ΑΠΑΞΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ (ΑΥΓΗ, 17.2.2010)
18/02/2010, 1:44 πμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

ΤΗΣ ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΪΟΥ

Το τελευταίο διάστημα, μαζί με τη σαρωτική επίθεση στον κόσμο της εργασίας, είμαστε μάρτυρες και μιας συστηματικής διαδικασίας υπόσκαψης του δημόσιου τομέα. Έτσι, οι περικοπές προσωπικού, μισθών/επιδομάτων, εξοπλισμών, υλικών κ.λπ. μπορούν να απολαμβάνουν κοινωνική αποδοχή και νομιμοποίηση. Παλιότερα στο στόχαστρο βρέθηκαν οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, ακολούθησαν οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων και πολλοί άλλοι. Εδώ και λίγες μέρες στη θέση αυτή έχει μπει το Εθνικό Σύστημα Υγείας και, κυρίως, το προσωπικό που το υλοποιεί.

Στο σύντομο αυτό σχόλιο θέλω να καταθέσω ένα παράδειγμα -μια προσωπική εμπειρία- που είναι ταυτόχρονα και μια «επιλάθευση» της κυρίαρχης άποψης για τη δημόσια παροχή υπηρεσιών υγείας. Είναι προφανές ότι, σε έναν εκτεταμένο και ποικιλόμορφο τομέα, με ένα πολυπληθές σώμα εργαζομένων και με τόσο μεγάλα οικονομικά διακυβεύματα, υπάρχει δυνατότητα να «αλιεύσει» κανείς παραδείγματα για να υποστηρίξει την οποιαδήποτε (υπο)θέση, ιδιαίτερα όταν αξιόπιστα στοιχεία δεν είναι διαθέσιμα. Από την άποψη αυτή δεν θεωρώ τις αρνητικές εμπειρίες που έχουν δει πρόσφατα το φως της δημοσιότητας περισσότερο σημαντικές από τη θετική δική μου (βλ., μεταξύ πολλών, Ελευθεροτυπία, 6-2-2010). Εξηγούμαι λοιπόν.

Από το 1994 είμαι αποδέκτρια φροντίδων υγείας που προσφέρει το Ειδικό Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά», που, όπως είναι γνωστό, καλύπτει τη νότια Ελλάδα και τα νησιά (κι όχι μόνο) για πολύ εξειδικευμένα, δύσκολα και αριθμητικά αυξανόμενα περιστατικά καρκίνου. Το πρώτο εξάμηνο του 2008 (ξανα)νοσηλεύθηκα κατ’ επανάληψη στο «Μεταξά» και θαύμασα την αυτοθυσία και τις αντοχές των νοσηλευτριών και των γιατρών όλων των βαθμίδων. Μέτρησα στις περισσότερες βάρδιες 2 νοσηλεύτριες για περίπου 45 κλίνες, καθεμιά από τις οποίες φιλοξενούσε ένα περισσότερο ή λιγότερο βαρύ περιστατικό!

Είμαι σχεδόν βέβαιη πως, στη διάρκεια μιας βάρδιας, δεν προλάβαιναν να καθίσουν καν, προκειμένου να ανταποκριθούν στα πολλαπλά και εξειδικευμένα καθήκοντά τους. Παρ’ όλα αυτά είχαν πάντα μια παρηγορητική κουβέντα και άπειρη υπομονή για τον φόβο, την αγωνία, αλλά και την παραξενιά, του καθένα και της καθεμιάς μας. Είχα ακόμη την ευκαιρία να μιλήσω με ειδικευόμενους/ες γιατρούς, που φορτώνονταν το βάρος των εφημεριών, μένοντας μία εργάσιμη μέρα και ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο συνεχώς στο νοσοκομείο και σε ετοιμότητα. Οι συνθήκες εργασίας, αλλά και οι αποδοχές, όπως μου εκμυστηρεύθηκε μια γιατρός γύρω στα 35, είναι τέτοιες που δεν της επιτρέπουν καν να σκεφτεί να «απεξαρτηθεί» από το σπίτι των γονιών της.

Όλο το έργο που υπονοούν τα παραπάνω γίνεται μέσα σε συνθήκες υποχρηματοδότησης, καθώς και πειραματισμών του κάθε υπουργού, που «αφήνει τη σφραγίδα του» με βάση πολύ περιορισμένη και επιλεκτική γνώση για τις λειτουργίες του νοσοκομείου. Έτσι, χρειάζεται να γίνονται προσαρμογές και οικονομίες στη χρήση κάθε αναλώσιμου και μη υλικού, ενώ πολλές κλινικές παλεύουν με περιορισμένο αριθμό μηχανημάτων, όχι πάντα τελευταίας τεχνολογίας -με σοβαρές συνέπειες για την έκβαση κάθε περιστατικού. Περιττό να αναφέρω πως οι ελλείψεις κάνουν τη δουλειά των εργαζομένων πιο εντατική και πιεστική.

Θα μπορούσα να συνεχίσω με πολλά ακόμη παραδείγματα από τη 16χρονη επαφή μου με το «Μεταξά» (αλλά και με άλλα νοσοκομεία, δημόσια και ιδιωτικά). Όμως πιστεύω πως πολλοί και πολλές από τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες της Αυγής είναι εξοικειωμένοι με παρόμοιες εμπειρίες. Με βάση αυτές λοιπόν, και με στοιχεία που θα έχουμε ελέγξει, είναι καιρός για τη δική μας αριστερά να καταγγείλει απερίφραστα τις συντονισμένες προσπάθειες απαξίωσης της δημόσιας υγείας, και του δημόσιου τομέα γενικότερα, που καταφέρνει να λειτουργεί μόνο χάρη στη… φιλοτιμία ορισμένων Ελλήνων. Αυτή η αποδιάρθρωση και απαξίωση του δημόσιου είναι το μεγαλύτερο πλήγμα που έχει καταφέρει το ΠΑΣΟΚ στον κοινωνικό ιστό της χώρας, στα τόσα χρόνια διακυβέρνησης, τόσο από τη θέση της κυβέρνησης, όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης -ένα πλήγμα με μεγάλη και μακροπρόθεσμη εμβέλεια, για το οποίο δεν έχει ώς τώρα υποστεί δημόσιο έλεγχο.

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: