ΟΙ ΕΝΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 16.1.2010)

ΤΟΥ ΙΟΥ

Ο Λεωνίδας Κύρκος αγωνίστηκε σ’ όλη του τη ζωή με αυταπάρνηση. Τη στράτευσή του στην Αριστερά την πλήρωσε με βαριές καταδίκες, φυλακίσεις, εξορίες. Μόνο που τα τελευταία 40 χρόνια τον διακατέχει μια έμμονη πολιτική ιδέα: πώς θα βρεθεί ένας κοινός τόπος μεταξύ όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, προκειμένου να ξεπεραστεί η «εθνική κρίση» προς όφελος όλων. Μια ιδέα δανεισμένη από τις επεξεργασίες του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και τη στρατηγική του «ιστορικού συμβιβασμού».

Ολες αυτές οι «ενωτικές» προσπάθειες του Κύρκου όχι μόνο δεν ευδοκίμησαν, αλλά κατά κανόνα κατέληγαν σε διασπάσεις στο χώρο της Αριστεράς. Ο ίδιος εξασφάλισε μια αξιοσημείωτη προσωπική δημοτικότητα, τα κατά καιρούς κόμματά του όμως οδηγούνταν στη συρρίκνωση και την περιθωριοποίηση. Εχουμε και λέμε:

– Μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968, μέσα στη δικτατορία, και ενώ το λεγόμενο «Γραφείο Εσωτερικού» είχε την οργανωτική ισχύ μέσα στην Ελλάδα αλλά και το ηθικό πλεονέκτημα στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, ο Κύρκος προωθούσε τις επαφές κορυφής με όλες τις μη χουντικές πολιτικές δυνάμεις και θεωρούσε «αριστερισμό» την αντιστασιακή δουλειά. Με όχημα αυτή τη γραμμή κατόρθωσε να ανατρέψει την ηγεσία Καρρά-Μπριλλάκη, με αποτέλεσμα την απομόνωση ενός σημαντικού στελεχικού δυναμικού του κόμματος.

– Την ίδια περίοδο, ο Κύρκος επιδίωξε με οργανωτικούς χειρισμούς να προσδώσει τα ίδια χαρακτηριστικά και στη Νεολαία του κόμματος, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει μεγάλο μέρος της οργάνωσης στη Δυτική Ευρώπη.

– Την περίοδο της Μεταπολίτευσης ο Κύρκος εμπνεύστηκε την ετεροχρονισμένη ιδέα της «Εθνικής Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Ενότητας» (ΕΑΔΕ), αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στο ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ να εκφράσουν με το δικό τους τρόπο το ριζοσπαστισμό των λαϊκών στρωμάτων και απογυμνώνοντας την ανανεωτική Αριστερά από τα πιο αγωνιστικά μαζικά στελέχη.

– Στις εκλογές του 1977, οραματιζόμενος μια νέα πανεθνική ενότητα, προχώρησε στη λεγόμενη «Συμμαχία», που όχι μόνο οδήγησε σε εκλογική πανωλεθρία, αλλά σημαδεύτηκε από την αποχώρηση της πλειοψηφίας της Νεολαίας του κόμματος και τη δημιουργία της Β’ Πανελλαδικής.

– Ακολούθησε η δημιουργία της «ενωτικής» ΕΑΡ, με αποτέλεσμα να διασπαστεί το τμήμα των μελών που διατήρησε τον τίτλο ΚΚΕ Εσωτερικού.

– Ακόμα και η αρχική συγκόλληση ΕΑΡ-ΚΚΕ στο σχήμα του Συνασπισμού στοιχειώθηκε από τη σύμπραξη με τη Νέα Δημοκρατία και κατέληξε σε απανωτές διασπάσεις.

Δυστυχώς και η τελευταία πρωτοβουλία του Λεωνίδα Κύρκου με το «εθνικό δείπνο» στο Ζάππειο δεν εξαιρείται από τον κατάλογο αυτό των διαδοχικών αποτυχιών. Για μια ακόμα φορά το μήνυμα του παλαίμαχου αγωνιστή της Αριστεράς «πέρασε» μόνο στους πολιτικούς αντιπάλους της Αριστεράς. Εκεί που δεν «πέρασε» το μήνυμά του ήταν στους φίλους και συντρόφους του. Οχι μόνο επειδή ο ίδιος τους απέκλεισε, αλλά επειδή στο «κλαμπ του Ζαππείου» δεν υπήρχε χώρος για την Αριστερά. Και το χειρότερο: με την πρωτοβουλία του αυτή κατάφερε να διχάσει ακόμα και την «Ανανεωτική Πτέρυγα», τους πιο στενούς μέχρισήμερα οπαδούς και συνεχιστές της γραμμής του.

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

ΧΡΟΝΙΑ «ΑΝΤΙΚΥΡΚΙΤΙΣ»;

1.Η αντίληψη των ευρύτερων δυνατών συνεργασιών δεν ήταν ιδέα μόνο του Λεωνίδα Κύρκου.Πρίν τον Μπερλιγκουέρ υπήρχε το γραμμα Ν.Ζαχαριάδη το 40, η πολιτική της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ…η πολιτική της ΕΔΑ απο το 51 και μετά , οι εκλογικές συνεργασίες ( ΔΕ το 56, με κεντρώους πολιτικούς το 58, η ματαιωθείσα στο παρα πέντε κάθοδος μαζί με τον ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ-το 58; Ή ΛΙΓΟ αργότερα)…
2. Τις «περίεργες» εσωκομματικές διαδικασίες του 71-73 λίγοι τις γνωρίζουν απο «πρώτο χέρι»…εχω υπόψη μου τη συνέντευξη του Ν.ΚΑΡΑ στον ΣΧΟΛΙΑΣΤΗ…το ερώτημα είναι γιατί η «αριστερά» των ΚΑΡΆ-ΜΠΡΙΛΛΑΚΗ , δεν παλαιψε αυτόνομα τις ιδέες της το 74-77 ,οταν «ολα παίζονταν» στο χώρο της Αριστεράς…
3.Η ΕΑΔΕ δεν ηταν θέση μόνο του ΚΥΡΚΟΥ-αλλά και των περισσσοτέρων ηγετικών στελεχών-οπως και των ΗΛΙΟΥ κλπ απο την ΕΔΑ…Το ΚΚΕ είχε μιλήσει για το στάδιο της «ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ», ΣΤΗΝ ευρύτερη δημοκρατική συνεργασία περιλάμβανε και την ΕΔΗΚ…
4.Η «ΣΥΜΜΑΧΙΑ» ΗΤΑΝ «ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ» -με τη ΕΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛ.ΠΟΡΕΙΑ-η Β’ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ επεδίωξε λίγο αργότερα πολιτική συνεργασία μαζί τους…η ΧΔ (ΨΑΡΟΥΔΑΚΗΣ)ηταν τότε ριζοσπαστικότερη απο το ΚΚΕ ΕΣΩΤ και την ΕΔΑ ( και ιδιαίτερα η ΧΣΚ)…η Β’ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ηταν περισσότερο το αποτέλεσμα της διαπάλης δύο «γραμμών» που είχε αρχίσει με τη διαφορά για ΚΟΝ Ή ΠΟΝ…θΥΜΆΜΑΙ ΑΜΥΔΡΑ το γράμμα αποχώρησης των ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΩΣΤΟΥΛΑ Ή ΚΩΤΟΥΛΑ- και ενός ακόμη που δεν θυμάμαι το ονομά του , που μιλούσε για διαμάχη φραξιών ( Δημοσιευμένο στην ΕΝΟΤΗΤΑ/ΠΕΕΚ…σύντομη απόπειρα συνέχειας του ΕΛΕΚ)…
5.Η «ΑΡΙΣΤΕΡΉ ΤΑΣΗ» της νεολαίας επιχείρησε
να παρέμβει αυτόνομα …Τα δύο ουσιαστικά χρόνια που εδρασε η Β’ ΠΑΝ/ΚΗ (78-80), ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ ΔΕΝ ΑΠΟΤΙΜΗΘΗΚΑΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ…υπάρχει βέβαια ενα πρόσφατο κείμενο του ΜΑΟΥΝΗ , και ενα παλιότερο του ΛΙΒΕΡΗ…καλό είναι να δημοσιευτούν τα πρακτικά της συζήτησης στη θεσσαλονίκη…και να αναρτηθούν ενδεικτικά και οι αρχικές τοποθετήσεις ( ΜΑΟΥΝΗ/ΣΠΑΝΟΥ-ΓΚΟΥΖΟΥΛΗ/ΚΑΡΥΠΙΔΗ-ΚΑΛΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ) οπως και τα «τελευταία» κείμενα μετά τα τραγικά γεγονότα του 80 ( στα τεύχη του»ΑΓΩΝΑ» 80-81)…
5. Η ΕΑΡ δεν ηταν προσωπικό δημιούργημα του ΚΥΡΚΟΥ.Προηγήθηκαν πολύχρονες συζητήσεις , υπήρχε μια ευρεία συσπείρωση ανένταχτων -ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ,Σ.ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑΣ,Α.ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ,Λ.ΑΞΕΛΟΣ,και πολλοί αλλοι , με στόχο την ιδρυση με κορμό το ΚΚΕ ΕΣΩΤ. ενός νέου σχήματος της ΑΡΙΣΤΕΡΑς.ΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ (;) συνεδριο ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΣΩΤ. ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΨΗΦΟ ΤΗΝ ΕΔΟΣΕ Η «ΤΡΙΤΗ» ΠΡΟΤΑΣΗ των ΦΙΛΙΝΗ-ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ-ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ κλπ…η πρωτοβουλία της «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ» να συνεχίσει ως ΚΚΕ ΕΣ ΑΑ , ΟΔΉΓΗΣΕ ΣΕ ΔΥΟ ΜΙΚΡΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΔΥΝΑΤΑ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ…89-90:δεν ηταν ο ΚΎΡΚΟς που «χρησιμοποίησε» ΤΟ ΚΚΕ, αλλά το αντίστροφο…
6.Το τελευταίο «γεύμα» ηταν μια πρωτοβουλία περισσότερο ατομική.Απο τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ εχει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία δεν εχει ανάγκη τους 5 -10-13 βουλευτές.ΤΟ ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη ενα αριστερό πολιτικό σχήμα που θα καρπωθεί την αναμενόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια ( και δεν θα αφήσει τα ευθέως ανταγωνιστικά σχήματα ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΚΚΕ να την μονοπωλήσουν) και ταυτόχρονα θα μπορεί καταρχήν να συνεργαστεί μαζίτου ώστε να μην καταλήξει στη θέση των ΓΆΛΛΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ…
7.Ο » ΑΝΤΙΚΥΡΚΙΣΜΌΣ» δεν εχει νόημα πιά…Ποτέ ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΥΡΚΟΣ δεν ηταν αποδεκτός απο την πλειοψηφία των ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ…ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ…περισσότερο αναγκαιο είναι να δούμε γιατί απέτυχαν οι «ριζοσπαστικές» απόπειρες-και ειδικά του ΚΚΕ ΕΣ/ΑΑ ,που είχε τις σχετικά καλύτερες προϋποθέσεις στο ξεκίνημά του…
8. Σε οτι με αφορά προσωπικά , «αντικυρκικό» ΚΝΙΤΗ της δεκαετίας του 70…ΝΟΜΊΖΩ ΟΤΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ Ο ΚΥΡΚΟΣ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ-ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ,και σε κάθε περίπτωση αποτελεί ενα απο τα πολλά κεφαλαια της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.ΤΗΝ «μετακίνησή » μου στην «ευρωκομμουνιστική» αντίληψη την οφείλω ομως στα κείμενα του ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΡΑ…Ο
» λενινισμός» του ηταν το σκαλοπάτι για να περάσω σε περισσότερο «αναθεωρητικές»θέσεις αργότερα…
9.Υπαρχει ενα σημαντικό κενό στην ιστορική βιβλιογραφία για ΚΚΕ ΕΣΩΤ.,ΚΑΙ τις αλλες αριστερές οργανώσεις …με αποτελεσμα να επιστρατεύονται στερεότυπα της εποχής του 70-80 με μάλλον μεγάλη ευκολία…και να εμφανίζονται ως νέες διάφορες «ριζοσπαστικές» ιδέες -ήδη δοκιμασμένες…
10.Ενα ΑΛΛΟ-κάπως λησμονημένο «γεύμα»ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΥΡΚΟΥ , το 83, στάθηκε η αφορμή για την διαγραφή των Θ.ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ, Ν.ΜΠΙΣΤΗ, Μ.ΤΡΑΝΤΑΛΙΔΗ, Γ.ΑΝΤΩΝΙΟΥ-που ειχαν εμφανιστεί με «ευρωκομμουνιστικές» αντιλήψεις στο διάλογο για το 11ο συνεδριο του ΚΚΕ…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: