Η διακυβερνηση του τρομου (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΓΗΣ, 23.4.2010)

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΕΔΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Πανεπιστημιακοί του Συνασπισμού της Αθήνας οργανώνουν μια διαφορετικού περιεχομένου εκδήλωση σήμερα στις 7.30 μ.μ. στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20.

Θέμα της «η Διακυβέρνηση του Τρόμου», υπότιτλος «τα ΜΜΕ, οι πολιτικοί, η ακαδημαϊκή κοινότητα» και οι ομιλητές ξεχωριστοί: ο Γιάννης Δραγασάκης, γνωστός σε όλους μας πολιτικός και οικονομολόγος, η καθηγήτρια του Παντείου Αλεξάνδρα Κορωναίου, κοινωνιολόγος με μακροχρόνιο ερευνητικό έργο στις επιδράσεις του Τύπου και ιδιαίτερα της τηλεόρασης στην ψυχική και κοινωνική πραγματικότητα, ο επίσης καθηγητής από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Χριστόφορος Βερναρδάκης, πολιτικός επιστήμονας, ειδικευμένος στις αναλύσεις της «κοινής γνώμης», και ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος, διευθυντής σύνταξης του «Κόσμου του Επενδυτή», ο οποίος ανέλαβε και τον ρόλο του συντονιστή της συζήτησης.

Να προλάβω τυχόν παρανοήσεις: Η διακυβέρνηση του τρόμου έχει να κάνει με τη συστηματική τρομοκράτηση του αναγνωστικού κοινού και των τηλεθεατών που επιχειρείται με αφορμή την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.

Σ’ αυτούς τους λίγους μήνες ο πολιτικός χρόνος πύκνωσε τόσο που με δυσκολία ανασαίνουμε. Το βαρύ οικονομικό πρόβλημα απόκτησε διαστάσεις πρωτόγνωρες. Και οι λέξεις βαριές και αδιανόητα ρηχές. Να θυμίσω μερικά μόνο που ακούστηκαν: «Τιτανικός», «το όπλο στο τραπέζι», «είμαστε σε πόλεμο», «διακυβεύεται η εθνική ανεξαρτησία» κ.λπ., όλα διατυπωμένα από τον πρωθυπουργό και από τον αρμόδιο υπουργό. Και αυτά τα πήραν οι γνωστοί τηλεοπτικοί «αναλυτές» και σχολιογράφοι των «μεγάλων» εφημερίδων για να υφάνουν τον μαγεμένο ιστό της ανασφάλειας, του πανικού, του τρόμου. Το σήμερα και το αύριο μοιάζουν εφιάλτης, καθώς οι απολύσεις περιστρέφονται πάνω από τα κεφάλια μισθωτών του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, οι μισθοί περικόπτονται και θα μειωθούν ακόμα περισσότερο, οι συντάξεις τείνουν να γίνουν το συντομότερο ανέκδοτο (μονολεκτικό), όσο για τις εργασιακές σχέσεις, την αξιοπρέπεια της εργασίας και της υπόστασης του ανθρώπου γίνονται άγνωστες λέξεις. Και βεβαίως το διαβόητο φορολογικό της δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών, που αν έχεις αυτοκίνητο με μορφή και μέγεθος τορπιλακάτου, βίλα με πισίνα και ένα σκάφος για τις βόλτες σε απρόσιτες -ακόμη- παραλίες σε χρεώνει με 50.000 περίπου ευρώ ετήσιο εισόδημα προς παραδειγματισμό!!! Αφού έχουμε την κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά (διάβαζε μισθωτούς), πού να μπαίνουμε τώρα σε κόπο να βρούμε άλλες πηγές εσόδων;

Έγραφα πριν ένα χρόνο περίπου σ’ αυτήν την εφημερίδα ότι η κρίση τους γίνεται κρίση μας, αλλά ποτέ η δική μας κρίση δεν γίνεται δική τους. Και για να γίνει η κρίση τους κρίση μας, επιστρατεύονται όλοι αυτοί οι «αναλυτές» – χειροκροτητές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, άδοντες πάντα τον παιάνα του κυβερνήτη, πάντα αθώοι και απονήρευτοι, πιστοί στο καθήκον του τζουτζέ, του γελωτοποιού και του ντελάλη. Χατζηαβάτηδες.

Το σύστημα διακυβέρνησης, η οργάνωση της πολιτικής εξουσίας πέραν του στενά πολιτικού συστήματος, απαιτεί την ενεργό τους δράση. Όχι για να ενημερώσουν, όχι για να αναζητήσουν αίτια και υπεύθυνους, όχι για να διερευνήσουν εναλλακτικές προτάσεις και λύσεις, όχι για να εμβαθύνουν στις συνέπειες των μέτρων, αλλά για να πείσουν για το αναπότρεπτο, τη μοναδικότητα της πολιτικής. Όπως πάντα, άλλωστε. Όταν ζητωκραύγαζαν τον Σημίτη, όταν υμνούσαν τον Λιάνη και τους Ολυμπιακούς τους αγώνες, όταν γέμιζαν την οθόνη «εθνική υπερηφάνεια» για την είσοδο στο ευρώ, για τα μεγαλοπρεπή στάδια, δρόμους και τελετές, όταν μας έπειθαν για τη σεμνότητα των άλλων, ενώ τα πάντα στην οικονομία κατέρρεαν. Σε διατεταγμένη υπηρεσία να «πείσουν», με το πιστόλι στο κρόταφο, τον αναγνώστη και τον τηλεθεατή, να εξασφαλίσουν την παθητικότητα και την αδράνεια, την υφαρπαγή της «συναίνεσης». Νά για ποιο όπλο μιλούσε ο πρωθυπουργός.

Κάθε στέρεο πρέπει να εξαερωθεί, να ρευστοποιηθεί, να μεταλλαχθεί. Οι βεβαιότητες του χθες πρέπει να γίνουν οι κίνδυνοι του σήμερα, η απελπισία του αύριο. Μαζί και η μνήμη και η σκέψη, η αυτογνωσία ενός λαού που στέργει (;) στην εξαπάτησή του.

Και η επιστημονική κοινότητα; Η επιστημονική κοινότητα σιωπά. Και όταν δεν σιωπά, χειροκροτεί διακριτικά. Σιωπά γιατί γνωρίζει το αδιέξοδο των μέτρων: ότι τα δημόσια ελλείμματα με τα μέτρα αυτά θα αυξηθούν και δεν θα μειωθούν, ότι το δημόσιο χρέος θα πολλαπλασιάζεται και δεν θα μειώνεται, ότι η ύφεση, η ανεργία και η φτώχεια γίνονται μόνιμα χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας, ότι η παραγωγική βάση της χώρας έχει διαλυθεί συστηματικά τα τελευταία είκοσι χρόνια, ότι η ελληνική αστική τάξη, οι επιχειρηματίες, συμπεριφέρονται σαν γνήσιοι απόγονοι κατοχικών μαυραγοριτών, ότι ελπίδα ανάκαμψης δεν υπάρχει, αν δεν υπάρξουν ριζικές κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές. Και κάποιοι χειροκροτούν, βυθισμένοι στη φενάκη της μερικότητάς τους, στην πλημμελή τους γνώση των κοινωνικών φαινομένων, της ιστορίας του τόπου τους και της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας, της ιστορίας της ίδιας της επιστήμης τους.

Οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι έγιναν επαγγελματίες. Έπαψαν να είναι διανοούμενοι. Δεν αναζητούν την αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα, αρκούνται στα φαινόμενα, στη μερικότητα, το ασυνάρτητο, το προφανές τους. Και η ευθύνη τους είναι επίσης προφανής. Δειλοί, μοιραίοι, άβουλοι, μπορεί και ιδιοτελείς.

Ας θυμηθούμε τον Γκράμσι. Αναλύουμε με απαισιοδοξία, δρούμε με αισιοδοξία. Άλλη μια αρχή μέσα στη συνέχεια της αριστεράς.

Ο Απόστολος Δεδουσόπουλος είναι καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

πράγματι είναι ανάγκη να θυμηθούμε τον ΓΚΡΑΜΣΙ , Κυρίως για την εμμονή του να στηρίζει τις θέσεις του στην εξαντλητική μελέτη ενός πλούσιου «πρωτογενούς υλικού»…και οχι στην παβλωφικού τύπου επανάληψη » αυταπόδεικτων επαναστατικών αληθειών»…να τον θυμηθούμε ιδίως οσοι προβαλλουμε ως «συνεπείς αριστεροί» και γράφουμε σαν να εκτελούμε ενα επαναστατικό καθήκον ( και στην κυριολεξία το εκτελούμε στα εξι μέτρα…)

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

συνεχίζοντας,
στην ΑΥΓΗ 25/4 υπάρχει μια σελίδα με σύνοψη των εισηγήσεων…η μόνη που βασίζεται σε «δεδομένα» είναι του Βεναρδακη που οδηγεί σε αντίθετα συμπεράσματα απο αυτά του Λάκη Δ….( ΠΟΛΛΟΊ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΩΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ …οι νεώτεροι βασίζονται στο Διαδίκτυο)…
Καθώς είχα την τύχη τους μήνες Φεβρουάριο-ΜΆΡΤΙΟ 2010 ν εχω καθηλωθεί στο σπίτι μου λόγω ενος μικρο-κατάγματος είχα την ανεση να παρακολουθήσω περίπου διακόσιες ωρες σχετικών τηλεοπτικών συζητήσεων…οι κριτικές απόψεις στα νέα μέτρα ηταν μαλλον περισσότερες απο τους υποστηρικτές…ΕΙΔΙΚΆ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΑ-ΑΛΤΕΡ-ΣΚΑΪ-902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ-ΤΗΛΕΑΣΤΥ-ΑΝΤΕΝΝΑ…ΜΗΤΡΌΠΟΥΛΟς , ΡΩΜΑΝΙΆς, ΡΟΜΠΌΛΗς εχουν εμφανιστεί συχνότατα κια εχουν ασκήσει μια δριμεία και κυρίως συγκροτημένη και συνεκτική κριτική…
Ο πΡΕΤΕΝΤΈΡΗς και αλλοι δυό -τρείς ακόμη, είναι οι μοναδικοί που εμφανίζονται να υποστηρίζουν την κυβερνητική πολιτική…Εχουν ηδη ομως φθαρεί απο τη συστηματική υποστήριξη ανάλογων θέσεων και για πολλούς τηλεθεατές είναι ηδη καμένα χαρτιά…οι περισσότεροι ηλικιωμένοι τηλεθεατές των καφενείων -που ελεγε ο μακαρίτης Μπουσμπουρέλλης κάποτε στο ΒΗΜΑ , ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ( «δεν πιστεύουμε τίποτα, μας λένε συνειδητά ψέμματα…» )…και εν παρενθέσει είναι εντελώς αστοχη η εικονογράφηση ενός αναλογου κειμένου του Β. ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ( ΣΤΟ ΚΑΤΩ-ΚΑΤΩ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ «ΒΗΜΑ»)…
για ποια «συστηματική τρομοκράτηση » ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΜΙΛΆΕΙ ΚΑΝΕΊς;
Επίσης διάβασα δεκάδες κείμενα σε εφημερίδες και περιοδικά ( πανελλαδικά και τοπικά) , οπου σαφώς υπερέχουν τα επικριτικά κείμενα…
ΣΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ δυο ονόματα αρκουν: π.παπακωνσταντίνου , στ. λυγερός…ακόμη και στο ΒΗΜΑ τα επικριτικά κείμενα είναι αρκετά…
Πόσοι ομως διαβάζουν το ΒΗΜΑ καθημερινά ; εχουν πέσει στις 5.000-6.000 …
Τις κυριακάτικες εκδόσεις πόσοι τις αγοράζουν για τα κείμενά τους και πόσοι μόνο για τις προσφορές;
η επιστημονική κοινότητα δεν σιωπά…πολλά κριτικά κείμενα εχου γραφτεί απο πανεπιστημιακούς…

εκεί που η εικόνα είναι πραγματικά δύσκολη είναι τα κείμενα πολλών αριστρών εντύπων…οπως και αυτό του Λ.Δ…ΕΠΙΒΕΑΊΩΣΗ ΤΩΝ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΛΗΘΕΙΩΝ»…μονομέρεια…υποκειμενική παρουσίαση των ειδήσεων ( η είδησις ιερά-το σχόλιον ελεύθερον , ελεγαν οι παλιότεροι)…κανέναν δεν φαίνεται να απασχολεί η κυκλοφοριακή βουτιά της ΑΥΓΗΣ στα 1500-1600 φύλλα καθημερινά -οταν στη μεταπολίτευση ειχε ξεκινήσει είχε τουλάχιστον δεκαπλάσια καθημερινή κυκλοφορία …Το ίδιο και η ΕΠΟΧΗ εχει τη μισή κυκλοφορία σήμερα αποτι το 88-90…που σημαίνει οτι αναγνώστες αριστεροί με συνήθως κριτική σκέψη εγκαταλείπουν απογοητευμένοι ακι αρκετοι οργισμένοι τα αριστερά εντυπα γιατι καταρχήν θυμίζουν ολο και περισσότερο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της ζαχαριαδικής περιόδου…προσωπικα δεν βασίζομαι ουτε στην ΑΥΓΗ ουτε στην ΕΠΟΧΗ για αντικειμενική ενημέρωση…π.χ. για να διαβάσω το πλήρες κείμενο της επιστολής ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ στη ΔΡΑΓΩΝΑ
επρεπε να διαβάσω την ΑΛΦΑ-ΕΝΑ του ΛΑΟΣ…

ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ….και οχι το σύστημα κλπ…Πνευματική οκνηρία; ΑΒΟΥΛΊΑ;
ας ΠΡΟΣΘΈΣΩ ΚΑΙ ΚΆΤΙ: η προσφορά απο «αστικές» εφημερίδες βιβλίων σε προσιτές τιμές για το «προλεταριάτο» ( ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΕΣ,ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΡΓΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ , ΑΡΧΑΙΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ) υπήρξε ισως η σημαντικότερη επαναστατική πράξη της τελευταίας εικοσαετίας…σαφώς επαναστατικότερη της πρακτικής των δεκάδων αριστερών οργανώσεων…η βασική παιδεία ειναι το θεμέλιο κάθε προοδευτικής πολιτικής πρακτικής …

εξάλλου για τους παλιότερους που γνώρισαν στη δεκαετία του 70 ΚΑΙ ΤΟΥ 80 ΠΕΡΙΟΔΙΚΆ ΟΠΩΣ ΤΟ «ΑΝΤΙ» ΚΑΙ Ο «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» τα κριτήρια είναι αυστηρά για τα σημερινά αριστερά εντυπα…

ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ -ΤΟ «ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ» θα επρεπε να γίνει μια αναφορά στους ελάχιστους «αριστερούς διανοούμενους» που μετα το 74 αποφάσισαν να βοηθήσουν μέσα απο την «εγκατάστασή » τους μέσα στο προλεταριάτο …μέλη του ΕΚΚΕ, ΤΟΥ «ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ» ,ΤΗς «ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»( τον ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΆ αφου του βάλαμε τη ταμπέλα του «εθνικιστή» αδιαφορούμε για το εργο του…ΤΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ «ΑΡΔΗΝ» είναι σαν να μην κυκλοφορεί για την αννεωτική-ριζοσπαστικη αριστερά…)
…Καλό θα ηταν να μαθαίναμε και τη δική τους γνώμη…αν μας θεωρούν ακόμη αξιους και σοβαρούς για να ασχοληθούν μαζί μας…

Σχόλιο από ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: