απέναντι  στο πρόταγμα  των  Μίχαλου –Δασκαλόπουλου-Προβόπουλου-Καραμανλή-Παπανδρέου-ΔΝΤ κλπ,  για περισσότερη   εκμετάλλευση  της κοινωνίας  των  από κάτω  η  μόνη απάντηση  είναι το  σπάσιμο  του ορίου, του φράγματος, του «εμπόδιου» στον  τρόπο κοινωνικής  οργάνωσης της  παραγωγής που λέγεται  κέρδος. Και  εδώ  αρχίζουν  τα δύσκολα ,όσο  και αναγκαία.

Να προτείνουμε μορφές  παραγωγής  χωρίς  σκοπό  το  κέρδος  «των  από  πάνω» ΄ αντίθετα με σκοπό την  κάλυψη  των  αναγκών  των  «από κάτω». Με  ένα  άλλο κίνητρο  με το  οποίο οργανώνεται  ο κόσμος  της εργασίας διεκδικώντας την ηγεμονία. Το κίνητρο  το λέμε  αλληλεγγύη, συλλογικότητα, γενναιοδωρία. Είναι το  κίνητρο που  ωθεί τους φυσικούς φορείς αυτής της τάσης της κοινωνίας, της κοινωνικής  Επανάστασης να «τα δίνουν όλα». Σε όλες τις μικρές καθημερινές διαδρομές της ταξικής πάλης. Είναι οι αρετές που, μαζί με την  σκέψη, μας διαχωρίζουν από το ζώο όπως μας  είπε ο Τσε.

Επομένως χωρίς ενδιάμεσα, χωρίς  ωραιοποιήσεις, χωρίς να μασάμε τα λόγια μας, χωρίς  στρογγυλέματα για συμμάχους που ποτέ δεν είδε στ αλήθεια ο κόσμος της εργασίας από   τμήματα  του αστισμού τις κρίσιμες ώρες (άλλο πράγμα οι υποχωρήσεις και η διάσπαση του αστικού μπλοκ) πρέπει να πούμε στον κόσμο  αυτόν που φιλοδοξούμε να εκπροσωπούμε και μας  ενδιαφέρει, ότι το δικό μας  αίτημα  είναι να λειτουργήσει η οικονομία  και  οι επιχειρήσεις  χωρίς κέρδος. Οι παραγωγικές δομές να παράγουν για να καλύπτουν με τους μισθούς και τις πραγματικές  λειτουργικές υποχρεώσεις υποβαθμίζοντας στην προοπτική των κοινωνικοποιήσεων την απαίτηση  των μετόχων για κέρδος. Άλλωστε η συσσώρευση  του  κεφαλαίου  (τους) δεν   έγινε γιατί  έφτυσε ο Θεός τους  «λεφτά». Ο Μαρξ μας τα ανέλυσε διεξοδικά. Επιπλέον, είναι αναγκαία η οργάνωση των  επενδύσεων με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος.

Είναι σίγουρο ότι τέτοιες ειλικρινείς θέσεις θα φαντάζουν ακραίες, «άκαιροι  αριστερισμοί» Θα υπάρξουν διάφορες αντιδράσεις από λογής-λογής πραγματιστές. Αντίθετα με το φαινομενικά πλειοψηφικό ρεύμα  είναι  αναγκαίο  να προχωρήσουμε σε αυτήν την κατεύθυνση τώρα που το κέρδος  απονομιμοποιείται σαν πηγή της  κρίσης και των  δεινών που αυτή φέρνει.

Εμείς «οι μειοψηφίες τάγματα ξυπόλυτα» βλέποντας την κρίση  ως ευκαιρία  χτίζουμε το πρόταγμα: «οι ανάγκες ενάντια στα κέρδη».

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: