ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ
20/09/2009, 6:39 μμ
Filed under: Χρηστος Λασκος | Ετικέτες:

ΑΥΓΗ 19/9/09

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΣΚΟΥ

  Είναι γνωστό πως η σημαντικότερη πολιτική διάσταση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να αξονίζεται γύρω από το ερώτημα: είμαστε αντισυστημική ή μεταρρυθμιστική δύναμη; Βάσει αυτού τίθενται και τα πιο άμεσα πολιτικά ερωτήματα, όπως αυτά της «ακυβερνησίας του τόπου» και της «ευθύνης έναντι του ποθούντος τη σταθερή διακυβέρνηση λαού». Προφανώς, ο σημερινός συσχετισμός στο πλαίσιο των ενεργών ανθρώπων του ΣΥΡΙΖΑ είναι συντριπτικός υπέρ της «αντισυστημικότητας». Αν το θέταμε σε δημοψήφισμα μεταξύ των μελών του ΣΥΡΙΖΑ κατά πάσα πιθανότητα οι «αντισυστημικοί» θα έπαιρναν άνω του 90%. 
  Μόνο που, νομίζω, πως πρόκειται για εσφαλμένο τρόπο να τίθεται το δίλημμα. Όχι μόνο γιατί οι «αντισυστημικοί» προτείνουν κι αγωνίζονται για πλείστες όσες μεταρρυθμίσεις ήδη από τώρα, αλλά, κυρίως, γιατί οι «μεταρρυθμιστές» βάσει όσων έχουν επικαλεστεί επί χρόνια, για να στηρίξουν την πολιτική τους ταυτότητα, βρίσκονται χωρίς το παραμικρό πάτημα. Πόσες φορές δεν κατηγόρησαν τους «αντισυστημικούς» ως μονόπαντους και πολιτικά απλοϊκούς, στο μέτρο που οι τελευταίοι αρνούνταν να διακρίνουν ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στους νεοφιλελεύθερους και τους σοσιαλδημοκράτες; Μέχρι και νοσταλγούς της 3ης περιόδου της Κομμουνιστικής Διεθνούς τους είπαν, που επαναλαμβάνουν τις ακρότητες περί σοσιαλφασισμού, δια της αναφοράς σε σοσιαλφιλελευθερισμό.
  Να, όμως, που έρχεται ένας από τους ηγέτες της κεντροαριστεράς να κάνει απολογισμό της εμπειρίας των είκοσι τελευταίων χρόνων με τα λόγια του να μοιάζουν σα σταγόνες νερό με την κριτική που ασκούσαν οι ριζοσπάστες της αριστεράς –αυτοί, όμως, στην ώρα τους.  Ακούστε, λέει, ο Πρόντι: από τότε που γεννήθηκε, δηλαδή αμέσως μετά την πτώση της κυβέρνησης Θάτσερ στη Μεγάλη Βρετανία (λίγο μετά την απόσυρση του Ρέιγκαν και την ήττα του πατέρα Μπους στις Ηνωμένες Πολιτείες), η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά πήρε αποφάσεις που δεν διέφεραν από αυτές των προηγούμενων κυβερνήσεων «για το ζήτημα της απόλυτης κυριαρχίας των αγορών, για εκείνο της επιδείνωσης στη διανομή των εισοδημάτων, για τις ευρωπαϊκές πολιτικές, για το μεγάλο πρόβλημα της ειρήνης και του πολέμου, για τα δικαιώματα των πολιτών και για τις φορολογικές πολιτικές στα κράτη. Ενώ στη θεωρία το Νέο Εργατικό Κόμμα και η «Παγκόσμια Ελιά» ήταν ένα εργαστήρι καινοτομιών, στην πράξη η κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ και οι κυβερνήσεις που εμπνέονταν από αυτήν περιορίζονταν στο να μιμούνται τις πολιτικές των συντηρητικών, υιοθετώντας τα περιεχόμενά τους και συνοδεύοντας τα με μια νέα γλώσσα».
  Αυτά λέει ο Πρόντι σήμερα. Δικαιώνοντας απολύτως τους  «αντισυστημικούς», αυτός ο πρώτος μεταξύ των «μεταρρυθμιστών». Τα ίδια περίπου είπε και ο Ντ’ Αλέμα την άνοιξη.  Πως, δηλαδή, οι μεταρρυθμίσεις τους έμελλε να είναι: η εξαθλιωτική ευελιξία της εργασίας, το ανηλεές κλάδεμα των ασγφαλιστικών δικαιωμάτων, το πετσόκομα του κοινωνικού κράτους, η ιδιωτικοποίηση από ό,τι πετάει και κολυμπάει,… Πως έκαναν ότι και οι δεξιοί, άλλοτε σκληρότερα, άλλοτε ηπιότερα.
  Γιατί, λοιπόν, όσοι αρνούνταν τον κυβερνητικό συγχρωτισμό με αυτούς τους εμπράκτως «ελεεινούς τύπους» θεωρούταν αριστεριστές και πολιτικά πρωτόγονοι; Λόγω, νομίζω, μια πολύ προφανούς τύφλωσης των επικριτών τους. Σήμερα το βλέπουμε καλά. Η ψυχαναγκαστική εμμονή των «μεταρρυθμιστών» στην ιδέα πως χρήσιμος είσαι μόνο όταν βρεις τρόπο να κυβερνήσεις οδηγεί σε αυτήν την τύφλωση. Έτσι  αδυνατούν να δουν πως η καταστροφή της Ιταλικής αριστεράς επήλθε ακριβώς εξαιτίας της αναζήτησης χρησιμότητας μέσω της συμμετοχής σε μια κυβέρνηση, που, όπως ο ίδιος ο πρόεδρός της ομολογεί, ήταν, σε ό,τι αφορά τα βασικά, ακριβώς ίδια με τις δεξιές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις –και σε κάποια και αρκετά χειρότερη.
  Ευτυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικά καθαρός ως προς αυτό το ζήτημα –κι έτσι δεν κινδυνεύει να ξεφτιλιστεί. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, το ΠΑΣΟΚ μάλλον δεν είναι προοδευτικότερο της «Ελιάς», η οποία είδαμε πόσο προοδευτική υπήρξε. Και όσοι βλέπουν στο πρόγραμμά του κεϋνσιανισμό κάνουν τις επιθυμίες τους πραγματικότητα.
  Η οποιαδήποτε εμπλοκή σε εγχειρήματα «σοβαρής» στάσης έναντι του «προβλήματος της ακυβερνησίας» είναι μια ογκώδης σαχλαμάρα. Αυτό που απαιτείται από τη ριζοσπαστική Αριστερά είναι η οργάνωση της κοινωνικής και πολιτικής αντιπολίτευσης. Σε αυτό θα κριθεί το μέλλον της. Είχε και έχει δίκιο στην κριτική απέναντι τους σοσιαλφιλελεύθερους, ας τη μετασχηματίσει σε πολιτικό λόγο απίσχνασης της δύναμής τους. Δύναμης, άλλωστε, που είναι πολύ αμφίβολη αν προσμετρήσουμε την πικρή και ματαιωμένη διάθεση με την οποία ένα μεγάλο τμήμα πολιτών θα ψηφίσει, τελικά, το ΠΑΣΟΚ.
  Η ευκαιρία που δόθηκε την περσινή άνοιξη δεν αξιοποιήθηκε από μέρους μας –αντιθέτως, κάναμε ό,τι μπορέσαμε να την ακυρώσουμε. Στους μήνες που έρχονται, με δεδομένο ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα, θα δοθούν πολλές ακόμη ευκαιρίες. Η νέα κυβέρνηση θα έχει πολύ λίγους βαθμούς ελευθερίας απέναντι στο γυμνό συμφέρον του κεφαλαίου. Η ριζοσπαστική Αριστερά θα έχει, λοιπόν, πολλές δυνατότητες για να εξελιχθεί στον πολιτικό φορέα μεγάλου τμήματος της εργατικής τάξης, βοηθώντας την να αποκτήσει εκ νέου τη χαμένη της ταξική αυτονομία. Αυτό είναι το στοίχημα. Και δεν είναι εκλογικό στοίχημα, αφορά κάτι πολύ σοβαρότερο. Όποιος δεν το καταλαβαίνει μπορεί ακόμη και τώρα, την ώρα του απόλυτου ευτελισμού της κεντροαριστεράς, να μιλάει για «δογματικές εμμονές» και να καλεί σε υπερψήφιση των «ανανεωτικών» υποψηφίων μέσα στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Από μια μεριά, βέβαια, από σπόντα έχει δίκιο, όποιος το κάνει: οι ανανεωτικοί κομμουνιστές είναι μια από τις καλύτερες φυλές, για να αναλάβει αυτό το στοίχημα.

Ο Χρήστος Λάσκος ειναι μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

«αντισυστημικοί» τι ακριβώς σημαίνει ο όρος ; Ισως επειδή είναι προφανές ότι ένας όρος ακριβέστερος όπως π.χ. » επαναστατική αριστερά»,»επαναστατική εκδοχή της κομμουν. ανανέωσης » θα θύμιζε το άδοξο τέλος οργανώσεων που άνθισαν τη δεκαετία του 70
( ΕΚΚΕ,ΟΜΛΕ,ΜΑΧΗΤΗΣ,ΕΛΕΚ,Β’ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ….), και διαλύθηκαν χωρίς οι ηγέτες τους να δόσουν μια λογική εξήγηση ….ίσως γιατί ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ ΉΤΑΝ δυνάμεις » συστημικές»…όπως μάλλον και ο ΣΥΡΙΖΑ..ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ αποδέχονται το
» κοινωνικό τους είναι», η πολιτική τους στρατηγική συμβαδίζει με το ποσοστό του εκλογικού σώματος που αυτοτοποθετείται στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟ 2008 ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ 17%…ΕΞΑΛΛΟΥ Η ΥΠΑΡΚΤΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΚΕ…ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ 1973-1989(ΦΛΩΡΑΚΗΣ)…
ΑΣΦΑΛΩΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ» ΑΚΡΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ» Ο «ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΣΜΟΣ» ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ.ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟ ΣΕΚ-ΝΑΡ-ΚΚΕ(Μ-Λ)-Μ-ΛΚΚΕ-ΟΑΚΚΕ-ΑΚΕΠ-ΕΚΚΕ-ΕΕΚ-ΟΚΔΕ-ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ-ΕΑΜ-Κ.ΤΡ.Ε-ΚΟΑ-ΚΕΔ-ΕΚΚ-ΚΛΠ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ….Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΚΕ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥΣ…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: