Η κακοποιηση της αρχης της ομοφωνιας (Φορουμ Πρεβεζας, 28.8.2009)
28/08/2009, 12:58 μμ
Filed under: Ευκλειδης Τσακαλωτος | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ

Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίσθηκαν βαθιά διχασμένες στο δημοτικό συμβούλιο για το θέμα του αλιευτικού καταφυγίου στον Παντοκράτορα. Οι τέσσερις δημοτικοί σύμβουλοι που έχουν αναφορά στο ΣΥΡΙΖΑ τάχθηκαν με την πλειοψηφία που υποστήριξε το έργο. Αλλά παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση άλλοι από το χώρο μας με εντονότατες αντιρρήσεις. Ακολούθησε, στη γλώσσα των διπλωματών, μια ευθεία και ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων! Τι το παράξενο θα πει κανείς; Η δική μας αριστερά έχει εδώ και καιρό καθιερώσει το δικαίωμα της διαφοράς, κάτι που δεν αμφισβητείται από κανέναν. Ο ΣΥΡΙΖΑ δουλεύει με την αρχή της ομοφωνίας, που σημαίνει ότι για να βγει απόφαση πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι και όλες. Αν δεν επιτευχθεί αυτό, τότε ο καθένας και η καθεμία είναι ελεύθεροι να πράξουν όπως νομίζουν. Άρα γιατί θέτω θέμα, γιατί δεν συνεχίζουμε με τη διαφορά μας χωρίς κανένα πρόβλημα;

Ισχυρίζομαι ότι η παραπάνω ερμηνεία αποτελεί μια κατάφορη κακοποίηση της αρχής της ομοφωνίας. Έχουμε μεγάλη εμπειρία στα κινήματα από αυτή την αρχή, και ιδιαίτερα στα διάφορα κοινωνικά φόρουμ. Στόχος να μη αισθανθεί κανένα άτομο ή καμία συνιστώσα ότι υπήρξε καπέλωμα από μια ισχυρή ομάδα. Αλλά όσοι και όσες παρευρεθήκαμε σε διαδικασίες του φόρουμ είχαμε πάντα τη μέριμνα να βγει κάποια απόφαση. Πολλές φορές χρειάζονταν κοπιαστικές και χρονοβόρες διαδικασίες διαβούλευσης. Πολλοί αναγκάστηκαν να βάλουν νερό στο κρασί τους για το κοινό εγχείρημα, για να συγκροτηθεί ένας χώρος που σιγά – σιγά θα αποκτούσε κοινά αντανακλαστικά και συλλογικό νου. Πώς αλλιώς θα συνδυαστεί η δημοκρατία με την αποτελεσματικότητα; Πώς θα βγουν οι προτεραιότητες, πώς θα μπορέσει ένας πολιτικός φορέας να εκπονήσει πολιτική;

Άρα ισχυρίζομαι ότι η αρχή της ομοφωνίας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς μια δημοκρατική κουλτούρα που επιτάσσει συγκεκριμένες συμπεριφορές. Αυτό είναι που έλειπε από τις διεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ για το καταφύγιο, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις. Στο συντονιστικό του ΣΥΡΙΖΑ την προηγουμένη της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου η συζήτηση βγήκε άκαρπη. Καταρχάς να σημειώσω ότι οι τρεις από τους τέσσερις δημοτικούς συμβούλους του χώρου έλειπαν. Επί πλέον, κανένας απ’ όσους παρευρέθηκαν δεν υποστήριξε με σθένος το έργο. Δύο – τρεις σύντροφοι είπαν ότι είναι δύσκολο να πάρουν θέση γιατί δεν ήταν παρούσα η άλλη άποψη και, αν δεν με απατά η μνήμη μου, μόνο ένας σύντροφος πήρε σαφή θέση υπέρ του έργου. Άρα το πρώτο ζήτημα που μπαίνει είναι ακριβώς αυτή η απουσία της άλλης άποψης. Και οι τέσσερις του δημοτικού συμβουλίου (την επομένη) τάχθηκαν υπέρ του έργου. Δεν είχαν υποχρέωση να έρθουν και να μας πείσουν για την αναγκαιότητα του έργου; Δεν έπρεπε να ακούσουν την άλλη άποψη; Δεν θα έπρεπε και αυτοί να έχουν τη μέριμνα να βρεθεί ο κοινός τόπος;

Αντί αυτού η συζήτηση έμοιασε με συνέλευση κάποιας ομοσπονδίας. Η συντριπτική πλειοψηφία στο (διευρυμένο) συντονιστικό τάχθηκε κατά του έργου. Στο τέλος έγινε επίκληση της αρχής της ομοφωνίας και «διαπιστώθηκε» η αδυναμία μας να βγάλουμε κοινή απόφαση. Με τέτοιες διαδικασίες, γιατί να συμμετέχει κανείς στο τοπικό ΣΥΡΙΖΑ; Πώς θα δημιουργηθεί η συλλογικότητά μας; Πώς θα εκπονήσουμε όλοι και όλες μαζί μια κοινή στρατηγική βασισμένη σε ένα πρόγραμμα αντιπαραθετικό στο κυρίαρχο;

Και πώς θα συγκροτήσουμε και θα συντονίσουμε τις αντιστάσεις στην κυρίαρχη λογική; Το μόνο σοβαρό επιχείρημα που άκουσα υπέρ του έργου ήταν ότι και άλλες φορές έχουμε ξεσηκώσει τον κόσμο κατά κάποιου έργου που στην συνέχεια αποδείχτηκε ότι δεν έχει και τόσο αρνητικές πλευρές. Είναι προφανές ότι τα κινήματα θα κάνουν και λάθη. Για παράδειγμα, ενδεχομένως θα εμποδίσουν έργα που ίσως δεν είναι και τόσο ζημιογόνα. Βέβαια στην περίπτωση του Αμβρακικού ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι αυτός. Είναι να μην εμποδίσουμε έργα που τελικά θα φανούν ακόμα πιο ζημιογόνα από ό,τι νομίζουμε. Αλλά δεν είναι αυτό το πιο σημαντικό επιχείρημα. Η ριζοσπαστική αριστερά είναι αναγκασμένη να βρεθεί στο πλευρό των κινημάτων. Ξέρουμε ότι θα υπάρχουν και λάθη. Αλλά στην οικονομία των επιλογών μας, δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς. Ο ρόλος μας είναι να πολιτικοποιήσουμε και να συντονίσουμε τις αντιστάσεις που συνεχώς δημιουργεί το ίδιο το σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Πρέπει αυτός που αγωνίζεται κατά του καταφυγίου να δει ότι έχει πολλά κοινά με αυτή που στρέφεται κατά των ΣΔΙΤ. Στο κεντρικό επίπεδο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει την προστασία του δημοσίου χώρου ως βασική αιχμή της πολιτικής της ριζοσπαστικής αριστεράς για την επόμενη περίοδο. Γιατί είναι ακριβώς στο δημόσιο χώρο που συμπυκνώνονται και εκδηλώνονται πολλές από τις αντιφάσεις του κυρίαρχου μοντέλου του νεοφιλελευθερισμού. Εδώ πρέπει να παρεμβαίνουμε για να αλλάξουν οι συνειδήσεις του κόσμου με στόχο την ανατροπή των κοινωνικών συσχετισμών.

Έτσι όπως ερμηνεύεται η αρχή της ομοφωνίας αποτελεί εμπόδιο και στη συγκρότηση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στην ανάδειξη των κοινωνικών κινημάτων στην πόλη μας. Δεν επιτρέπει τη «ζύμωση» μεταξύ μας, δεν δημιουργεί τις συνθήκες για να ξεπεράσουμε τις φοβίες και τις καχυποψίες μας, δεν συμβάλλει στην εκπόνηση μιας κοινής στρατηγικής με βάθος χρόνου. Στην πανελλαδική του ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο πρόκειται να συζητηθεί η τροποποίηση της αρχής. Το πιο πιθανό είναι να αποφασιστεί μια αρχή αυξημένης πλειοψηφίας για τις τοπικές και κλαδικές του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όλα αυτά που έχω γράψει θα ισχύουν και για το νέο καθεστώς. Γιατί και με αυξημένη πλειοψηφία χρειάζεται να υπάρχει μια δημοκρατική κουλτούρα για την επίλυση των διαφορών μας και για τη συγκρότηση του κοινού μας χώρου. Με άλλα λόγια τα οργανωτικά προβλήματα είναι πάντα και πολιτικά, και, άρα, τα πολιτικά προβλήματα δεν λύνονται μόνο με καλύτερες οργανωτικές λύσεις.

Να το πω ευθέως. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ο κοινός χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς. Πολύ φοβάμαι ότι αυτό το εγχείρημα δεν έχει προχωρήσει γιατί έρχεται σε αντιπαράθεση με την επιλογή του ΣΥΝ Πρέβεζας (εσαεί;) για συμμαχία στο νομό και στο δήμο με το ΠΑΣΟΚ. Μάλλον για κάποιους ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ και τα κινήματα αποτελούν «παράπλευρες απώλειες» αυτού του σκοπού. Η επίκληση της αρχής της ομοφωνίας γίνεται για να εξυπηρετηθεί αυτός ο σκοπός. Και εδώ έγκειται η κακοποίηση.

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Δεν γνωρίζω το θέμα για να τοποθετηθώ επι της ουσίας.Εχω όμως μια παρατήρηση : Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ ΗΤΑΝ Η ΒΑΣΙΚΗ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΣΟ ΤΗΣ
» ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΙΚΡΩΝ ΚΥΡΙΩΣ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ( ΘΥΜΙΖΩ :
ΠΟΥΛΑΡΙΚΑ,ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΗ,ΦΥΣΣΑΚΗ,ΜΑΝΙΟ,….)ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ …
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΘΕΜΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ΣΕ ΔΗΜ.ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ,ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ(ΠΟΣΔΕΠ)ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΚΛΕΓΕΙ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ; ΑΣΦΑΛΩΣ ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΗΤΗΜΑ-ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΜΕΛΗ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΝΑ » ΠΕΡΝΑΝΕ» ΤΗ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ.ΓΙΑΤΙ Ο ΑΠΛΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ Ή ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΝ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΣΥΝΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕ ΕΝΑΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΥΡΗΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΤΕΡΟΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ;
ΜΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΦΡΑΞΙΑ ΔΗΛΑΔΗ…ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΛΑΡΟΤΡΑΓΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΜΟΦΩΝΙΑΣ Η ΤΗΣ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ «ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ» ΕΝΔΕΚΑ ΣΥΝΙΣΤΩΣΩΝ ( ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΟΙ ΔΥΟ: ΣΥΝ ΚΑΙ ΔΗΚΚΙ, ΕΩΣ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ:ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ,ΚΟΚΚΙΝΟ,ΡΟΖΑ…ΚΑΠΟΤΕ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ «ΛΕΥΚΟ»!!!…) ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ…
ανεξάρτητος αριστερός( κατά δήλωσή μου)συνδικαλιστής( που βλέπει ως λύση την διεύρυνση του ΣΥΝ με όσους αποδέχονται το δημοκρατικό δρόμο π.χ. ακοα,ενεργοί πολίτες,οικοσοσιαλιστές – το πολύ μιά τάση ακόμη, και την ίδρυση απο όσους επιμένουν στον » επαναστατικό μαρξισμό» ενός αντικαπιταλιστικού κόμματος ή ενός νεολενινιστικού , και εφόσον εκφράζουν έστω και μια μικρή κοινωνική δυναμική ΜΟΝΟΝ ΑΠΛΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Π.Χ.να βλέπαμε και τον Ευτύχη Μπιτσάκη ,στη Βουλή-έναν απο τους λίγους που δεν ανήκε μόνο στο ΚΚΕ Ή ΣΤΟ ΝΑΡ…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

Χρειάστηκαν μερικές μέρες για να συνειδητοποιήσω οτι η αφορμή του σχολίου μου είναι κάτι που αφορά το Δήμο Πρέβεζας.Εναν απο τους λίγους που η κομμουνιστογενής Αριστερά συμμετέχει στη Διοίκηση.Εργάζομαι σε Δήμο, 350 περίπου χιλιόμετρα νοτιοανατολικά,και μάλιστα ετοιμάζω μια μελέτη -κριτική αποτίμηση της δεκαετούς εφαρμογής του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ (το αντικείμενο αφορά ένα υποσύνολο της Τ.Α.: τους καποδιστριακούς δήμους…)
Μιά πτυχή της εξέλιξης της Τ.Α. τα τελευταία χρόνια είναι η σημαντική αποδυνάμωση της παρουσίας του ΚΚΕ , αλλά και του ΣΥΝ , στη Τοπική Αυτοδιοίκηση …Σημειωτέον ότι ο χώρος αυτός, ως ΕΔΑ προδιδακτορικά , και ως ΚΚΕ-ΚΚΕ εσωτ. μεταπολιτευτικά ,χάρις στην πολιτική συμμαχιών του είχε ισχυρή και θετική παρουσία (πολύ μεγαλύτερη απο την πολιτική επιρροή που κατέγραφε σε βουλευτικές εκλογές)…Θυμήθηκα έστω και καθυστερημένα , οτι πριν δεκαετίες , ακόμη και οι » αιρετικοί» χαρήκαμε για την εκλογή των υποψηφίων του ΚΚΕ , Νίκου Γιαννούλη στη ΠΡΈΒΕΖΑ και Φίλιππα Φίλιου ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ…
Εξάλλου ένας απο τους αριστερούς που οι σημερινοί νέοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ , πιθανόν να τον θεωρούν έναν «συντηρητικό» αρθρογράφο ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ , είχε γράψει , εκείνη την εποχή αν θυμάμαι καλά , ένα σύντομο άρθρο , για την επιμονή του ΚΚΕ ΕΣΩΤ. για αυτόνομη κάθοδο , για μιά ακόμη μορφή αλαζονείας ( διανοητικής υπεροψίας):»Το μικρό είναι όμορφο»…Επρόκειτο , για τον πρώτο και κυριότερο αναλυτή του έργου του ΓΚΡΑΜΣΙ στην Ελλάδα ,τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟ…
Θυμάμαι τώρα μια πρόσφατη πρόταση του ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ , για ένα θερινό πανεμιστήμιο ιδεολογικής επιμόρφωσης…Μάλλον με τη γνωστή μετριοπάθειά του ,’εθετε το πρόβλημα ενός χάσματος : Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να συνενώσει δυνάμεις που η ιστορική τους αφετηρία ,πάει πολύ πίσω ( με θετικά και αρνητικά ), πολλοί και όχι μόνον οι νέοι στην ηλικία εμφανίζονται σαν να επρόκειτο για ένα νέο σχήμα, χωρίς ιστορία…
Ακούω λόγους και τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ καιαρκετές φορές δεν καταλαβαίνω σε τι διαφέρει η «αντισυστημική-αντιδικομματική»τους ρητορική απο τους φιλιππικούς του Λεβέντη…
Θυμάμαιτους λόγους του Φλωράκη και του Κύρκου , που στη δεκαετία του 75-85 βρίσκαμε πολύ συντηρητικό και εμπειρικό τον πρώτο και γλυκερά συναισθηματικά τον δεύτερο, και σε σχέση με τις σημερινές τοποθετήσεις – ακόμη ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ,
μοιάζουν αριστοτεχνήματα…
Και νομίζω ότι αυτή η αίσθηση δεν οφείλεται
μόνο στην υπαρκτή νοσταλγία μου ,για τα μαθητικά και φοιτητικά μου χρόνια ,αλλά και σε κάτι σοβαρότερο : την επιδερμική προσέγγιση της λεγόμενης » κρίσης της Αριστεράς» απο πρόσωπα και κομματικούς θεσμούς ,την αποφυγή του επώδυνου ξεκαθαρίσματος της σοσιαλιστικής προοπτικής σε σχέση με τις σκοτεινές πλευρές της ιστορίας του χώρου,και την αυταρέσκεια και την ευκολία με την οποία πολλοί διαγράφουν
την ιστορία και τις απόψεις αριστερών που απομακρύνθηκαν απο τα κόμματα …Προσωπικά με στεναχωρεί που δεν διαβάζω στην ΑΥΓΗ , κείμενα του Νίκου ΚΟΤΖΙΆ και του Μίμη Ανδρουλάκη -που μαζί με τον πρόωρα χαμένο ΣΤΕΛΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟ , ουσιαστικά κέρδισαν ως στενοί συνεργάτες των ΦΛΩΡΑΚΗ-ΦΑΡΑΚΟΥ ΣΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ το στοίχημα της κομμουνιστικής εκπροσώπησης απέναντι τόσο στο ΚΚΕ ΕΣΩΤ. όσο και στους επιγόνους της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ
( ΚΚΕ μ-λ, Μ-Λ ΚΚΕ,ΚΕΜΛ,ΕΕΑΜ,ΣΑΚΕ..)-ΕΚΚΕ-ΚΟΜΑΧΗΤΗΣ… και κατοχύρωσαν το ΚΚΕ ως εθνική
πολιτική δύναμη…του ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΡΑΡΙ , που σχεδόν μόνος το 82 (;) ‘εθεσε θέμα καθεστώτος Τσαουσέσκου σε συνέδριο του ΚΚΕ ΕΣΩΤ…. του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ, του ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ,του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΚΑΡΓΑΚΟΥ , του ΣΤΕΛΙΟΥ ΡΑΜΦΟΥ ,του ΛΟΥΚΑ ΑΞΕΛΟΥ , ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΒΑΛΝΤΕΝ , ΚΑΙ ΠΟΛΛΩΝ ΑΛΛΩΝ…και που ονόματα όπως ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΑΤΖΗΣ,ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΜΒΡΙΩΤΗΣ,ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣ,ΑΓΓΕΛΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ,ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ,
ΜΠΑΜΠΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ, ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ,ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΚΙΡΤΖΗΣ,ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ,ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ,ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΡΓΥΡΗΣ,ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ , ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ ,… ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΚΑΤΙ… ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ΝΑ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: