Σώπα!
06/09/2009, 6:40 μμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

Αυγή 06/09/2009  
 Της ΤΖΙΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗ

Το άρθρο του Κ. Καναβούρη «Η Τιμή και τα Τούβλα» («Κ.Α.» 30.8.09), αρχίζει με μια προσωπική κατάθεση για τη στενή, φιλική σχέση που τον συνδέει από χρόνια με τον Π. Κοροβέση. Ανάμεσα σε αυτά που αναφέρει ότι μοιράζονται οι δύο φίλοι, είναι και «η απέραντη αγάπη μας για την ποίηση, ο έξοχος και σεβαστικός θαυμασμός μας για το γυναικείο φύλο».

Ομολογώ ότι στο σημείο αυτό φρενάρισε απότομα η ανάγνωση. Δεν ήξερα, ως ανήκουσα στο «γυναικείο φύλο», αν έπρεπε να νιώσω συγκίνηση, να οργιστώ ή να γελάσω. Το μπέρδεμα στη συναισθηματική μου αντίδραση προερχόταν από το γεγονός ότι ο συνδυασμός και τα συμφραζόμενα των δύο αυτών φράσεων δημιουργούσαν μιαν ασάφεια σχετικά με την πολιτική ταυτότητα του γράφοντος. Το ερώτημα: Qui parle? Ποιος μιλάει; Ήταν αναπόφευκτο. Γιατί αυτό που «μιλούσε» εδώ αναπαρήγαγε τον παλιομοδίτικο, σεξιστικό εκείνο λόγο που ένωνε την Ποίηση με το Γυναικείο Φύλο- τα δυο υπέροχα, δυσεξήγητα αυτά δημιουργήματα που εγείρουν «απέραντη αγάπη» και «έξοχο θαυμασμό» σε εκείνα τα μέλη του Ανδρικού Φύλου που διακρίνονται για την υψηλή ευαισθησία τους.

Τώρα, αν τις φράσεις αυτές τις είχε εκστομίσει ο κ. Γεράσιμος Γιακουμάτος της Ν.Δ., ή ο αείμνηστος Ευάγγελος Γιαννόπουλος του ΠΑΣΟΚ, θα με διασκέδαζαν και θα γελούσα. Αλλά από ένα σύντροφο της ριζοσπαστικής αριστεράς και των κινημάτων πώς γίνεται; Αυτό που κυριολεκτικά μου την «έσπασε» στο συγκεκριμένο σημείο του άρθρου δεν ήταν τόσο το «περιεχόμενο» των λεγομένων όσο η κουτοπόνηρη προσπάθεια συγκάλυψής του διά της «εξιδανίκευσης».

Αν ο σ. Καναβούρης έλεγε στα ίσια: «η άσβεστη επιθυμία μας για γκόμενες και μανούλια» θα με συγκινούσε όχι μόνο η ειλικρίνειά του, αλλά και η διαπίστωση ότι και αυτός και ο σ. Κοροβέσης ήταν θύματα της κοινωνικής κατασκευής του ανδρικού φύλου που τους θέλει όλους ντε και καλά «πηδηχταράδες». Προκειμένου, όμως, να αποφύγει αυτόν τον μπανάλ χαρακτηρισμό, ο σύντροφος επέλεξε την οδό της ιδεαλιστικής συγκάλυψης, μέσω του κοινότοπου, «λατρευτικού υμνητικού» περί της «γυναίκας» λόγου. Ωστόσο, προδόθηκε από την ίδια την ψευδορομαντική ρητορική του. Συγκεκριμένα, από τα κουφά επίθετα που συνέδεσε με το πάθος του «θαυμασμού». Διότι, ο «θαυμασμός» δεν μπορεί ποτέ να είναι «έξοχος». Έξοχο είναι ένα φαγητό, έξοχη είναι μια ομιλία, έξοχη είναι μια γυναίκα. Επειδή, λοιπόν, το επίθετο «έξοχο» συνεπάγεται μια δόση θαυμασμού, δεν μπορεί να χαρακτηρίσει το ίδιο το πάθος του θαυμασμού!

Σε ό,τι αφορά το επίθετο «σεβαστικός», καμιά απολύτως σχέση δεν μπορεί να έχει με το «θαυμασμό». Διότι, αν υπήρχε ο «σεβαστικός» θαυμασμός, θα έπρεπε να υπάρχει και το αντίθετό του, δηλαδή ο «ασεβής» θαυμασμός! Το επίθετο αυτό, λοιπόν, απλώς σηματοδοτεί την πρόθεση του γράφοντος να εμφανίσει στα μάτια των αναγνωστών και αναγνωστριών του τον εαυτό του και τον φίλο του ως άνδρες που, όντας «αριστεροί», δεν υποτιμούν, αλλά σέβονται το γυναικείο φύλο! Μερσί. Ακριβώς αυτό τον υποκριτικό «θαυμασμό» και «σεβασμό» πάλεψε για να αποδομήσει το γυναικείο κίνημα!

Όπως είναι πρόδηλο από τα παραπάνω, το συναίσθημα που τελικά επικράτησε εντός μου ήταν μια «έξοχη», «σεβαστική» οργή, μαζί με ένα «απέραντο μίσος» απέναντι στην «απέραντη αγάπη» που τρέφουν μερικοί για την «ποίηση». Τα υπόλοιπα δεν τα διάβασα διότι αφορούσαν αποκλειστικά το «ανδρικό φύλο

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: