Για την αποφαση της ΚΠΕ… (ιστολογιο του κοκκινο-πρασινου δικτυου, 15.7.2009)
15/07/2009, 5:08 μμ
Filed under: Παναγιωτης Βωβος | Ετικέτες:

TOΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΩΒΟΥ

Διαβάζοντας την  απόφαση της ΚΠΕ βλέπουμε ότι αναγνωρίζει μια σειρά από λόγους στους οποίους  αποδίδει την εκλογική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιγράφω μερικές ατάκες:

«…η απεύθυνσή μας δεν καταγράφεται διαχρονικά και σταθερά, με σαφές το στίγμα…», «…Οι προτάσεις μας δεν εκπέμπονται με σαφήνεια, επιμονή και αναγνωρισιμότητα…», «…Δεν καταφέραμε να εκφράσουμε πολιτικά όσους κι όσες…», «…Δεν πείσαμε πάντα ότι στην πολιτική διαπάλη δεν είμαστε όλοι ίδιοι…», «…Δεν καταφέραμε να απαντήσουμε αποτελεσματικά…», «…Μετατρέψαμε βασικά πλεονεκτήματά μας, σε μειονεκτήματα…», «…Δεν ερμηνεύσαμε με ψυχραιμία…», «…Αντί για επείγοντα διορθωτικά μέτρα, υπήρξε εφησυχασμός και υπέρμετρη αισιοδοξία…», «…αδυναμία ανάληψης πρωτοβουλιών…», «…Σοβαρά ελλείμματα στην προεκλογική καμπάνια…», «…Οι συνεχείς, αντικρουόμενες και συχνά συγκρουσιακές εκφωνήσεις κεντρικών στελεχών μας…», «…Η αδυναμία μας να δώσουμε ολοκληρωμένη πρόταση…»

MAFALDA

Όλα αυτά θα μπορούσαν να εγγραφούν σε μια αξιέπαινη διάθεση αυτοκριτικής… αν… Αν ακολουθούσε μια στοιχειώδης προσπάθεια διατύπωσης του ΓΙΑΤΙ δεν τα καταφέραμε σε τόσα πολλά πεδία. Είναι στοιχειώδες ότι ανάμεσα στην διαπίστωση ενός προβλήματος και την προτεινόμενη λύση, μεσολαβεί το πεδίο της διερεύνησης των αιτιών δημιουργίας του προβλήματος. Αλλιώς η προτεινόμενη λύση είτε δεν είναι σωστή, είτε δεν πείθει κανέναν για την εφαρμογή της. Δυστυχώς η απόφαση, ως ανέκδοτο, συμπυκνώνει αυτό το ενδιάμεσο πεδίο σε μία(!) φράση. «Η παράθεση των ανωτέρω αδυναμιών και ελλειμμάτων, αναδεικνύει το πολιτικό υπόβαθρο των αιτίων του δυσμενούς αποτελέσματος.» Δηλαδή; Δηλαδή αφήνουμε στην κρίση σας τα αίτια.

Έτσι και περνώντας στις προτάσεις για την «κομματική ανασύνταξη» βρισκόμαστε μπροστά σε μια θεμελιώδη αντίφαση. Η απόφαση διαπιστώνει «…επιβάλλουν αλλαγές και μέτρα, ακόμη και βαθιές τομές, ώστε να εξασφαλιστεί η συνεπής προώθηση  των αποφάσεων και η αντιμετώπιση των σοβαρών ελλειμμάτων δημοκρατίας και αποτελεσματικότητας που διαπιστώνονται». Η διατύπωση της πρόθεσης για βαθιές τομές λογικά συνεπάγεται και συγκρούσεις. Πραγματικές αλλαγές και τομές χωρίς σύγκρουση δεν υπάρχουν πολύ περισσότερο που τα προβλήματα είναι χρόνια. Αυτό αυτονόητα θα οδηγούσε ώστε όσοι και όσες επιθυμούν και επιδιώκουν τομές, να επιδιώκουν ταυτόχρονα την προϋπόθεση τους, δηλαδή τη μέγιστη δυνατή νομιμοποίηση που δεν είναι άλλη από την έγκριση της βάσης μέσω συνεδρίου. Αντί για αυτό, οι τομές μένουν προς υλοποίηση από τα ίδια τα στελέχη και ένα διαρκές συνέδριο με περιορισμένο φυσικά ρόλο (εκλογική τακτική) και αντιπροσώπους εκλεγμένους σε άλλη φάση, εντελώς διαφορετική από τη σημερινή.  Το λογικό ερώτημα είναι γιατί κάποιος που επιδιώκει αλλαγές και διαπιστώνει έλλειμμα δημοκρατίας δεν επιλέγει την πιο ανοιχτή και δημοκρατική διαδικασία που θα τον απαλλάξει και από τον κίνδυνο και την ευθύνη πιθανών διαλυτικών συγκρούσεων κορυφής ή την πιθανή αδυναμία αλλαγών;

Αν η δικαιολογία είναι ο φόβος για εσωστρέφεια, ίσως θα έπρεπε να διδαχτούμε από τα αστικά κόμματα που μετατρέπουν τα συνέδρια τους σε εφαλτήρια εφόδου όπως πχ έκανε η ΝΔ το καλοκαίρι του 2007. Πολύ περισσότερο που μπροστά σε πιθανές εκλογές χρειαζόμαστε απελπισμένα μια δυναμική πανηγυρική έξοδο από την κρίση μας, που όχι μόνο θα πείσει την κοινωνία ότι δεν είμαστε αυτοί που τους γύρισε την πλάτη στις 7 Ιουνίου, αλλά θα βοηθήσει και τη βάση μας να ξαναβγεί στους δρόμους όχι απλώς από καθήκον και προκάτ εξωστρέφεια αλλά με αυτοπεποίθηση και όρεξη. Άλλωστε αν δεν είναι αυτή η κατάλληλη στιγμή να μιλήσει αλλά και να αποφασίσει η βάση, ποια είναι; Δυστυχώς όμως η απόφαση αντιμετωπίζει την «κομματική ανασύνταξη» ως υπόθεση κυρίως κορυφής και μένει στην ουσία σε ένα διακηρυκτικό επίπεδο που κάθε άλλο παρά πείθει ότι θα υπάρξουν τομές.

MHLO

Ακόμα πιο προβληματικά  είναι τα πράγματα στο πως αντιμετωπίζει η απόφαση το θέμα του ΣΥΡΙΖΑ. Eίναι συγκεκριμένη μόνο σε ότι αφορά τα ήδη συμφωνημένα. Δεν λέει τίποτα καινούργιο. Τίποτα που να παραπέμπει στο ότι είδαμε κάποιες συγκεκριμένες αδυναμίες και όρια του εγχειρήματος και γι’ αυτό έστω σκιαγραφούμε κάποιες αλλαγές στην λειτουργία του. Αντίθετα δίνει την έμφαση του στο ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δε μπορεί και δε πρέπει να μετεξελιχθεί σε ενιαίο κόμμα» και με bold ότι «πρέπει να ισχύει ο κανόνας της ομοφωνίας ή της συναίνεσης».

Δηλαδή μετά το 4,7% συνεχίζουμε ουσιαστικά στο ίδιο ακριβώς μοτίβο. Η απόφαση ενώ αναφέρει ως «αναγκαία προϋπόθεση για την περαιτέρω δημοκρατική εμβάθυνση αλλά και την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος  την ανασυγκρότηση και λειτουργία θεσμών» βάσης, τοπικών, θεματικών κλπ, παραμένει σε αυτό το επίπεδο ευχολογίου. Δεν συνδέει με κανέναν τρόπο τις ανάγκες στη βάση με απαραίτητες αλλαγές στην κορυφή και κυρίως δεν προτείνει ενδιάμεσα σώματα επικοινωνίας και χάραξης πολιτικής, ώστε οι οργανώσεις βάσης να έχουν ουσιαστική θεσμοθετημένη συμμετοχή στην διαμόρφωση πολιτικών. Κατά συνέπεια αναιρεί ακριβώς αυτό που λέει ότι πιστεύει. Δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει «να γίνει πιο ελκτικός ,να αισθάνονται όλοι, ανένταχτοι αλλά και όλα τα μέλη των συνιστωσών ότι δεν είναι μόνο χρήσιμοι για τη «δουλειά» αλλά είναι και κρίσιμη η συμβολή τους στις όποιες επιλογές πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.» Πως θα γίνει αυτό; Η μόνη ανεμική πρόταση είναι ότι όταν  δεν μπορεί να παρθεί μια απόφαση «το λόγο έχει όλος ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ». Το πως όμως πιστοποιούνται σε μια τέτοια διαδικασία τα δικαιώματα ειδικά των ανένταχτων παραμένει άγνωστο και άρα ανεφάρμοστη η πρόταση ή συμβολική.

Φυσικά δεν θα περίμενε κανείς από την απόφαση της ΚΠΕ να είναι και πολύ συγκεκριμένη. Θα περίμενε όμως να οργανώσει στοιχειωδώς μια σχέση προβλήματος – αιτιών – λύσης για τις προφανείς αδυναμίες του οργανωτικού μοντέλου του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να αρμενίζει στα ίδια νερά που το μόνο που προοιωνίζουν είναι τα ίδια προβλήματα ακόμα πιο φουσκωμένα σε κάποια επόμενη φάση. Ήδη το δημοσκοπικό 3,6% κάτι έχει να μας πει. Και αυτή τη φορά δυστυχώς το πιστεύουμε.

Διαβάζοντας την απόφαση ήρθε στο μυαλό μου η ρήση του Αϊνστάιν «δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα χρησιμοποιώντας την ίδια λογική με αυτή που το δημιούργησες». Δεν ξέρω γιατί, αλλά μάλλον γιατί δεν βλέπω να διδαχτήκαμε κάτι το βράδυ της 7ης Ιούνη ούτε να κινούμαστε με καμιά νέα λογική. Ακόμα και το πως προέκυψε η ελπιδοφόρα εκλογή γραμματέα μάλλον γλυκόπικρη γεύση αφήνει…

PEPITO

ΠΒΤ

Advertisements

6 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Κάποτε τη δεκαετία του 80 είχε πέσει στο χέρι μου μια αναρχική εφημερίδα με ένα άρθρο σχετικά με το πως εκπαιδεύονταν τα στελέχη της πολωνικής γραφειοκρατίας, ώστε να μιλάνε και να φαίνεται ότι λένε εξαιρετικά σοβαρά πράγματα, χωρίς στην πραγματικότητα να λένε τίποτα. Είχε λοιπόν η εφημερίδα, έναν πίνακα με διάφορες φράσεις, χωρισμένες σε τέσσερις στήλες. Όποια φράση και αν διάλεγες από την πρώτη στήλη, ταίριαζε τέλεια με οποιαδήποτε από την δεύτερη, στη συνέχεια την τρίτη και την τέταρτη. Έτσι μπορούσες να μιλάς για ώρες, καθώς οι συνδυασμοί φράσεων ήταν ατελείωτοι και να φαίνεται στους αδαείς, ότι λες κάτι πολύ σοβαρό. Τόσο σοβαρό που αυτοί δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς θες να πεις αλλά από την υφή του λόφου φαινόταν εξαιρετικά μελετημένο.
Κάπως έτσι το πάει και η απόφαση. Στην πραγματικότητα θα μπορούσε να πει ακριβώς τα ίδια με το μισό κείμενο και ακόμα λιγότερο. Αλλά όπως κάναμε και με την έκθεση στο σχολείο ρίχναμε και μπόλικη σάλτσα για να πάρουμε τον βαθμό.

Σχόλιο από Περαστικός....

«να γίνει πιο ελκτικός ,να αισθάνονται όλοι, ανένταχτοι αλλά και όλα τα μέλη των συνιστωσών ότι δεν είναι μόνο χρήσιμοι για τη “δουλειά” αλλά είναι και κρίσιμη η συμβολή τους στις όποιες επιλογές πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.»

Σε ένα κείμενο με τόσο προσεκτικά ελεγμένες τις διατυπώσεις αυτό το «να αισθάνονται» μου χτύπησε πολύ άσχημα όταν το διάβαζα. Δεν ξέρω αν είναι παραδρομή, ή κακή διατύπωση ή κάτι άλλο, αλλά θα ήταν προτιμότερη μια διατύπωση που θα δήλωνε καταφατικά ότι η συμβολή τους θα ΕΙΝΑΙ κρίσιμη και όχι ότι απλώς θα το αισθάνονται.

Σχόλιο από μπζζτ

Ίσως βρισκόμαστε μπροστά στη γέννηση της «Αισθησιακής Αριστεράς»

Σχόλιο από Περαστικός....

Αυτά τα σοβαρά ελλείμματα δημοκρατίας που λέει η απόφαση ποια είναι? Γιατί ή ισχύει ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί ή ισχύει το αντίθετο. Ότι μιλάνε δηλαδή.
Πως γίνεται η πλειοψηφία του κόμματος να διαπιστώνει ελλείμματα δημοκρατίας ενώ αυτή καθορίζει εδώ και χρόνια τα του κόμματος αποτελεί μεγάλο μυστήριο. Μου θυμίζει τον Καραμανλή που 4 χρόνια αφού βρισκόταν ήδη στην κυβέρνηση, συνέχιζε να μιλάει σαν να ήταν αντιπολίτευση! Τελικά ή πολύ φωτισμένη ηγεσία έχουμε ή κάτι άλλο παίζει…

Σχόλιο από Μ.Η.

Λάθος αγαπητοί!
Εμείς τα απλά μέλη του ΣΥΝ απαιτούμε από την κεντρική επιτροπή του κόμματος μας(?)
να είναι πολύ…συγκεκριμένη. Πότε επιτέλους το ανώτερο καθοδηγητικό όργανο που είναι η πολιτική γραμματεία, αλλά και η κεντρική πειτροπή θα γίνουν συγκεκριμένοι ? Εαν όχι τώρα πότε?
Θα μου επιτρέψετε να έχω την γνώμη ότι, οι περισσότερες ομιλίες των στελεχών της Κ.Ε. το Σαβατοκύριακο που μας πέρασε ήταν κενού πολιτικού περιεχομένου, αναλώθηκαν σε μια απέραντη διαπιστωτική αοριστολογία, φοβούμενοι να αγγίξουν το δια ταύτα του παρόντος. Θεωρώ δε ότι η πολύ καλή πρόταση και η δυναμική της εκλογής του σ. Βίτσα θα αναλωθεί και θα εξαερωθεί στα πλαίσια ενός άκαρπου οργανωτικού ανασχεδιασμού, με πρώτο μέλημα την διατασική είρηνη στο όνομα μιας επίπλαστης πολιτικής ενότητας η οποία καθιστά την εκλογική αιμοραγία του κόματος συνήθες φαινόμενο τόσο από τα «αριστερά» του όσο και από τα «δεξιά» του.
Για να υπάρξει ενότητα, που είναι όντως το ζητούμενο, απαραίτητη προυπόθεση είναι η πολιτική ειλικρίνεια στις συντροφικές μας σχέσεις, για να υπάρχει όμως πολιτική ειλικρίνεια θα πρέπει να υπάρξει αμοιβαία συμφωνία και σεβασμός σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιασμό ο οποίος θα μετατρέπει την θεωρεία σε πράξη. Π.χ. τι θα γίνει με τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί οι σύντροφοι της «πλειοψηφίας» φοβούνται να εκστομίσουν την «καταραμένη» λέξη στον ΣΥΝ …»μέλος του ΣΥΡΙΖΑ» ?
Τι θα πεί «Αναβάθμιση» της λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ? Με ποιές διαδικασίες θα γίνει η «Αναβάθμιση» ? Κανένας δεν απαντά.
Κύριο μέλημα της πλειοψηφίας η «συναίνεση» και η «συνενόηση» όπως μου ειπώθηκε. Πρώτη φορά βλέπω μια κομματική πλειοψηφία του 70% να αποτελεί πολιτικό όμηρο της μειοψηφίας του 30%.
Καλή συνενόηση σύντροφοι, προσέχτε μόνο μην μείνετε στρατηγοί χωρίς στρατό σε ανούσιες πολεμικές ασκήσεις επί χάρτου.
(Αυτό το τελευταίο δεν αφορά το κοκκινοπράσινο δίκτυο).

Σχόλιο από yiannis63

έχουμε ήδη ξεκινήσει πρωτοβουλία για συλλογή υπογραφών για έκτακτο συνέδριο. Τα ψέμματα τελειώσανε. Να πάρουν τα μέλη του ΣΥΝ τα πράγματα στα χέρια τους. Βρείτε και διαδώστε την φόρμα στο dosepasa.wordpress.com

Γιάννης Χατζηχρήστος ΠΚ. Π.Φαλήρου
Δημήτρης Κωφίδης ΠΚ. Αμαρουσίου
Γιάννης Κυριακάκης ΠΚ. Εξαρχείων

Είναι καταστατικό μας δικαίωμα και καλούμε όλους τους συντρόφους να άσκήσουν κι αυτοί το καταστατικό αυτό δικαίωμα!
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΛΕΜΕ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ, ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΟΝΟΝ ΩΡΑΙΑ ΑΡΘΡΑ, ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΣ!

Σχόλιο από Γιάννης Κυριακάκης




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: