ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ ΜΙΑ (Α)ΓΩΝΙΑ, (ΑΥΓΗ, 15.1.2010)
15/01/2010, 2:33 πμ
Filed under: Δημητρης Λαβατσης

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΒΑΤΣΗ

Πνίγομαι από σκέψεις, από θυμό και θλίψη ανακατεμένα. Όλο το προηγούμενο διάστημα έχω διαβάσει εκατοντάδες σελίδες εφημερίδων, δικές μας και των αντιπάλων μας, έχω εξοργιστεί από την τρομοκρατία που ασκείται, τον φόβο που απλόχερα μοιράζουν οι «πιστολάδες» με τις γραβάτες των σομόν σελίδων και των λογιστικών διακανονισμών.Είναι 12.10 βράδυ Δευτέρας Τα κανάλια έχουν αναδείξει σε καλή σειρά το γεύμα της «Αίγλης». Ο Γενικός Εισαγγελέας Πρετεντέρης σφυροκοπάει τους πάντες μιλώντας, όπως και ο Κύρκος, για τους στόχους του Έθνους. Ο αξιοθρήνητος πρόεδρος της ΓΣΕΕ καταπίνει, όπως όλοι, συνομιλητές και TVθεατές, τις προσβολές και την αγένειά του.

Ο Φώτης Κουβέλης συμφωνεί με τον ακροδεξιό εκπρόσωπο των εργοδοτών Μίχαλο για την ενίσχυση του επιχειρηματικού κλίματος, δηλαδή την ενίσχυση της εργοδοτικής εκμετάλλευσης, από το βήμα της «τηλεοπτικής δημοκρατίας», ενώπιον του ελληνικού «λαού»! Κάποτε αυτό το λέγανε δήλωση νομιμοφροσύνης, τώρα το λένε υπεύθυνη αριστερή πολιτική. Κι εγώ, φορτωμένος επί δύο μήνες τουλάχιστον με την εκκρεμότητα της ελπίδας, ότι σύντομα θα δημιουργήσουμε το απαραίτητο «πολιτικό εργαλείο», κάθομαι αμήχανος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή.

Πνίγομαι από σκέψεις, από θυμό και θλίψη ανακατεμένα. Όλο το προηγούμενο διάστημα έχω διαβάσει εκατοντάδες σελίδες εφημερίδων, δικές μας και των αντιπάλων μας, έχω εξοργιστεί από την τρομοκρατία που ασκείται, τον φόβο που απλόχερα μοιράζουν οι «πιστολάδες» με τις γραβάτες των σομόν σελίδων και των λογιστικών διακανονισμών. Έχω ερωτήματα μονίμως αναπάντητα, όπως «πώς θα εμποδίσω την ταπείνωση», την τόσο θεσμοθετημένη ώστε να μοιάζει φυσικό γεγονός, «πώς θα είμαι αποτελεσματικός» στην κόντρα με την κοινωνική αδικία που θεωρείται πολιτισμός;

Με ποιο πολιτικό εργαλείο; Με ποια πολιτική θα αξιωθούμε να κατηγορηθούμε δίκαια από οργισμένους και φοβισμένους διανοούμενους του αστικού κράτους σαν επικίνδυνοι;

Είχα την ελπίδα και εγώ, όπως πολλές χιλιάδες συναγωνιστές και σύντροφοι, ότι όλοι μαζί, συλλογικότητες και ανένταχτοι, θα υπερβούμε δημιουργικά το βάρος της ιστορίας μας, θα κάνουμε την πείρα μας φτερά, το έρμα οδηγό και με συλλογικό αναστοχασμό, θα ξαναδούμε τον κόσμο με άλλα μάτια: πιο καθαρά, πιο ερευνητικά, με μεγαλύτερη ετοιμότητα.

Όταν άλλωστε ξεκίνησε «ο χώρος διαλόγου και κοινής δράσης», ο πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, οι σύντροφοι που διατυπώσαμε το αίτημα για τα παραπάνω, το καταθέσαμε με γνώση -αν και όχι πάντα με σαφήνεια διατυπωμένη- ότι οι μοναχικές διαδρομές, της κάθε συλλογικότητας και του κάθε ανένταχτου ήταν ανίκανες να αλλάξουν την πολύπλοκα σταθεροποιημένη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα.

Γιατί κάθε φορά πρέπει να μετράμε τον στοχασμό μας και τη συνακόλουθη δράση μας, να αναρωτιόμαστε: Τι βοηθάει; Τι προωθεί τη χειραφέτηση των υπό εκμετάλλευση τάξεων; Οι οποίες δεν είναι αφηρημένες οντότητες, αλλά ο διπλανός μας, η εργαζόμενη που μας εξυπηρετεί στο σούπερ μάρκετ και στο γκισέ, ο άνεργος, ο άστεγος, άνδρες και γυναίκες, ο καθένας που φθείρεται καθημερινά στη βαρβαρότητα του υπάρχοντος καπιταλιστικού κόσμου.

Και το μέλημα όσων στρατευόμαστε στις πολιτικές συλλογικότητες, δεν μπορεί να είναι η αναπαραγωγή της συλλογικότητας, ως αυτοσκοπός, αλλά η εξέλιξη, η διαρκής μεταβολή τους, σαν τον επιδιωκόμενο μετασχηματισμό του κόσμου.

Αν θέλουμε να επιταχύνουμε την ιστορική εξέλιξη και να βοηθήσουμε αποτελεσματικά την κοινωνία ώστε να γίνει πραγματικότητα η εγγενής τάση του καπιταλισμού -ο κομμουνισμός-  οφείλουμε να μετατρέψουμε τα βαρίδια της συλλογικής και κομματικής ιστορίας σε φτερά, πετώντας τον εφησυχασμό του κεκτημένου, αρνούμενοι στην πράξη να υποταχθούμε στον ρυθμό της μη αλλαγής: της Ιστορίας ως συντήρησης του υπάρχοντος. Γιατί μόνο τότε γράφει η αριστερά πραγματική ιστορία, όταν κατοχυρώνει το νέο προχωρώντας στο επόμενο*.(Αλλιώς «γράφει» στο γυαλί.)

Ξαναπροσγειώνομαι: Προχθές, ένας σύντροφος, μέλος του ΣΥΝ, σχολίασε αρνητικά τη δράση κάποιου άλλου συντρόφου, επειδή δεν μεριμνούσε επαρκώς για την κομματική κεφαλαιοποίηση. Τον καταλαβαίνω, αλλά από την άλλη σκέφτομαι πως κάπως έτσι αρχίζει η πολιτική να εκπίπτει σε λογιστική: με δούναι και λαβείν. Κι ας προτρέπει ο ποιητής «να μην μετράμε κέρδη και ζημίες»: Φαντάζομαι, εκείνος που θα ξανάβρει τη ζωή θα ‘ναι κάποιος σαν κι εμάς, μόνο λιγάκι πιο σκληρός στη μνήμη. Εμείς, δεν μπορεί, θυμόμαστε ακόμη τι δώσαμε. Εκείνος θα θυμάται τι κέρδισε από την κάθε του προσφορά. Αν το μεταφράσω στην αργκό μας: «όπου βάλεις υπολογισμό, χάνεις τον λογαριασμό»

Έτσι λοιπόν, για να δούμε τη μεζούρα μας για μια ακόμα φορά: ποιο το μπόι μας και ποιο ο ίσκιος μας; οι ταξικοί αγώνες ή η εκλογική επιτυχία; Κι ακόμα, επειδή εκτός από τα «αδρανή» κόμματα υπάρχουν και τα «αδρανή» συνδικάτα, θα ‘θελα να μάθω έναν καλό λόγο που παραμένουν οι συνδικαλιστές του χώρου μας στο προεδρείο της ΓΣΣΕ, αλλά και πολλών κυβερνοκρατούμενων ομοσπονδιών και πρωτοβάθμιων σωματείων. Σε ποιο σημείο εξευτελισμού εμείς παύουμε να δίνουμε άλλοθι;

Η δεκαετία που ξεκίνησε δεν δίνει πολύ αισιόδοξα μηνύματα. Αν οι συλλογικότητες που συμμετέχουν στον ΣΥΡΙΖΑ (συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΝ) συνεχίσουν να τον χρησιμοποιούν όπως οι σταλινογενείς τον μαζικό χώρο, σαν ευκαιρία κομματικής οικοδόμησης, αν συνεχίσουν να υπερισχύουν οι λογικές που βλέπουν ότι οι ανάγκες των ταξικών αγώνων οφείλουν να προσαρμοστούν στη δικιά μας «τελειωμένη» εικόνα του κόσμου, τότε, κι αν ακόμα προχωρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι ένας φορέας που δεν θα κομίζει τίποτα καλύτερο από το ήδη υπάρχον. Επιτέλους! Είναι ντροπή να εκβιάζουμε τις ανάγκες και να τις σέρνουμε αντί να συμμετέχουμε δημιουργικά και συνθετικά στους αγώνες που αυτές απαιτούν!

* Ο Δημήτρης Λαβατσής είναι μέλος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ Χίου

*Σαντινίστας

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: