Περι ερμηνειας (ΑΥΓΗ, 13.6.2009)
13/06/2009, 12:01 πμ
Filed under: Χρηστος Λασκος

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΣΚΟΥ

Ένα από τα νόστιμα των ημερών που ακολούθησαν το περιορισμένο, βάσει των προσδοκιών και των στόχων που είχαν τεθεί, για το ΣΥΡΙΖΑ εκλογικό αποτέλεσμα είναι πως υπήρξαν σύντροφοι εντός του κόμματος που είχαν την απάντηση έτοιμη. Το κακό είναι πως η απάντηση όντας παντός καιρού δεν συνιστά απάντηση. Θέλω να πω, αυτό που μας συνέβη μοιράζεται ομοιότητες σε ευρωπαϊκό επίπεδο τόσο που δύσκολα μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά σε ιδιαίτερα δικά μας στοιχεία. Από την άλλη, αφορά μια τόσο ειδική εκλογική μάχη με τόσο πρωτότυπα και ρευστά χαρακτηριστικά που δεν μπορεί η οποιαδήποτε «ερμηνεία» να μην τα συνυπολογίζει.

Ας δούμε τι λένε οι ερμηνευτές, οι έτοιμοι από καιρό. Πρώτον, υποστήκαμε μεγάλη ήττα -ειπώθηκε, μάλιστα, πως ήταν και ατιμωτική. Μάλιστα. Σε μια αλλοπρόσαλλα ρευστή κατάσταση χωρίς προηγούμενο, με μια αποχή που μείωσε τη δύναμη της Ν.Δ. κατά 1.300.000 ψήφους, αυτήν του ΠΑΣΟΚ κατά 900.000, ακόμη και του ΚΚΕ κατά σχεδόν 200.000, το αποτέλεσμά μας χαρακτηρίζεται με τόσο οριστικό και απόλυτο τρόπο -μεγάλη ήττα. Μου μοιάζει περισσότερο επιθυμία παρά αξιολόγηση κι ας με συγχωρήσουν οι ερμηνευτές. Εγώ θα περιμένω λίγο περισσότερο πριν καταλάβω τι έγινε.

Το δεύτερο που λέχθηκε είναι πως βασική αιτία της μεγάλης ήττας υπήρξε η εγκατάλειψη, κατά τον προεκλογικό αγώνα μας, του αριστερού ευρωπαϊσμού από το κέντρο του λόγου μας. Εκτός του ότι δεν κατανοώ τι σημαίνει αριστερός ευρωπαϊσμός, εκτός, επιπλέον, του ότι δεν στοιχειοθετείται κανένας αντιευρωπαϊσμός στη στάση μας, το επιχείρημα είναι τόσο παράλογο που μας αφήνει, αν λίγο το σκεφτούμε, πραγματικά άφωνους. Ακούστε ακριβώς το επιχείρημα: Σε μια εκλογική αναμέτρηση όπου το μισό εκλογικό σώμα πήγε για μπάνιο, αυτό που μας στέρησε τη δυνατότητα να εκφράσουμε τη διάχυτη δυσαρέσκεια, που εκφράστηκε και έτσι, ήταν ο υποτονισμός στο λόγο μας του «αριστερού ευρωπαϊσμού»! Καταλάβατε τίποτε; Μπράβο!

Γιατί είναι επιχείρημα του ίδιου επιπέδου με εκείνο το άλλο που ισχυρίζεται πως σε συνθήκες πλήρους απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, της εκλογικής διαδικασίας, της σημασίας (;) των ευρωεκλογών ειδικά, εσύ έχασες γιατί αρνήθηκες (;) να συνδράμεις στη λύση του κυβερνητικού ζητήματος, δηλαδή στη στήριξη του πολιτικού συστήματος που όλοι απαξιώνουν! Εδώ δεν θα περιμένω για να καταλάβω. Τουλάχιστον, θα διατυπώσω τις υποψίες μου. Που είναι πως η αποχή σημαίνει σε σημαντικό βαθμό μια «αντισυστημική» -δεν εννοώ αντικαπιταλιστική- τάση, η οποία υπό την κατάλληλη ανάλυση και τακτική μπορεί να αποβεί χειραφετητική με την έννοια που η αριστερά δίνει στον όρο. Υπό την κατάλληλη ανάλυση και τακτική. Φανερά δεν τα καταφέραμε ως προς αυτό. Δεν υπάρχει, όμως, αμφιβολία πως ο γενικός αντισυστημικός προσανατολισμός μας είναι πολύ πιθανότερο να πετύχει και καλά εκλογικά αποτελέσματα σε σχέση με έναν άλλο προσανατολισμό που μας βλέπει ως «πυλώνα της δημοκρατίας» μας, προκειμένου «να λύσουμε προβλήματα», ενώ είναι πασίγνωστο πως έτσι δεν θα λύσουμε προβλήματα -δείτε, π.χ., τις χθεσινές τοποθετήσεις του ΠΑΣΟΚ για τη «λαθρομετανάστευση».

Ας πάμε, όμως, και στο άλλο επιχείρημα, αυτό που θεωρείται αμάχητο μια και, στο τέλος, το λένε όλοι. Από την Παπαρήγα μέχρι τον Καρατζαφέρη, τον Πρετεντέρη και την Τρέμη, την παρθένα και τον Σατανά. Ο Δεκέμβρης μας τσουρούφλισε! Ο αριστερισμός μας στοίχισε, όπως ακριβώς μας έπρεπε. Ας προσέχαμε! Αναρωτιέμαι, λοιπόν: Τι έπρεπε, κατά τους ερμηνευτές, να κάνουμε; Να μη συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις; Δεν το έχω ακούσει συχνά να λέγεται. Αυτό που λέγεται είναι πως έπρεπε στεντορείως να διαχωριστούμε από τη βία. Πόση αφέλεια! Πιστεύει κανείς πως αν κάναμε συνεχείς δηλώσεις υπέρ Γκάντι και Ινδών, κατά της βίας «από όπου και αν προέρχεται» κ.λπ. θα «σωζόμασταν» από την επίθεση του συστήματος; Μα η ανησυχία τους δεν αφορούσε τις δηλώσεις μας ή τη απουσία δηλώσεων, αφορούσε την πρακτική μας, τη διάθεσή μας να συμμετάσχουμε σε αυτό που μόνοι εμείς από τους μαζικούς πολιτικούς οργανισμούς αντιληφθήκαμε ως εξέγερση.

Αν θέλετε παράδειγμα σχετικό δείτε τι έγινε με το πρόγραμμα. Όσο «δεν το είχαμε» όλοι αναφέρονταν στην «έλλειψή» του. Μόλις το «αποκτήσαμε» κανείς δεν ενδιαφερόταν πλέον. Τόσο απλά και καθαρά.

Για να τελειώνω: Ειπώθηκε ακόμη και πως αφήσαμε την οικολογία και δεν της αφοσιωθήκαμε όσο θα έπρεπε. Αυτό δεν θα το σχολιάσω καθόλου. Μια απλή, μόνο, σκέψη πάνω στα πραγματικά περιστατικά στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια κάνει τόσο προσβλητική, για τα χιλιάδες μέλη και φίλους του κόμματός μας που συμμετείχαν δραστήρια και άκοπα σε ό,τι έχει σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος, αυτή τη διατύπωση που, απλώς, αρνούμαι. Ας σκεφτούν λίγο παραπάνω όσοι τη διατύπωσαν.

Ο Χρήστος Λάσκος είναι μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Δεν το διάβασα, άλλα όσοι είπαν ότι εγκαταλείψαμε την οικολογία, προφανώς το λένε γιατί δεν συμμετείχαν πουθενά. Σε κανένα οικολογικό, τοπικό κίνημα. Αλλιώς θα έβλεπαν, ότι σε πολλές περιπτώσεις έπρεπε να κρυβόμαστε, γιατί ήταν τέτοια η κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ που φαινόταν σαν καπέλωμα.

Σχόλιο από Me

Ο Γιώργος Παπανδρέου απάντησε στο δίλημμα «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Σοσιαλισμός KAI βαρβαρότητα.

Σχόλιο από Me




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: