ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΟ ΚΡΑΤΟΣ – ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ (ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟ-ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ, 14.12.2009)
14/12/2009, 1:34 μμ
Filed under: Πέτρος Σταύρου | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Διαβάζοντας τα αφιερώματα των εφημερίδων στον περσινό Δεκέμβρη και ιδιαίτερα το αφιέρωμα του «βήματος» για το τι ήταν και τι δεν ήταν ο Δεκέμβρης, όπως επίσης και διάφορα άρθρα, από δω και από κει, με πιο χαρακτηριστικό το άρθρο – απάντηση του Ηλία Κανέλλη στον Α. Τσίπρα που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο (www.protagon.gr) μου δημιουργήθηκε η εξής εντύπωση που θα ήταν ωφέλιμο, πιστεύω, να συζητηθεί και να προστεθεί στο μεγάλο θέμα που λέγεται «Διανοούμενοι και Κοινωνία».

Αυτοί οι «μισοί διανοούμενοι – μισοί δημοσιογράφοι», όπου πολύ διεισδυτικά περιγράφει ο Δημοσθένης Παπαδάτος – Αναγνωστόπουλος στο άρθρο του στην «Αυγή» (Διανοούμενοι και Δεκέμβρης: έρευνα ή προπαγάνδα; «Αυγή», 10/12/2009), που ειρωνεύονται και απαξιώνουν τόσο την ίδια την εξέγερση όσο και τις απόψεις που υποστηρίζουν τα κοινωνικά αίτια των μητροπολιτικών αναταραχών, κάνουν κάτι καινοφανές για τα πνευματικά δεδομένα της εποχής μας. Δεν είναι απλά κάποιοι «πληρωμένοι κονδυλοφόροι» του συστήματος, ούτε κάποιοι παλαιού τύπου υπερσυντηρητικοί αρθρογράφοι. Αν ήταν κάτι από τα προηγούμενα δεν θα υπήρχε ζήτημα! Η λειτουργία τους θα αποτελούσε μια κλασική λειτουργία των Ιδεολογικών Μηχανισμών του Κράτους, ένας  τρανσφορμισμός της διανόησης, μια εμβάπτιση του δημόσιου λόγου στις αξίες του πολιτικού συστήματος και των εκδοτικών επιχειρηματικών κύκλων. Εδώ όμως πρόκειται για κάτι ελάχιστα διαφορετικό μεν, αλλά με τεράστια σημασία για τα όρια ανεκτικότητας της κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος.

Αυτοί οι  «μισοί διανοούμενοι – μισοί δημοσιογράφοι» δεν «πωλούν» την ιδεολογία του συστήματος αλλά τη δική τους φαντασίωση. Μέσω των εντύπων που αρθρογραφούν, φαντασιώνονται πως προκαλούν για καυγά τους ανερμάτιστους κουκουλοφόρους και στο τέλος συγκρούονται ανοικτά μαζί τους, σε ένα φανταστικό πεδίο αγώνα: «…Ελάτε ρε κωλόπαιδα να πλακωθούμε…», «..ούτε ένα σύνθημα της προκοπής δεν γράψατε, οι διαφημιστικές εταιρίες γράφουν καλύτερα σλόγκαν από εσάς ρε…», «…ούτε ένα κοινωνικό όραμα δεν περιγράψατε, ούτε ένα αίτημα δεν προωθήσατε ρε…», «…σιγά την επανάσταση ρε, εμείς κάναμε επαναστάσεις στα χρόνια μας όχι εσείς ρε παιδιά του play station…».

Οι διατυπωμένες σε μορφή δοκιμίου φαντασιώσεις, αυτή η νέα αντίθεση λαού – διανόησης όχι πια μέσω των πρακτικών ιδεολογιών της λαϊκότητας και του εστετισμού αλλά μέσω ενός καλοδιατυπωμένου μεν, αλλά ανοικτού «τσαμπουκαλέματος» έχουν, θα έχουν, πολλές συνέπειες. Μια εξ αυτών είναι ήδη ορατή και προκαλεί τρόμο.  Επιθέσεις – απαντήσεις με απίστευτη αγριότητα επί δικαίων και αδίκων. Ο Πρύτανης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου είναι ένα από αυτά τα αθώα θύματα  μιας ιδιότυπης βεντέτας. Προηγήθηκε η επίθεση στη παρουσίαση του βιβλίου της Σώτης Τριανταφύλλου.

Αναρωτιέται κανείς γιατί δεν «τα βάλε» ο Ηλίας Κανέλλης με τον Αρχιεπίσκοπο ή με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τα έβαλε με τον Τσίπρα, αφού παρόμοια πράγματα είπαν, με το δικό τους λεξιλόγιο, ο καθένας. Μάλλον «δεν τον έπαιρνε» να τα βάλει με δύο θεσμούς, να διαφωνήσει με δύο θεσμούς σε προσωπικό επίπεδο και τα βαλε με τον Τσίπρα γιατί με αυτόν ήθελε να τα βάλει προσωπικά, με αυτόν θα είχε την ευκαιρία να αναπτύξει την επιχειρηματολογία του. Ήθελε να «τσαμπουκαλευτεί» με τον Τσίπρα και φαντάστηκε ότι στήνει έναν καβγά μαζί του.

Η νέα αμεσότητα του δημοσιογραφικού λόγου, η άμεση εχθρότητα που εκφράζει με το απλό, το λαϊκό, το διαφορετικό, ίσως κατάγεται από το νέο στυλ δημοσιογραφίας που καθιερώθηκε τη δεκαετία του 90 από περιοδικά του lifestyle τύπου «Κλικ», «Μαξ» κλπ. Στηρίζεται όμως στα νέα χαρακτηριστικά του πολιτικού συστήματος: Φάτε μπόλικη οικειότητα! Φάτε ανθρωπομορφισμό! Όχι πια απρόσωποι κρατικοί μηχανισμοί! Αντί για αστυνομία – Χρυσοχοϊδης! Αντί για μεταρρυθμίσεις – τσαμπουκάδες Πάγκαλου! Όχι πια οι διανοούμενοι μακριά από τον λαό! Κοντά στον λαό για να τον «καρπαζώνουνε» και όχι απλά να «του την λένε».

Σύντροφοι διανοούμενοι – δημοσιογράφοι ποτέ πια ύφος τριάντα καρδιναλίων! Άγριο μάτι, κοφτερή γλώσσα που «γαμεί και δέρνει».

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

Φαίνεται αυτή η «επίθεση» ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ-παιδιού και αυτού ΤΗς ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΉς ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ-
Ενόχλησε ιδιαίτερα…δεν λείπουν οι υπερβολές και οι γενικεύσεις απο το κείμενό του…απο την αλλη ομως οι προφανώς «εύκολες»-αξιωματικού τύπου «αντεπιθέσεις» μου θυμίζουν αντιδράσεις πιστών που υπερασπίζουν ΤΟ «ΙΕΡΟ» ΑΠΟ ΤΗ «ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ»…επιθέσεις σαν και αυτή που δέχτηκε ο ΚΊΤΤΑΣ , εχουν υπάρξει πολλές στο παρελθόν…ακόμη και στην εποχή που σπούδαζα στη ΠΆΤΡΑ (80-85) ΣΗΜΕΙΏΝΟΝΤΑΝ ΆΓΡΙΟΙ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΚΝΕ-ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ,ΚΝΕ-ΠΑΣΟΚ,ΠΑΣΟΚ-ΝΔ…το σημαντικότερο πρόβλημα κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η έλλειψη καθαρής καταδίκης των πρακτικών βίας απο ένα τμήμα της Αριστεράς,που αντί να σκύψει με προσοχή στις αιτίες που ο ελληνικός λαός αποδοκιμάζει συστηματικά τις διάφορες εκδοχές της κομμουνιστικής-γενούς Αριστεράς τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια παρά την δυνατότητά τους να δρούν νόμιμα για πρώτη φορά μετά απο δεκαετίες…δηλ. η Αριστερά που ηρωοποιήθηκε διωκόμενη, οταν λειτούργησε σε συνθήκες δημοκρατίας και νομιμότητας απογοήτευσε…και συνεχίζει να απογοητεύει , ιδίως όταν Π.Χ. στη πρόκληση του ΑΔΩΝΙ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ-ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ- Ο ΜΑΚΗΣ ΣΠΑΘΗΣ ΒΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ » ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΟΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΙ» ( ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ)…ειλικρινά δεν καταλαβαίνω , απο πότε η αντίληψή μας για τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ , ΞΑΝΑΈΓΙΝΕ ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ; …
είτε οταν μπαίνει θέμα για τις δημόσιες διαφοροποιήσεις στελεχών του ΣΥΝ…ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΕΠΑΝΗΛΘΕ Ο «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΣΜΟΣ» ΤΥΠΟΥ ΣΤΑΛΙΝ; ΕΠΙ ΛΕΝΙΝ (1917-1924) ΕΙΝΑΙ ΕΛΠΙΖΩ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΓΝΩΣΤΕΣ…
… το να διαβάζουμε χωρίς «προκατάληψη» ( του τύπου «διανοούμενοι του κράτους»,»τσαμπουκάδες κατα΄του λαού» κλπ…) αλλες απόψεις είναι αναγκαίο αν θέλουμε η μικρή μας » ανανεωτική ριζοσπαστική αριστερά» να γίνει υπολογίσιμη πολιτική δύναμη… και μου κάνει εντύπωση οτι «αστικά » εντυπα έχουν αρκετό χώρο για επιστολές αναγνωστών , ενώ δεν έχουν είτε έχουν πολύ λίγο τα » αριστερά» έντυπα…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: