ΟΙ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ ΠΕΘΑΝΑΝ, Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΖΕΙ (ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ, 17.10.2008)
17/10/2009, 10:56 μμ
Filed under: Χρηστος Σιμος | Ετικέτες: , , ,

ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μία μέρα πριν τις εκλογές ο Γιάννης Βούλγαρης σε άρθρο του στα «Νέα» δικαίως διαπιστώνει ότι η νέα κυβέρνηση έχει δημιουργήσει στον κόσμο ελπίδες ότι θα ανατρέψει την πορεία στην οποία έβαλε τη χώρα η κυβέρνηση του Καραμανλή. Η νέα ηγεσία, όπως πολύ σωστά επισημαίνει,  «δεν θα κριθεί σε δρόμο ταχύτητας, αλλά σε δρόμο ημιαντοχής». Σημειώνει δε ότι «το μέλλον της Ελλάδας δεν εξαρτάται μόνο από τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών», «εξαρτάται πρωτίστως από τη μεταρρύθμιση του συνολικού ‘συστήματος Ελλάδα’ έτσι ώστε να αναβαθμιστεί μακροπρόθεσμα η παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα, η ποιότητα της κοινωνίας, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος.

Τα θεμέλια αυτών ακριβώς των μεταρρυθμίσεων (Δημόσια Διοίκηση, εκπαίδευση και έρευνα, υγεία, αναμόρφωση του δημόσιου χώρου, ενέργεια, δημόσια ασφάλεια, νέο «όραμα» για την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη) ‘ρίχνονται’ με μεσοπρόθεσμο ορίζοντα και εξαρτώνται πρωτίστως από την αποφασιστικότητα της κεντρικής ηγεσίας».

Ενώ όμως το ΠΑΣΟΚ ανήρτησε το πρόγραμμά του στο διαδίκτυο 2 μέρες πριν τις εκλογές και φρόντισε επιμελώς να αποφύγει συγκεκριμένες δεσμεύσεις μιλώντας γενικά και αόριστα, ο Γ. Βούλγαρης επικρίνει τον… ΣΥΝ και το ΚΚΕ για «φτωχό προγραμματικό λόγο,  που ελάχιστα συμβάλλει στην επινόηση νέων μορφών πολιτικής διεύθυνσης του ψηφιακού παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού». Τι θα έπρεπε όμως να γνωρίζουν τα δύο αυτά κόμματα για να ξεφύγουν από την «ιστορική τους καθήλωση»; «Οι τηλεοπτικές ατάκες και ο καταγγελτικός ‘υπέρ αδυνάτων λόγος’, στερημένος από σύγχρονες προγραμματικές αναφορές και φιλοδοξίες παρέμβασης στις σχέσεις εξουσίας, δεν παράγει πολιτικά αποτελέσματα». Το ΠΑΣΟΚ όμως κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές στηριγμένο σε έναν καταγγελτικό πολιτικό λόγο που δεν διέφερε από των υπολοίπων (ή ίσως το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι ακόμα πιο φευγάτο;) και σε αφηρημένες προγραμματικές αναφορές παρά την πίεση όλων των κομμάτων να μιλήσει πιο συγκεκριμένα. Ο ΣΥΝ και το ΚΚΕ, συνεχίζει ο Γ.Βούλγαρης,  θα έπρεπε να ξεφύγουν από το «δημοσιοϋπαλληλικό» μοντέλο, με το οποίο προσπαθούν να απαντήσουν στο πραγματικό πρόβλημα της σημερινής κοινωνικής ανασφάλειας» προτείνοντας ίσως «ένα «κρατικιστικό» μοντέλο, γιατί αυτό δεν θα απέκλειε αναγκαστικά ένα δυναμικό ή έστω ‘λειτουργικό’ όραμα για την Ελλάδα».

Προσπερνώντας τη θεωρητική ακροβασία της διάκρισης «κρατικιστικού» και «δημοσιοϋπαλληλικού», καθώς και την παραγνώριση του ρόλου που αποδίδουν τα δύο κόμματα στο ρόλο του κράτους και του δημοσίου, αναρωτιόμαστε πώς μια κυβέρνηση μπορεί, χωρίς να στηρίζεται σε έναν εύρωστο δημόσιο τομέα, να αντισταθεί στο νεοφιλελευθερισμό σε μία μόνο χώρα. Αναρωτιόμαστε ποια είναι η αριστερή πολιτική πέραν αυτών των μοντέλων. Ξαναδιαβάζουμε τα γνωστά «ρηξικέλευθα» για «μεταρρυθμίσεις» και «εθνικό συμφέρον» ως κριτήριο πολιτικής. Ποιες άραγε είναι οι μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσε η αριστερά να προωθήσει, από τις οποίες δεν θα ενισχυόταν ο δημόσιος τομέας και όλοι θα έβγαιναν ευχαριστημένοι (βλ. εθνικό συμφέρον); «Τελικά, η πιο ρηξικέλευθη ατζέντα σήμερα συναρτάται με την οικολογία»; Έπαψε  ο «υπέρ αδυνάτων λόγος» να παράγει ρηξικέλευθη ατζέντα; Τώρα μένει μόνο η «επινόηση νέων μορφών πολιτικής διεύθυνσης του ψηφιακού παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού»;

Ευτυχώς που υπήρχε και «η προεκλογική παρουσία των Οικολόγων Πράσινων» και  «η οικολογική ατζέντα διαχύθηκε, ειλικρινά ή οπορτουνιστικά, σε όλα τα κόμματα». Από τους Οικολόγους φαίνεται ότι εμπνεύστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς υπήρξε μάλλον πιο τυχερός από αυτούς, γι αυτό κέρδισε τόσες μάχες. Δυστυχώς, απ’ ότι φαίνεται, είμαστε υποχρεωμένοι ακόμα και στα χρόνια του «ψηφιακού παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού» να αγωνιζόμαστε με τη φυσική μας παρουσία.

Χωρίς λοιπόν την έμφαση στα δημόσια αγαθά και το ρόλο του κράτους, χωρίς περί αδυνάτων λόγο, χωρίς αγώνες αντίστοιχους με την πράσινη ξύλινη γλώσσα του συρμού, χωρίς κοινωνική μεροληψία έναντι του «εθνικού συμφέροντος» που δήθεν βγάζει από την κρίση ομού τραπεζίτες και εργαζομένους, Αριστερά δεν υπάρχει. Ενώ μπορεί να υπάρξει Αριστερά που δεν είναι λαϊκιστική, δεν υπάρχει Αριστερά που είναι φιλολαϊκή. Επομένως, το ζήτημα είναι ποιος θα πονέσει από τα «αναπόφευκτα επώδυνα μετεκλογικά οικονομικοκοινωνικά μέτρα» τα οποία σωστά προβλέπει ο Γ.Βούλγαρης. Και αυτό δεν είναι ζήτημα εκσυγχρονισμού, μιας και ο εκσυγχρονισμός δεν ανατρέπει τον εργασιακό Μεσαίωνα. Ενίοτε δε στο όνομά του προετοιμάζεται.

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

Το κείμενό σας στάθηκε αφορμή για να διαβάσω ένα κείμενο του Γιάννη Βούλγαρη , μετά απο πολλά χρόνια…Ο Βούλγαρης , ηγετικό στέλεχος της ΕΚΟΝ ΡΦ,για κάποιο διάστημα «χάνεται», συνεχίζοντας με σπουδές στην Ιταλία…Θυμάμαι το κείμενό του στην ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ , στο διάλογο για το νέο φορέα της Αριστεράς , μετά τις εκλογές του 85…
Ο λόγος ήταν πυκνός , και είχε θεωρητικές πτυχές – βασισμένες στη πλούσια πολιτική και θεωρητική παράδοση του ΙΚΚ ,δύσκολες για πολλούς απο μας που μας γοήτευαν οι εκδοχές του
» επαναστατικού μαρξισμού» ( έστω και
» ανανεωτικής» μορφής)..
Και τώρα ο λόγος του είναι πυκνός ( θα αφιερώσω χρόνο στα κείμενά του-μιας και έχει προσωπική ιστοσελίδα)…
Ο Βούλγαρης σαφώς επισημαίνει την ανάγκη να μην αγνοηθούν τα αδύναμα στρώματα ( τελευταία φράση του κειμένου).
Για τη διάκριση «κρατιστικού «και «δημοσιοϋπαλληλικού «:ας του ζητηθούν οι διευκρινίσεις…
Αυτό που εγώ προσδοκώ απο τον ΣΥΝ και το ΚΚΕ , είναι να γίνουν πιο «πολιτικά» , και λιγότερο
» κομματικά» …να προωθήσουν μορφές αυτοοργάνωσης π.χ. οι αριστεροί εκπαιδευτικοί να οργανώσουν πρότυπα ιδιωτικά συνεταιριστικά σχολεία…οι άνεργοι να επιδοτούνται με το 80% του βασικού μισθού , αλλά να εργάζονται σε κοινωνικές υπηρεσίες,δασοπροστασία κλπ…να εξισωθούν οι μισθοί δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε ένα μέσο όρο περί τα 1400 Ευρώ -και να ενοποιηθούν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ…» ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΘΗΤΕΊΑ» γιά νέους επιστήμονες…οταν μιλάμε για διευκόλυνση δανειοληπτών να μην ξεχνάμε οτι οι περισσότεροι τα ζήτησαν για αγορά ΙΧ και σπιτιού( αποθέωση αυτού που είναιη κυρίαρχη «αστική» νεοελληνική ιδεολογία: να έχω δικό » μου» μέσο μεταφοράς,να έχω δικό » μου» σπίτι, το παιδί μου να έχει ένα πτυχίο-οποιασδήποτε Σχολής, αλλά να μην γίνει χειρώνακτας ή τεχνίτης…)…ενώ παλιότερα το 2000 πολλοί δανείζονταν αφειδώς για να γίνουν πλούσιοι μέσω Χρηματιστηρίου…
Οσο για τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ,είναι σε έναν βαθμό συνέχεια και εξέλιξη του οικολογικού κινήματος.Πολλά στελέχη τους είναι ενεργά απο τη δεκαετίες του 70 και του 80… (Τρεμόπουλος,Χρυσόγελος,Οικονομόπουλος,Κελλάρης,
Τσιρώνης,Κουτσούμπας….) Για την ιστορία ήδη το ΚΙΝΗΜΑ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ , είναι η πρώτη πολιτική-οικολογική οργάνωση , με ρίζες στη δεκαετία του 60,και έντονη δράση το 74-80, και «τέκνο» την ΕΠΟΙΖΩ…προωθημένες οικολογικές θέσεις είχε ο Θ.Πάγκαλος,ως υποψήφιος δήμαρχος Ελευσίνας το 1978..1981-1982,κυκλοφορούν Η ΝΕΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ και η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ , τα δύο κύρια έντυπα του χώρου για τη δεκαετία 80-90…ΚΚΕ ΕΣ. πιό ευαίσθητο ,ακολουθεί ,ΚΚΕ-ακολουθεί πολύ αργότερα,ΤΟ 1986 «καλύπτει» ΤΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ…ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΧΕΙ Η ΕΑΡ..ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΚΕ-ΕΑΡ οι περισσότεροι φεύγουν…Σήμερα αρκετά απο τα ενεργά στελέχη του οικολογικού κινήματος κινούνται στον ΣΥΝ , εξίσου όμως αρκετά κινούνται ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ, ΌΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ…Οι συγκεκριμένες προτάσεις ‘ολων κατατίθενται στο διάλογο…και ο ΣΥΝ δεν έχει κάποιο πλεονέκτημα -«ηθικής» ή «ιστορικής» φύσεως…Αν πείσει , θα πείσει με τις συγκεκριμένες προτάσεις του ,την λογική τους συνοχή,την συνάφειά τους με την πραγματικότητα ,και την αναγκαία -ιδεολογική-σύνδεσή τους με τη «σοσιαλιστική προοπτική»…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

πέθανε ο λαμπρακης

Σχόλιο από αγνωστος




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: