ΠΑΣΟΚ: Η μπορα ερχεται απο την Ευρωπη… (ΑΥΓΗ, 1.10.2009)

TOY NIKOY KOTAPIΔH

Καλά τα πήγαμε στην Πορτογαλία και Γερμανία. Άλλες κοινωνίες, άλλες συνθήκες, χωρίς ευθύγραμμες και αυτονόητες αναλογίες με τα καθ’ ημάς. Ωστόσο, μετά κι αυτές τις εκλογές, είναι εμφανής πλέον η κρίση της σοσιαλδημοκρατίας, όπως και του δικού μας ΠΑΣΟΚ. Η αδυναμία του χώρου αυτού να διαφοροποιηθεί από το ηγεμονικό νεοφιλελεύθερο κίνημα και να ανακτήσει τα κοινωνικά του ερείσματα, να συγχρονιστεί με τις νέες κοινωνικές πραγματικότητες και να επεξεργαστεί ανάλογες πολιτικές είναι πλέον εμφανής. Δεδομένου μάλιστα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έλυσε κανένα από τα ζητήματα πολιτικής, ιδεολογίας και προγραμματικών προσανατολισμών που έθεσε η κρίση στην ηγεσία του, η φερεγγυότητά του είναι ευθέως ανάλογη των επικοινωνιακών του επινοήσεων, δηλαδή, «βραχείας διάρκειας».

Όσο κι αν φαίνεται παράταιρο, το νικηφόρο ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε βαθιά κρίση: η πρόσδεσή του στην αδρανή και σαστισμένη πλέον ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και η αδυναμία του να ηγεμονεύσει προγραμματικά (γεγονός που κακώς αποδόθηκε ως ασάφεια, στρογγυλέματα και αποσιωπήσεις), εντοπίζεται κυρίως σε τρία ζητήματα:

1. Το ΠΑΣΟΚ δεν διαμορφώνει πλέον συνειδήσεις και δεν πείθει ότι αντιπροσωπεύει αυτό που διατείνεται, δηλαδή έναν πολιτικό χώρο του δημόσιου, του λαϊκού, της κοινωνικής αλληλεγγύης. Όχι μόνο λόγω παρελθόντος, αλλά ιδίως λόγω της αδυναμίας του να «αναγνώσει» κριτικά την εμπειρία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που ξέμεινε εγκλωβισμένη στα νεοφιλελεύθερα δόγματα και στην προσμονή της κοινωνικής ευημερίας από την απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι κοινωνικές ομάδες που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ έχουν οικειωθεί ανάλογες ιδεολογικοπολιτικές αναφορές και αξιώσεις. Και, ως εκ τούτου, είναι λάθος να ανάγεται η πολιτική του ισχύς στις εκλογικές του επιδόσεις.

Το ΠΑΣΟΚ «θα κάνει όσα δεν μπόρεσε η Ν.Δ. ή όσα δεν έκανε το ίδιο». Η πρόταση αυτή, που αποδίδει τη λογική της προεκλογικής του καμπάνιας, δικαίως φαίνεται μετέωρη. Και όχι επειδή είναι δύσκολο να γίνουν ορισμένα πράγματα (π.χ. να μην καίμε τα δάση για να χτίσουμε βίλες) ή ότι δεν τα χρειάζεται ο τόπος (π.χ. σχέσεις κράτους-Εκκλησίας) ή ότι δεν πιστεύουμε στις καλές προθέσεις στελεχών ταυτισμένων με πελατειακές καταστάσεις και ποικίλες εξαρτήσεις. Αλλά διότι το ΠΑΣΟΚ, των δύο τελευταίων δεκαετιών, συνιστά έναν πολιτικό οργανισμό συναρθρωμένο στενά τόσο με τα συμφέροντα, τα πολύ μεγάλα, τα μεγάλα αλλά και τα μικρά (στοιχείο δε της εκλογικής του ισχύος είναι ακριβώς η σύνδεσή του με κατακερματισμένα «μικρά» συμφέροντα), όσο και με διεθνικά πολιτικά κέντρα που ποδηγετούν κυβερνήσεις στην Ευρώπη και καθορίζουν τις πολιτικές που εφαρμόζονται.

Η υιοθέτηση του γλωσσικού ιδιώματος της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και η αντιστοίχηση της ρητορικής του ΠΑΣΟΚ προς διαφημιστικά standards, η διάχυση δηλαδή ένας πολιτικού λόγου που απευθύνεται σε «προσμονές» καταναλωτή, δεν είναι βέβαια του παρόντος. Είναι όμως ενδεικτικό του ότι το ΠΑΣΟΚ δεν παράγει πολιτική, διαχειρίζεται πολιτικές διαμορφωμένες κάπου αλλού, εδώ, στην Ευρώπη, διεθνώς.

Ακόμα κι αν παρακάμψει κανείς το γεγονός ότι οι ιδεολογικοπολιτικές αφετηρίες του προγράμματός του δεν είναι, όπως το ίδιο διατείνεται, αυτονόητες ιστορικές δυναμικές ή αναγκαιότητες, αυτό που εκκρεμεί είναι η επικαιροποίηση των επιλογών, η αντιστοίχισή τους με τις καθ’ ημάς πραγματικότητες και η εφαρμογή τους, η ίδια δηλαδή η επιτελεστικότητα της «πολιτικής μηχανικής» Παπανδρέου.

Το ΠΑΣΟΚ, με καθυστέρηση δεκαετίας, εξαγγέλλει ακόμα με τυμπανοκρουσίες τις αποτυχημένες πολιτικές που προηγήθηκαν και οδήγησαν στην κρίση, όπως, π.χ. όσα αναφέρονται στην παιδεία και την έρευνα, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την ελευθερία του κεφαλαίου κ.λπ. Ο Παπανδρέου δεν φαίνεται να καταλαβαίνει από τις ιδιαιτερότητες του τοπικού, ούτε από χρονικότητες των μεγάλων αλλαγών που έφερε ο νεοφιλελευθερισμός. Γι’ αυτό, η πολιτική και κοινωνική μηχανική που φαίνεται να υιοθετεί ίσως χρειαστεί περίσσιο αυταρχισμό.

Με δεδομένη την ανεπάρκεια της διοίκησης, την κρίση και τις κοινωνικές εντάσεις, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ τα λέει όλα, και ματαιοπονεί όποιος επιχειρεί να εκμαιεύσει διευκρινίσεις, π.χ. επί της φορολογίας ή του ασφαλιστικού ή τους μισθούς. Το ΠΑΣΟΚ έχει επενδύσει στη «δυσαρέσκεια» κάθε είδους και στον «συνασπισμό» των δυσαρεσκειών. Η επιχείρηση, η αγορά και η «συμπληρωματικότητα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα», συνιστούν προγραμματικές αρχές και ιδεολογικές αξιώσεις μείζονος σημασίας, που μπορεί να μην τις ομολόγησε ποτέ το ΠΑΣΟΚ, ούτε όμως και ποτέ τις απαρνήθηκε.

Ακροτελεύτιο: Πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ θυμίζουν τεχνοκράτες της Διεθνούς Τράπεζας που πήγαιναν, μετά τον Πόλεμο, να βάλουν τάξη στην περιφέρεια του καπιταλιστικού κόσμου. Δεν θέλω να τους αδικήσω, δεν είμαι και σίγουρος αλλά, με αυτό το “βλέμμα από ψηλά και από αλλού”, ο αυταρχισμός τους μάλλον θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος: «βολεμένοι», «τεμπέληδες», «προνομιούχοι» θα μπούνε πάλι στο λεξιλόγιό τους, ο βίος και η πολιτεία των προηγούμενων θα νομιμοποιεί αποφάσεις. Χρειάζεται τώρα μια αριστερά σε κατάσταση οργανωτικής ετοιμότητας και διανοητικής εγρήγορσης.

Ο Νίκος Κοταρίδης διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

ΤΑ ΜΕΛΛΟΥΜΕΝΑ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΔΗΛΑ..Η ΝΕΑ ΣΑΡΩΤΙΚΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΤΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΑΘΡΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ … ΑΝΑΛΟΓΑ ΛΕΓΑΝ ΠΟΛΛΟΙ Τ0 80-81 , ΚΑΙ ΤΟ 89-93…ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΛΛΕΙΨΑΝ , ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΕΞΙΣΩΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΛΥΣΕ ΤΙς ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΈΙΤΕ ΜΕ ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ
» ΤΑΡΑΞΙΩΝ» ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΘ. ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16 ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑ ;… ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΟΙ ΑΣΤΑΘΜΗΤΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ ΣΤΟ 44%…
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΚΑΤΑΘΕΤΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΗΔΗ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ : ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ ( ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΤΟΥ «ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ» ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΠΟΛΛΕς ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕς ΝΕΩΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ ΣΕ ΝΗΣΙΑ,ΟΡΕΙΝΕΣ,ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗς ΕΛΛΑΔΑς. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΧΩΡΕς ΟΠΩΣ Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ Ή Η ΙΝΔΙΑ – Η ΚΟΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΠΑΛ ΒΑΣΕΙ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΕΙΤΕ ΔΙΕΘΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ.ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΓΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΜΟΝΟ – ΑΣ ΜΠΕΙ ΕΝΑ ΚΙΝΗΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΑΜΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ:ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΑ BONUS ΤΩΝ STAGE…ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΙΩΘΕΙ ΚΑΤΑ ΤΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ,
ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΘΟΥΝ ΑΡΙΣΤΕΡΕς ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ…ΑΡΑΓΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙΝΟ
ΤΟ » ΠΑΡΑΞΕΝΟ» ΚΚ ΙΝΔΙΑΣ (ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ );ΠΟΥ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 70 ΔΕΝ ΞΕΡΑΜΕ ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΑΟΊΚΟ Ή «ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ» ;

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ:

ΓΙΑ ΤΟ «ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟ» ΚΚ ΙΝΔΙΑΣ (ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ )…ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ GOOGLE ΒΡΗΚΑ ΑΡΚΕΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ…ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΚΡΑΤΙΔΙΩΝ ( » ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ» )…ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΜΥΔΡΑ ΟΤΙ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 70 ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Ο ΣΤΑΘΗΣ (;) ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΥ ΕΒΓΑΖΕ ΜΕ ΤΙΤΛΟ » ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ» ΩΣ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΥΟ ΚΚ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΝ…ΧΤΥΠΑΓΕ ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ , ΤΟ ΣΚΕΤΟ » ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ» ΟΤΑΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΟΛΛΑ » Μ-Λ»…ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΩ ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΟ ΚΚ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ , ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΩΝ ΚΚ ( ΙΣΧΥΕΙ ΝΟΜΙΖΩ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΑΝΔΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΥΗΔΙΚΟ ΚΚ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΒΕΒΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΡΒΗΓΙΚΟ)…ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ : ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΚΚ ( ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ )…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: