Το «πολιτικο προσωπικο» και το πολιτικο… συλλογικο (Κυριακατικη Αυγη, 14.6.2009)
14/06/2009, 11:59 μμ
Filed under: Γιωργος Κυριτσης

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΤΣΗ

Στις ερμηνείες για το ανεπαρκές εκλογικό αποτέλεσμα οφείλουμε να συνυπολογίσουμε όχι μόνο το μήνυμα της αποχής, αλλά και μία σειρά από εμπεδωμένες πλέον αντιλήψεις στην κοινή γνώμη σχετικά με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του πολιτικού συστήματος αλλά και του πολιτικού προσωπικού. Ο κόσμος της αριστεράς δεν έχει συμβιβαστεί όσο νομίζουμε με τη διάσταση λόγων και έργων και ακόμη περισσότερο αυτό ισχύει για τους νέους ψηφοφόρους, οι οποίοι έχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις και απογοητεύονται ευκολότερα αφού παραμένουν ακόμη απρόσβλητοι από τις συγκαταβάσεις που έχουμε εμείς οι μεγαλύτεροι αποταμιεύσει μέσα από διαδοχικά τραύματα και ματαιώσεις.

Επικαλούμαι επ’ αυτού δύο παραδείγματα της προεκλογικής περιόδου, ένα από την Ελλάδα και ένα από τη Μ. Βρετανία. Στη χώρα του φλέγματος και των σιδηρών κοινωνικών και ταξικών διαχωρισμών, η προεκλογική εκστρατεία περιστράφηκε στη “λαϊκίστικη” ατζέντα των οικονομικών προνομίων των βουλευτών, η οποία μάλιστα οδήγησε και στην παραίτηση του προέδρου του αγγλικού κοινοβουλίου. Στην Ελλάδα, ο εμπειρικός λαϊκιστής Γ. Καρατζαφέρης είχε ως ατού της προεκλογικής του εκστρατείας την επιταγή του ενός εκατομμυρίου από την επιχορήγηση που παίρνει το κόμμα του, υπέρ του ταμείου κατά της φτώχειας. Ο κοινός παρανομαστής αυτών των δύο φαινομενικά άσχετων μεταξύ τους και δευτερευόντων θεμάτων είναι η ανάγκη διαφοροποίησης μέσα στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος και του πολιτικού προσωπικού, ιδίως σε συνθήκες κρίσης.

Συμπληρωματικά, να μην ξεχνάμε τις υπόγειες επιθέσεις που δεχόταν διαχρονικά η αριστερά, ότι έχει δεξιό πορτοφόλι (ο Μίκης Θεοδωράκης είναι πλούσιος, παλαιότερα, ο Αλ. Αλαβάνος είναι πλούσιος, ο Τσίπρας είναι κατασκευαστής δημοσίων έργων). Όλα αυτά μαζί προστίθενται στην πάγια επιχειρηματολογία κατά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας εκ μέρους της ακροδεξιάς, ότι οι βουλευτές είναι διεφθαρμένοι, τα παίρνουν και αδιαφορούν για τον λαό.

Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί και πολλές εγκαλούν, δικαιολογημένα κατά τη γνώμη μου, τον σ. Λ. Κύρκο για τις θέσεις του και κυρίως για τη στάση του στις εκλογές. Ωστόσο, ο Λ.Κ. είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του ηθικού υπόβαθρου και του αξιακού φορτίου της κομμουνιστικής αριστεράς, όπως μας την μετέδωσε η δρακογενιά της εθνικής αντίστασης, του εμφυλίου και των πέτρινων χρόνων. Όταν ο Λ. Κύρκος ήταν βουλευτής της ΕΑΡ, κατέθετε -και το ίδιο έκανε και ο σ. Κώστας Φιλίνης, ως ευρωβουλευτής- το σύνολο της βουλευτικής του αποζημίωσης στο κόμμα και μισθοδοτείτο τελευταίος αφού είχαν τακτοποιηθεί όλες οι άλλες οικονομικές ανάγκες του κόμματος. Το παράδειγμα αυτό πρέπει να ακολουθήσουν και σήμερα οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές μας. Όχι μόνο για να ενισχυθούν ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ στις δύσκολες σημερινές συνθήκες, αλλά και για να δώσουμε το καλό παράδειγμα, ότι δεν είμαστε στη φάση για τα λεφτά, αλλά γιατί πιστεύουμε στη συλλογικότητα και το κοινό καλό. Όπως η κοινωνία βλέπει τα κακά, έτσι βλέπει και τα καλά.

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: