Ο ΤΣΑΒΕΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (ΜΑΓΜΑ, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009)
19/12/2009, 12:55 πμ
Filed under: Σπυρος Απεργης | Ετικέτες:

TOY ΣΠΥΡΟΥ ΑΠΕΡΓΗ

Τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτέλεσαν πεδίο επιλεκτικής πολιτικής εκ μέρους αφενός των καπιταλιστικών χωρών και αφετέρου  των χωρών του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού. Το γεγονός και μόνο ότι διαμορφώθηκαν δύο μεγάλες ομάδες δικαιωμάτων τα αστικά και πολιτικά αφενός και τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτισμικά αφετέρου, οι οποίες έλαβαν τη μορφή σχετικών διεθνών συμβάσεων που υιοθετήθηκαν η πρώτη κυρίως από τις καπιταλιστικές χώρες και η δεύτερη από τις χώρες του λεγόμενου «υπαρκτού» σοσιαλισμού δείχνει την επιλεκτικότητα και την υστεροβουλία των δύο μπλοκ του Ψυχρού Πολέμου. Στην ουσία, οι μεν υποστήριζαν τα δικαιώματα που εκτιμούσαν ότι παραβίαζαν οι δε.
Η ανάδειξη αριστερόστροφων κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική , οι οποίες , συνήθως, βασίζονται σε ποικίλα τοπικά κινήματα έχει δημιουργήσει μια θετική ανταπόκριση σε μεγάλο μέρος της ελληνικής Αριστεράς.Η ανταπόκριση αυτή έγκειται στο γεγονός ότι ορισμένα; Από αυτά τα καθεστώτα, όπως του Τσάβες στη Βενεζουέλα (στην κυβέρνηση από το 1998) του Μοράλες στη Βολιβία (από το 2006) και του Ραφαέλ Κορέα (επίσης,από το 2006) ακολουθούν σοσιαλίζουσες πολιτικές και ευρεία προγράμματα δαπανών σε υγεία και παιδεία ενώ εφαρμόζουν ή σκοπεύουν να εφαρμόσουν κρατικοποιήσεις σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας , όπως το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Ειδικότερα, οι σχέσεις της ελληνικής Αριστεράς με το καθεστώς Τσάβες είναι αγαστές και ανταλλάσσονται συχνά επισκέψεις μεταξύ αντιπροσωπιών των κομμάτων της Αριστεράς και της πρεσβείας της Βενεζουέλας ενώ οι δηλώσεις ιδεολογικο-πολιτικής αλληλουποστήριξης δίνουν και παίρνουν. Έτσι, όμως, η Αριστερά υποπίπτει για μια ακόμα φορά σε μια επιλεκτικότητα ως προς την αντιμετώπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,όπως τα αναγνωρίζουν και τα εφαρμόζουν οι συγκεκριμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής, ανάγοντας με την ευνοική στάση της έναντι των κυβερνήσεων των χωρών αυτών, συνειδητά ή ασυνείδητα τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα σε θέση υπεροχής σε σχέση με τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα και αναπαράγοντας τον διαχωρισμό που έχει καλλιεργήσει ο Ψυχρός Πόλεμος και τα δυο πολιτικο-κοινωνικά μπλοκ της εποχής εκείνης.

Ειδικότερα στη Βενεζουέλα, παρά τις αναμφισβήτητες επιτυχίες του καθεστώτος στην αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των βενεζουελάνων ως προς τα κοινωνικά και τα οικονομικά τους δικαιώματα, η κατάσταση των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων στη χώρα παραμένει έντονα προβληματική με σοβαρές παραβιάσεις τους να καταγγέλλονται από διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλες αξιόπιστες πηγές.Ας κάνουμε μια σύντομη περιοδολόγηση για να θεμελιώσουμε του λόγου μας το αληθές.

Ο Ραούλ Μπαντουέλ ήταν ο άνθρωπος που τον Απρίλιο του 2002 έσωσε τον Ούγκο Τσάβες. Ο στρατός είχε κάνει πραξικόπημα, η Ουάσιγκτον αναγνώρισε άμεσα την δικτατορική κυβέρνηση του Πέδρο Καρμόνα, αλλά ο στρατηγός Μπαντουέλ κινητοποίησε κρίσιμες δυνάμεις του στρατού, απελευθέρωσε τον τσάβες  κι έτσισυνέβαλε στην επιστροφή του στην εξουσία. Για να τον ανταμείψει, ο τελευταίος τον έχρισε υπουργό Άμυνας. Αργότεςρα όμως, ο Μπαντουέλ άρχισε να απομακρύνεται από τον πρόεδρο, για να διακόψει τελικά τους δεσμούς μαζί του και να περάσει στην αντιπολίτευση. Και τον Απρίλιο του 2009 συνελήφθη για διαφθορά. «Κάθε μέρα η καταπίεση μεγαλώνει και οι μάσκες πέφτουν», είπε στον δημοσιογράφο της Γκάρντιαν από το κελί του στις στρατιωτικές φυλακές Λος Τέκες, έξω από το Καράκας. «Το μόνο που ενδιαφέρει τον Τσάβες είναι να παραμείνει ισοβίως πρόεδρος. Όσο για την κατηγορία εναντίον μου, είναι αστεία».

Ένα άλλο στοιχείο των τάσεων του καθεστώτος Τσάβες είναι οι στρατηγικής σημασίας σχέσεις που έχει δημιουργήσει με ανελεύθερα και τυραννικά καθεστώτα. Ο  Τσάβες συναγελάζεται  με τον σταλινογενή ηγέτη της Λευκορωσίας, Αλεξάντρ Λουκασένκο, και ζητά να ενωθούν οι χώρες τους «προκειμένου  να δημιουργήσουν μια «νέα δημοκρατία», σύμφωνα με δηλώσεις που έκανε με αφορμή πρόσφατη επίσκεψή του στη Λευκορωσία! Ο Λουκασένκο είναι ένας από τους ελάχιστους αξιωματούχους του Κομουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης , ο οποίος εξακολουθεί να παραμένει στην ηγεσία πρώην σοβιετικής «δημοκρατίας» (ο άλλος που επιβιώνει ακόμα είναι ο πρόεδρος του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, πρώην «τοπάρχης» του ΚΚΣΕ στην περιοχή), έχοντας καταφέρει να διατηρήσει ένα ολοκληρωτικό, σταλινικό εφιάλτη από πλευράς δικαιωμάτων και ελευθεριών σε μια ευρωπαική χώρα ενώ είναι και η μοναδική χώρα στην ευρωπαική ήπειρο που εφαρμόζει τη θανατική ποινή. Παράλληλα, ο Τσάβες σε επίσκεψή του το 2006  στο Ιράν συναντήθηκε με τον πρόεδρο της χώρας, Μαχχμούντ Αχμαντινετζάντ και « έδωσαν υπόσχεση συνεργασίας, μίλησαν για ενίσχυση των εμπορικών τους σχέσεων και μελλοντικές συνεργασίες», σύμφωνα με τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων. Ο Τσάβες δήλωσε ότι η Βενεζουέλα « θα παραμείνει στο πλευρό του Ιράν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες». Από την πλευρά του ο Ιρανός πρόεδρος δήλωσε: «Αισθάνομαι ότι στο πρόσωπο του Ούγκο Τσάβες συνάντησα έναν αδελφό, έναν συναγωνιστή»!

Οι επιδόσεις του καθεστώτος Τσάβες στην τήρηση και εφαρμογή ορισμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι  καθόλου καλές. Σύμφωνα με εκθέσεις της διεθνούς και αμερόληπτης μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Διεθνής Αμνηστία, το 1999 σκοτώθηκαν 100 άτομα  από κρατικές δυνάμεις καταστολής (αστυνομία και στρατό). Περίπου 50 από τα θύματα σκοτώθηκαν υπο περιστάσεις που έδειχναν ότι επρόκειτο για εξωδικαστικές εκτελέσεις. Την ίδια χρονιά, τουλάχιστο 100 αιτούντες άσυλο από τη Κολομβία επαναπροωθήθηκαν βίαια στη Κολομβία από την οποία είχαν φύγει λόγω των επιχειρήσεων της κολομβιανής κυβέρνησης κατά των αντάρτικων της Κολομβίας. Η βίαιη επαναπροώθηση αιτούντων άσυλο στη χώρα καταγωγής τους, όπου κινδυνεύει η σωματική τοςυ ακεραιότητα, η ελευθερία ακόμα και η ζωή τους είναι μείζον παραβίαση του διεθνούς δικαίου και έγκλημα ολκής.

Το κλείσιμο ενός τηλεοπτικού καναλιού τον Μάιο του 2007, το οποίο είχε πρωτοστατήσει κατά του Τσάβες στην απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του το 2002, οδήγησαν σε διεθνή καταδίκη του από το ευρωκοινοβούλιο, διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις,όπως οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα, η Human Rights Watch καθώς και λατινοαμερικάνικες επαγγελματικές οργανώσεις. Παρά τις παράνομες πράξεις του σταθμού κατα την περίοδο της απόπειρας πραξικοπήματος, πρόκειται για έμμεση μεν, έμπρακτη δε, λογοκρισία μη αρεστού στη κυβέρνηση Τσάβες σταθμού. Η προσπάθεια του Τσάβες να «βαφτίσει» «απειλή για τα παιδιά λόγω των συνεχιζόμενων επιθέσεων κατά της δημόσιας ηθικής» ή « απελπισμένη μάχη της ολιγαρχίας » μια σαφή προσβολή της ελευθερίας της έκφρασης είναι, το λιγότερο, ατυχής και αδικαιολόγητη. Παράλληλα, τριάντα δύο ραδιοφωνικοί σταθμοί το τελευταίο διάστημα έκλεισαν λόγω μη ανανέωσης της άδειάς τους από το καθεστώς, επιφέροντας περαιτέρω πλήγμα, επιφέροντας ένα ακόμα πλήγμα στις ελευθερίες του τύπου και, γενικότερα, της έκφρασης.
Εξάλλου, οι  πλαστικές σφαίρες και τα δακρυγόνα  της αστυνομίας  που υποδέχονται συχνά, κατά καιρούς, τους διαμαρτυρόμενους διαδηλωτές, η στρατιωτικοποίηση του καθεστώτος,  που είναι ξεκάθαρη, με την αυξανόμενη παρουσία στρατιωτικών στη κυβέρνηση και με το μιλιταριστικό μέτρο   της , κατά βούληση, ανάπτυξης του στρατού στο Καράκας  για την αντιμετώπιση «σχεδίου αποσταθεροποίησης», η μονοπρόσωπη διακυβέρνηση της χώρας,  για κάποια διαστήματα μέσω διαταγμάτων, χωρίς τη συμμετοχή και τον έλεγχο της Βουλής, και με αδύναμους θεσμούς –δικλείδες στις αυθαιρεσίες της κυβέρνησης καθώς και η βάρβαρη αστυνομική βία που έχει οδηγήσει σε χιλιάδες νεκρούς πολίτες σίγουρα δεν εντάσσονται στην υποτιθέμενη  πορεία προς το σοσιαλισμό που επαγγέλλεται ο Τσάβες.

Ένα άλλο στοιχείο αυταρχικής αντίληψης του καθεστώτος Τσάβες,  ως προς την ελευθερία της έκφρασης, είναι η υποχρεωτική μετάδοση των λόγων του από όλους τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας. Μεταξύ 1999 και 2006 τα μέσα ενημέρωσης αναγκάστηκαν να διακόψουν το πρόγραμμά τους 1339 φορές (!) για να μεταδώσουν τους λόγους στο σύνολό τους (άνω των τριών ωρών, συνήθως) λόγους του Τσάβες.

Σύμφωνα με τις εκθέσεις της Διεθνούς Αμνηστίας, χιλιάδες πολίτες της χώρας έχουν φονευθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις σε διαδηλώσεις ή σε άλλα περιστατικά.Περιπτώσεις σκλάβων, παιδικής πορνείας και παιδικής εργασίας διαπιστώνονται, το δικαστικό σύστημα είναι  σοβαρά διεφθαρμένο και οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούνται από τον Τσάβες απειλή για πολιτική αναταραχή. Παράλληλα, ο τύπος αντιμετωπίζει απειλές και εκφοβισμούς από την κυβέρνηση.

Πιο συγκεκριμένα, το όργιο αστυνομικής αυθαιρεσίας και βαρβαρότητας από την αστυνομία είναι παραπάνω από προφανές. Περισσότεροι από 6.100 άνθρωποι (!) δολοφονήθηκαν από αστυνομικούς μεταξύ του 2000 και του πρώτου εξαμήνου του 2005 σε 5.500 περιστατικά! Μάρτυρες, που έχουν καταγγείλει περιστατικά αστυνομικής βαρβαρότητας, έχουν απειληθεί ή δεχτεί επιθέσεις. Από τους περίπου 6.000 αστυνομικούς που έχουν εμπλακεί στα περιστατικά των φόνων  μόνο 517 είχαν διωχθεί δικαστικά και λιγότεροι από 250 είχαν συλληφθεί μέχρι το 2007, αν και φαίνεται να έχει αυξηθεί το τελευταίο διάστημα η πάταξη της ατιμωρησίας και της αυθαιρεσίας των αστυνομικών. Δηλαδή, στη Βενεζουέλα σκοτώνονταν κατά την περίοδο 2000-2005 κάθε μέρα τουλάχιστο τρεις πολίτες από την αστυνομία. Μιλάμε, δηλαδή, αναμφισβήτητα για αστυνομική βαρβαρότητα.

Το 2002  ήταν επίμονες οι αναφορές για βασανιστήρια σε διάφορες περιοχές της χώρας και για συνθήκες φυλακών που ισοδυναμούν με απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση. Το 2003 μάρτυρες καταγγελιών για αστυνομική βαρβαρότητα συχνά απειλήθηκαν ή δέχθηκαν επιθέσεις. Συχνή είναι η παρενόχληση και οι απειλές σε βάρος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώ η αντίδραση  των αρχών σε μια τέτοιες πρακτικές είναι ανεπαρκής. Ο ίδιος ο Τσάβες δήλωσε στις αρχές του 2004 ότι οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σκοπεύουν να πυροδοτήσουν πολιτική αναταραχή! Αυτές οι δηλώσεις εξέθεσαν επανειλημμένα τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων σε απειλές και εκφοβισμό ενώ οι αρχές απέτυχαν να διεξαγάγουν αποτελεσματικές έρευνες για τις απειλές  αυτές.

Η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξαφάνιση των Φυλετικών Διακρίσεων εξέφρασε ανησυχίες για ορισμένες, ιδιαίτερα απεχθείς,  μορφές παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως περιπτώσεις παιδικής εργασίας, παιδικής πορνείας και ύπαρξης σκλάβων  σε παράνομα ορυχεία χρυσού στη περιοχή του Άνω Ορινόκου και αλλού. Επιπλέον 14 νεκροί και τουλάχιστο 200 τραυματίες ήταν το αποτέλεσμα  αντικυβερνητικών διαδηλώσεων του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου 2004. Αρκετοί από τους διαδηλωτές κρατήθηκαν και δέχτηκαν κακομεταχείριση ή βασανιστήρια στους τόπους κράτησής τους. Η χρήση βασανιστηρίων θεωρείται συνήθης πρακτική σε πολλές αστυνομικές δυνάμεις. Οι έρευνες που ξεκίνησαν για τα περιστατικά αυτά ήταν αργές και ακατάλληλες, λόγω της μεροληψίας των αστυνομικών και των δικαστών σε βάρος των θυμάτων των παραβιάσεων των δικαιωμάτων τους.

Λόγω της πολιτικής πόλωσης που υπάρχει, το δικαστικό σύστημα στερείται αμεροληψίας και ανεξαρτησίας. Ειδικότερα είναι σαφής η αποτυχία του δικαστικού συστήματος να εξασφαλίσει αμερόληπτη και αποτελεσματική αντίδραση στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Περαιτέρω ενδιεκτικό στοιχείο για τις αντιλήψεις του καθεστώτος Τσάβες, είναι η δήλωση της αναπληρώτριας υπουργού Εξωτερικών της Βενεζουέλας, Μαρί Πίλι Χερνάντεζ, το 2006 σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ότι «όλα τα δικαιώματα είναι σημαντικά αλλά είναι πολύ πιο σημαντικό να τρέφεται κάποιος από το να είναι μέλος πολιτικού κόμματος, να έχει μια αξιοπρεπή δουλειά από το να ζει σε δημοκρατικό σύστημα, να γνωρίζει να διαβάζει και να γράφει από το να έχει ελευθερία έκφρασης… Τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα θα πρέπει να παίζουν κυριαρχικό ρόλο πάνω στα αστικά και πολιτικά δικαιώματα». Ο αυθαίρετος και  ηθικά και πολιτικά ανερμάτιστος διαχωρισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κυβέρνηση Τσάβες έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις σύγχρονες αντιλήψεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τα θεωρούν όλα αδιαίρετα, αλληλεξαρτώμενα και παγκόσμια, αντίληψη που θεμελιώνεται πρώτιστα στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948. Εκτός αυτού, τον Μάρτιο του 2006 με 170 ψήφους υπέρ έναντι 4 κατά και τριών αποχών, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε για την ίδρυση νέου Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων .ΟΙ ΗΠΑ ήταν μια από τις χώρες που ψηφίσαν κατά μαζί με το Ισραήλ τις νήσους Μάρσαλ και το Παλάου. Η Βενεζουέλα, η Λευκορωσία και το Ιράν απείχαν της ψηφοφορίας. Το νέο Συμβούλιο που θα απαρτίζεται από 47 μέλη έχει αντικαταστήσει την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία είχε χάσει την αξιοπιστία της και είχε δεχτεί δίκαιες επικρίσεις επειδή επέτρεπε σε χώρες που παραβιάζουν επί χρόνια τα ανθρώπινα δικαιώματα να γίνουν μέλη. Στόχος του νέου συμβουλίου είναι ο εντοπισμός των χωρών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και η παροχή βοηθείας σε χώρες στη κατάρτιση ανάλογης νομοθεσίας.

Πρόσφατα ο Τσάβες φάνηκε διατεθειμένος να δεχτεί κρατούμενους του κέντρου κράτησης Γκουαντάναμο κατά τη διάρκεια της δεύτερης συνόδου κορυφής των Λατινοαμερικανικών και Αραβικών Κρατών στο Κατάρ στις αρχές Απριλίου 2009. Ο κυβέρνηση Ομπάμα που έχει ξεκινήσει πρόγραμμα παράδοσης των κρατουμένων σε διάφορες χώρες, τους οποίους δεν θέλει να απελευθερώσει «για λόγους ασφάλειας», οφείλει είτε να τους ασκήσει διώξεις και να τους προσάγει σε δίκαιες δίκες είτε να τους αφήσει απολύτως ελεύθερους να πάνε μόνοι τους (αφού τους δώσει τη δυνατότητα να τακτοποιήσουν τα χαρτιά τους, όπως έχει υποχρέωση από το διεθνές δίκαιο) όπου αυτοί νομίζουν. Οποιαδήποτε  παράδοση κρατουμένων σε τρίτες χώρες είτε προς κράτηση είτε προς «φιλοξενία»  εκ μέρους των ΗΠΑ χωρίς οι ίδιοι να επιθυμούν κάτι τέτοιο και χωρίς να εμπίπτει η παράδοση στο διεθνές δίκαιο περί έκδοσης ή άλλης νόμιμης ποινικής συνεργασίας με τις τρίτες χώρες θα είναι μια παράνομη πράξη και έγκλημα σε βάρος τους. Με την έννοια αυτή η κυβέρνηση Τσάβες είναι υπόλογη  για  ευθεία παραβίαση των διεθνών συμβάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που η χώρα της έχει υπογράψει και επικυρώσει.

Για λόγους δικαιοσύνης, απέναντι στο καθεστώς Τσάβες , θα πρέπει να αναφέρουμε και ορισμένες βασικές επιτυχίες του ως προς τα δικαιώματα στην εκπαίδευση και στην υγεία. Μια απλή σύγκριση με το ποσοστό φτώχειας πριν την εκλογή Τσάβες είναι καταλυτική. Το ποσοστό των νοικοκυριών που βρίσκονταν κάτω από το όριο φτώχειας κυμαινόταν μεταξύ 55.6% και 43.9% στα χρόνια 1997-98, ενώ των ατόμων ήταν ακόμα μεγαλύτερο (60.9% – 50.4%), σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία 1998-2006 του υπουργείου Οικονομικών της Βενεζουέλας.Ταυτόχρονα, έδωσε τη δυνατότητα σε περισσότερους φτωχούς ανθρώπους να έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, στα λεγόμενα «Μπολιβαριανά σχολεία» πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπου οι μαθητές αυξήθηκαν από περίπου 270 χιλιάδες  το 1999, σε πάνω από 1 εκατομμύριο το 2005. Το 1998 υπήρχαν μόλις 1.628 γιατροί πρώτης ανάγκης σε ένα πληθυσμό 23.4 εκατ. κατοίκων, ενώ σήμερα ο αριθμός τους αυξήθηκε σε 19.571 για πληθυσμό 27 εκατ. κατοίκων, δηλαδή υπερδεκαπλασιάστηκε. Βέβαια, οι παροχές και τα μέτρα για στους φτωχούς προέρχονται από τα κέρδη που αποφέρει στο κράτος ο έλεγχος των τεράστιων πετρελαϊκών αποθεμάτων της χώρας,με τις τιμές τους τώρα  να έχουν βρεθεί σε πρωτοφανή ιστορικά ύψη τα τελευτάια χρόνια.Όμως δεν είναι οι επαναστατικές λαικές δυνάμεις που πήραν στα χέρια τους τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις επιχειρήσεις, αλλά η κομματική νομεκλατούρα της κυβέρνησης Τσάβες.

Η πάλη για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την ενότητα των κοινωνικών οικονομικών, αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων, για την καθολικότητά τους χωρίς εξαιρέσεις δεν είναι απλά ένα στοιχειώδες πολιτικό καθήκον στο πλαίσιο του διαφωτισμού και της νεωτερικότητας. Επιβάλλεται να είναι ο πυρήνας της αντίληψης κάθε αριστερής, αντικαπιταλιστικής και αντιολοκληρωτικής συλλογικότητας που διεκδικεί την ανατροπή του καπιταλισμού καθώς και την ατομική και συλλογική αυτονομία. Παράλληλα, θα πρέπει να είναι και ένα από τα θεμέλια στο σχέδιο μετάβασης προς οποιοδήποτε απελευθερωτικό, αντικαπιταλιστικό πρόταγμα αυτονομίας, πολιτικής και κοινωνικής δημοκρατίας.Οι επιλογές της ελληνικής Αριστεράς για την, άνευ όρων και άνευ κριτικής, στήριξη καθεστώτων υπεύθυνων για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτωνδεν  δεν της περιποιούν τιμή. Η ελληνική Αριστερά οφείλει να κάνει την αυτοκριτική της. Αμφιβάλλω, όμως, εάν, έστω, συνειδητοποιεί το ολίσθημα στο οποίο υποπίπτει.

Advertisements

6 Σχόλια so far
Σχολιάστε

ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΣ ΤΣΑΒΕΣ ΕΝΑΙ ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΕΤΕΙΜΑΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΚΑΜΙΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΤΑΣΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΜΕ
ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΠΟΥ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΝΗΚΩ Η ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΥΠΟΠΤΟ ΠΟΥ ΣΤΡΩΝΕΙ ΒΟΥΤΥΡΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Σχόλιο από ΣΤΑΘΗΣ

Καλή χρονιά,
και ας έχουμε και μείς ένα αιμοσταγή Τσάβες.

Και μακάρι να πολλαπλασιαστούν το 2010 στο κόσμο, οι «αριστερόστροφες» κυβερνήσεις τύπου Τσάβες, Μοράλες, Κορέα, Ορτέγκα, Λούλα, Κάστρο, και των τόσων άλλων απαίσιων δικτατόρων, που απλώνονται σαν λιμός στην Λατινική Αμερική.

Και που δεν κάνουν τίποτε άλλο για τους λαούς τους, που επανειλημμένα τους ψηφίζουν, από το να τους δολοφονούν κατά δεκάδες χιλιάδες, όπως χωρίς τσίπα και την την παράθεση ούτε ενός στοιχείου μας λέει ο αρθογράφος σας.

Ίσως τότε και μας απαλλάξουν μιά ώρα αρχύτερα, απ’την άθλια ζωή, που έχουν καταδικάσει εμάς και τα παιδιά μας, δεκαετίες τώρα, οι δικοί μας «δημοκράτες».

Όσο για τους «ιθαγενείς» δεν πειράζει, αφού χορτάσανε οι άνθρωποι ψωμί,παιδεία, ελευθερία πολιτισμό τόσους αιώνες, ας υποστούν με την ψήφος τους και τα δεινά που περιγράφονται πιό πάνω.

Άλλωστε δεν είναι μόνος στη θλίψη του ο Σ.Α. για τους Λατινοαμερικάνους. Εχουν προηγηθεί δεκάδες και δεκάδες τεθλιμένοι συγγενείς (ΗΠΑ,ΕΕ, Καναδάς,Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία, Ιαπωνία κ.α.)

Ας προσέξει μόνο γιατί «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη». Και είναι κρίμα για το σύστημα να υποστεί τέτοια απώλεια.

Δεν πειράζει όμως Ματαιοπονεί

Σχόλιο από ftanei_pia

Το άρθρο βασίζεται σε πολύ συγκεκριμένη τεκμηρίωση, μεταξύ άλλων από την διεθνή μη κυβερνητκή οργάνωση «Διεθνή Αμνηστίας.Αντιληπτή η αντίδραση των σχολίων καθώς θίγεται το «τοτέμ» και η «ιερή αγγελάδα» της σύγχρονης ανανεωτικής αριστεράς, ο Τσάβες. Παρακάτω σημειώνω μέρος, μόνο, της τεκμηρίωσης των εγκλημάτων του καθεστώτος Τσάβες με συγκεκριμένες συνδέσεις (links) και σχόλια για κάθε σύνδεση:

α) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/002/2003/en/f0a70dc2-d753-11dd-b024-21932cd2170d/amr530022003en.html με προτάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας προς τη κυβέρνηση της Βενεζουέλας σχετικά με τις σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει εντοπίσει, μεταξύ των οποίων «να εξασφαλίζεται ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις και οι δυνάμεις ασφάλειας δεν θα παίζουν πολιτικό ρόλο…»

β) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/006/2003/en/7cb5c132-d704-11dd-b0cc-1f0860013475/amr530062003en.html όπου προκύπτει η πολιτική βία στην οποία κατέφυγαν η κυβέρνηση Τσάβες ( και η αντιπολίτευση) το 2002

γ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/008/2004/en/d280675b-d5da-11dd-bb24-1fb85fe8fa05/amr530082004en.html όπου αναφέρεται σε «υπερβολική αστυνομική βία, βασανιστήρια και κακομεταχείριση από τις δυνάμεις ασφάλειας στο πλαίσιο των διαδηλώσεων που έλαβαν χώρα τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο 2004 και δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τη δέσμευση θεσμών κλειδιών να εμποδίσουν και να τιμωρήσουν αυτές τις παραβιάσεις αμερόληπτα». Παρακάτω μιλά ειδικότερα, μεταξύ άλλων, για την Εθνική Φρουρά,την αστυνομία και το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της χώρας (κάτι σαν Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου).

δ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/005/2004/en/3d6628da-d5f2-11dd-bb24-1fb85fe8fa05/amr530052004en.html. όπου υπάρχουν, πιο αναλυτικά για την υπερβολικά βία κατά διαδηλωτών τον Φεβρουάριο και Μάρτιο 2004, τα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση των δυνάμεων ασφάλειας σε συλληφθέντες.

ε) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/009/2004/en/3719c697-d5d1-11dd-bb24-1fb85fe8fa05/amr530092004en.html για απειλές και βία σε βάρος οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα που καταγγέλλει τα βασνιστήρια και την κακομεταχείριση των αστυνομικών. Είναι το ίδιο που θα … πάθαινα κι εγώ , εάν ζούσα στη Βενεζουέλα με τις συγκεκριμένες απόψεις.

στ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/004/2006/en/04706d09-d428-11dd-8743-d305bea2b2c7/amr530042006en.html όπου με αφορμή τη δολοφονάι ακτιβίστριας των ανθρπίνων δικαιωμάτων ζητείται από τη κυβέρνηση Τσάβες να διευερενήσει όλες τις σχετικές δολοφονίες, να φέρει τοςυ υπέυθυνους στη δικαιοσύνη και να δώσει αποζημιώσεις στις οικογένειες των θυμάτων, κάτι που ο Τσάβες παραλεπει συστηματικά να κάνει

ζ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/003/2005/en/5afa9153-d4e6-11dd-8a23-d58a49c0d652/amr530032005en.html όπου υπάρχει αναφορά για φόνο πολίτη από αστυνομία και απειλές και εκφοβισμούς κατά όσων κατήγγειλαν στις αρχές το φόνο αυτό

η) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/001/2001/en/d605a9ad-dc5c-11dd-bce7-11be3666d687/amr530012001en.html για κακομεταχείριση ιθαγενούς Πεμόν από στρατιώτες και

θ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/014/2000/en/b792412e-dd15-11dd-a007-3753b71c3d78/amr530142000en.html για απειλές θανάτου σε μέλη της κοινότητας ιθαγενών Πεμόν που διαμαρτύρονταν για ανέγερση εργοστασίου ηλεκτρικού ρεύματος

ι) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/014/2000/en/b792412e-dd15-11dd-a007-3753b71c3d78/amr530142000en.html για τη σύλληψη πριν λίγες ημέρες του πολιτειακού αξιωματούχου, Ρικάρντο Μπλάνκο, «χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ότι έχει διαπράξει έγκλημα», όπως αναφέρει η οργάνωση.

ια) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/008/2006/en/0a6a97c2-d3d7-11dd-8743-d305bea2b2c7/amr530082006en.html όπου με ανοιχτή επιστολή της ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2006 η Διεθνής Αμνηστία κάνει αναλυτικές προτάσεις για τα ευρέα (στο φάσμα τους) προβλήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα. Μάλιστα επικρίνει την κυβέρνηση Τσάβες και για τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα, των οποίων τα προβλήματα αποδίδει «στην άνιση κατανομή του πλούτου, στη διαφθορά και στις διακρίσεις» καθώς και στην «έλλειψη νομικών μηχανισμών» για τη διεκδίκησή τους.Επίσης μιλά για φορολογικά και διοικητικά μέτρα άσκησης πίεσης σε μέσα ενημέρωσης και για παρενοχλήσεις, εκφοβισμούς και κράτηση δημοσιογράφων.

ιβ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/008/2009/en/3d7f3692-36e6-4ed7-8034-0a14f2545f8c/amr530082009en.html για τη δολοφονία μέλους της μη κυβενητικής Επιτροπής Θυμάτων κατά της Ατιμωρησίας από αγνω΄σους, στο κλίμα , όμως, των γενικότερων παραβιάσεων κατά πολιτών τέτοιων οργανώσεων που επιτρέπει ακι υποθάλπει η κυβέρνηση Τσάβες

ιγ) http://www.amnesty.org/en/for-media/press-releases/venezuela-globovisi%C3%B3n-attack-must-be-urgently-investigated-and-journalis για την επίθεση με δακρυγόνα και με φυσικό τρόπο κατά του εργαζομένων του τηλεοπτικού σταθμού Globovision. «Οι επιτιθέντες αυτοχαρακτηρίστηκαν υποστηρικτές της κυβέρνησης» λέει στη συγκεκριμένη ανακοίνωση η Διεθνής Αμνηστία. Ωραία ελευθερία του τύπου!

ιδ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/006/2009/en/c8cebdcc-128b-45bf-898e-03036d7dde19/amr530062009en.pdf όπου σε έκθεση 137 σελίδων η Διεθνής Αμνηστία περιγράφει τα σοβαρά προβλήματα του δικαστικού συστήματος και των διοικητικών πρακτικών αναφορικά με ορισμένα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και τη μη πρόβλεψη καταλληλων μηχανισμών και νομικών κειμένων για δίωξη εγκλημάτων διεθνούς ενδιαφέροντος (εγκλήματα πολέμου, κατά της ανθρωπότητας), προβαίνοντας παράλληλα σε αναλυτικές προτάσεις επί των θεμάτων αυτών.

ιε) http://www.amnesty.org/en/appeals-for-action/call-government-venezuela-protect-womens-rights όπου αναφέρονται τα προβλήματα των γυναικών που υφίστανται βία από την αστυνομία, η οποία υποβαθμίζει τις καταγγελίες, τις θεωρείς σήμαντες και τις αποθαρρύνει από το να προβαίνουν σε τέτοιες καταγγελίες.

ιστ) http://www.amnesty.org/en/for-media/press-releases/venezuela-attacking-american-convention-human-rights-jeopardizes-everybo όπου, κατά πρωτοφανώς απαξιωτικό τρόπο, το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας όχι μόνο απορρίπτει (!!) απόφαση του (διεθνούς) Αμερικανικού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (αντίστοιχου με το δικό μας ευρωπαικό δικαστήριο της Ευρωπαικής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΕΣΔΑ) αλλά «καλεί την κυβέρνηση να μην εφαρμόζει την Αμερικανική Σύμβαση για Ανθρώπινα Δικαιώματα»!! Δηλαδή σα να λέμε να βγαίνει με δικαστική απόφασή του ο Αρειος Πάγος ή το Συμβούλιο Επικράτειας στην Ελλάδα και να προτέινει απόρριψη της Ευρωπαικής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα!!!!!!!

ιζ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/005/2008/en/14461a14-a1af-11dd-aa42-d973b735d92e/amr530052008eng.pdf και http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/004/2008/en/7458d36f-5e47-11dd-a592-c739f9b70de8/amr530042008eng.html όπου οι εκφοβισμοί και οι συνεχόμενες απειλές θανάτου κατά του Λουίς Ουρμπάνο και άλλων μελών μιας ΜΚΟ για το δικαίωμα στην εκπαίδευση δεν αντιμετωπίστηκαν δεόντως από την αστυνομία που αρνήθηκε να τους παράσχει αστυνομική προστασία, παρά το επίσημο αίτημά του Ουρμπάνο στη δική του περίπτωση, ενώ απέτυχε να προσάγει τους υπευθύνους τέτοιων εκφοβισμών στη δικαιοσύνη

ιη) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/013/2000/en/35ff75b9-dd27-11dd-8595-5f956bd70248/amr530132000en.html όπου αναφέρεται σε κράτηση και κακομεταχείριση τρανσεξουαλικών από την αστυνομία

ιζ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/005/2000/en/90ce0481-df6e-11dd-acaa-7d9091d4638f/amr530052000en.html όπου αναφέρονται απειλές θανάτου από αστυνομικούς σε 16χρονο κορίτσι(!!) που επιδίωκε μαζί με την οικογένειά του τηνεξιχνίαση εγκλήματος σε βάρος συγγενικού του προσώπου

κ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/022/1997/en/489d8f3f-e8db-11dd-a9e1-cd8bce9e764f/amr530221997en.html όπου αναφέρεται σε αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση πολίτη από την Εθνική Φρουρά

λ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/016/2002/en/395f788c-d77b-11dd-b024-21932cd2170d/amr530162002en.html όπου αντιπροσωπία της Διεθνούς αμνηστίας επισκέφθηκε τη Βενεζουέλα το Νοέμβριο του 2002 και προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις με δικές μου υπογραμμίσεις:»Φτάσαμε σε μια χώρα όπου ο νόμος και η τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντιμετώπισαν νέες απειλές. Ο νόμος έχει αποδυναμωθεί μέσα σε ένα κλίμα ατιμωρησίας, ακραίας πολιτικής πόλωσης, άμεσου κινδύνου κοινωνικής έκρηξης (social upheaval), στρατιωτικοποίησης και πολιτικοποίησης των στρατιωτικών και των αστυνομικών δυνάμεων και της προφανούς ανικανότητας του κράτους να εγγυηθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά αμερόληπτο και αποτελεσματικό τρόπο.Αυτά τη στοιχεία είναι συμπτώματα της αποσύνθεσης της τήρησης του νόμου που μπορεί να οδηγήσουν σε ακόμα περισσότερες σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ενώ επίσης αναφέρθηκαν στην «πρωταρχική ευθύνη της κυβέρνησης να αποφύγει τη χειροτέρευση της κρίσης»

μ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/001/2004/en/56be34e3-d626-11dd-ab95-a13b602c0642/amr530012004en.html όπου αναφέρονται οι φόβοι της Αμνηστίας από τις ανοιχτές απειλές του Τσάβες προσωπικά κατά μη κυβερνητικών οργανώσεων και ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήδη από το 2004. Οι απειλές αυτές λειτούργησαν στην πράξη ως πολιτική «ηθική αυτουργία» του Τσάβες στις πολυάριθμες επιθέσεις κατά των οργανώσεων αυτών , μερικές από τις οποίες αναφέρω παραπάνω ενώ παράλληλα η αστυνομία αποτύγχανε αν διευρενήσει διεξοδικά τα εγκλήματα αυτά και να φέρει τους υπευθύνους ενώπιον της δικαιοσύνης.

ν) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/002/2004/en/9f111e5b-d611-11dd-bb24-1fb85fe8fa05/amr530022004en.html με πρόσθετα στοιχεία για φόνους, τραυματισμούς, αυθαίρετες συλλήψεις, βασανιστήρια και κακομεταχείριση διαδηλωτών.

ξ) http://www.amnesty.org/en/library/asset/AMR53/007/1999/en/cac7725c-e0f9-11dd-be39-2d4003be4450/amr530071999en.html όπου αναφέρεται στον βίαιο επαναπατρισμό κολομβιανών αιτούντων άσυλο από τις αρχές της Βενεζουέλας στη Κολομβία το 1999, κατά κραυγαλέα παραβίαση του διεθνούς δικαίου για το άσυλο.

Σχόλιο από Σπύρος Απέργης

Μην κουράζεσαι φίλε Σπύρο με τα «σεντόνια»σου.
Αυτά να τα πείς σ’όσους βιώνουν εκατονταετίες στο πετσί τους την βαρβαρότητα του Καπιταλισμού, και που τώρα βλέπουν κάτι καλό να γίνεται στην ήπειρο τους.
Είναι σαφές όμως ότι υπάρχουν δυο στρατόπεδα και όλοι έχουν διαλέξει με ποιούς θα πάν και ποιούς θάφησουν.
Εσύ χτυπάς λάθος πλευρά.

Σχόλιο από syrizaeydap

Αν πρόσεξες καλά Σπύρο μου, τα περισσότερα links αναφέρονται στην περίοδο 2000-2004 όταν ο Τσάβες είχε να αντιμετωπίσει το ένα πραξικόπημα πάνω στο άλλο. Όσο για τις ΜΚΟ καλύτερα να μην σου πω τη γνώμη μου και το ρόλο που παίζουν σε κάθε πόλεμο που προκαλούν οι Αμερικάνοι και οι άλλοι πρόθυμοι είτε πρόκειται για το Αφγανιστάν είτε πρόκειται για το Ιράκ.Μόνο ένα ερώτημα να βάλω: Που είναι οι ΜΚΟ των γιατρών και άλλων στη χώρα μας όταν οι μετανάστες ζουν κάτω από εξευτελιστικές συνθήκες. Πόσες ΜΚΟ πήγαν στον Άγιο Παντελεήμονα ή σε άλλες περιοχές της Ελλάδας για να συμπαρασταθούν στους μετανάστες υλικά, φαρμακευτικά ή οτιδήποτε ώστε να μην πάρουν το πάνω χέρι οι φασίστες; Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά μόνο μελών των ΜΚΟ. Οι οργανώσεις αυτές είναι συνήθως κρατικοδίαιτες και πολλές φορές παίζουν και ύποπτο ρόλο.

Σχόλιο από redteam

«Μην κουράζεσαι φίλε Σπύρο με τα “σεντόνια”σου.
Αυτά να τα πείς σ’όσους βιώνουν εκατονταετίες στο πετσί τους την βαρβαρότητα του Καπιταλισμού, και που τώρα βλέπουν κάτι καλό να γίνεται στην ήπειρο τους.»

Δηλαδή ψηφίζοντας Τσάβες παύει ο καπιταλισμός και έρχεται ο σοσιαλισμός! Τις παρεμβάεις που κάνει ο Τσάβες στην οικονομία, τις έκαναν πριν αρκετά χρόνια οι σοσιαλδημοκράτες στη Δύση…και ακόμα καπιταλισμό έχουν οι χώρες τους,πιο γραφειοκρατικό μεν,αλλά καπιταλισμό…

Στο πεδίο των δικαιωμάτων το άρθρο του Σπύρου είναι υπερπλήρες.Αλλά χρειαζόταν ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος να δει κάτι από τον Τσάβες,παραπάνω από τη συνεργασία με το Ιρανικό καθεστώς, για να καταλάβει κάποια βασικά πράγματα?
Από ότι παρατηρώ από τα σχόλια μάλλον ναι. Αλλά και πάλι κάποιοι πιστοί(με τη θρησκευτική έννοια της λέξης)μένουν συνεπείς στην πίστη τους.
«Πόσοι όμως πραγματικοί χριστιανοί έχασαν ποτέ την πίστη τους στην άπειρη αγαθότητα του Θεού κοιτάζοντας τον γεμάτο δυστυχίες κόσμο?»(Κ.Καστοριάδης)

Σχόλιο από Δημήτρης Λ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: