ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΓΗΣ, 1.7.2010)
01/07/2010, 1:39 πμ
Filed under: Χρηστος Σιμος

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης του ΔΝΤ αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία για να επιλυθούν οι ιδιαιτερότητες του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, οι οποίες αποτελούν πρόβλημα για την απρόσκοπτη λειτουργία των αγορών. Μια πρόχειρη καταγραφή τέτοιων προβλημάτων θα περιελάμβανε πρώτα απ’ όλα την παρουσία της αριστεράς ως οργανωμένης πολιτικής δύναμης μέσα στους κοινωνικούς χώρους, ακόμα και αν το μέγεθος της παρουσίας της δεν μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτό που καταλάμβανε στο πρόσφατο παρελθόν, στο οποίο κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες όσα επιχειρεί να αποδομήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση μέσω των μηχανισμών της δεν είναι καθόλου πρωτότυπη. Τον τελευταίο καιρό επανήλθαν στη μόδα οι «κρατικοδίαιτοι», οι «προνομιούχοι», τα «ρετιρέ» και οι «συντεχνίες». Πέρα από το προφανές παράδοξο, ότι η ρητορική αυτή εκπέμπεται από τους πλέον προνομιούχους και ευνοημένους, αξίζει τον κόπο να δούμε πώς φτάσαμε ώς εδώ. Η κατάσταση που επικρατεί στον (εναπομείναντα) δημόσιο τομέα πολλές φορές δεν είναι εύκολα υπερασπίσιμη. Ο ελληνικός δημόσιος τομέας έχει χρησιμοποιηθεί ως τόπος διεκπεραίωσης προσωπικών επιδιώξεων από τη μεριά αυτών που είχαν την ευθύνη για τη διοίκηση και τη λειτουργία του. Είναι οι ίδιοι που καλλιέργησαν την κουλτούρα ότι το Δημόσιο αποτελεί την ευκολότερη και καλύτερη λύση, ότι δεν χρειάζεται κόπο αλλά τρόπο. Κοινώς, είναι αυτοί που μεταχειρίστηκαν τον δημόσιο τομέα ως μέσο για μια πολύ κερδοφόρα ιδιώτευση. Μ’ αυτόν τον τρόπο ο δημόσιος τομέας ποινικοποιήθηκε: όσοι και όσες εργάζονται σ’ αυτόν είναι οι προνομιούχοι/ες και οι βολεμένοι/ες. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποθεώθηκε η λογική πως μόνο ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να είναι παραγωγικός, πως μόνο η αγορά μπορεί να προσφέρει αγαθά και υπηρεσίες ποιότητας. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποθεώθηκε επίσης η λογική ότι «ζούμε για να δουλεύουμε» και ότι οι αξιοπρεπείς μισθοί, συντάξεις και συνθήκες εργασίας και η πλήρης κοινωνική ασφάλιση είναι πολυτέλειες που ανήκουν στο παρελθόν. Εξάλλου, αν κατά καιρούς προκύψει και κανένα σκάνδαλο που να αφορά τον ιδιωτικό τομέα, αυτό αποτελεί πταίσμα ή μεμονωμένο περιστατικό. Από την άλλη μεριά, αν προκύψει ότι υπάρχουν περιπτώσεις σκανδάλων ή κακής λειτουργίας στον δημόσιο τομέα, τότε το πανηγύρι για ιδιωτικοποιήσεις επανεμφανίζεται ακμαιότατο.

Συνεπώς, η κυρίαρχη ρητορική δεν αφήνει καθόλου χώρο για δημόσιο χώρο και συλλογικότητες. Μόνο η εκκλησία φαίνεται να ευνοείται στην παρούσα συγκυρία: κάτι έπρεπε να πάρει και το ΛΑΟΣ ως αντάλλαγμα για τη στήριξη στο ΠΑΣΟΚ άλλωστε. Η αναγραφή του θρησκεύματος στα σχολικά απολυτήρια αποτελεί το καλύτερο αντάλλαγμα για τις εξαιρετικές υπηρεσίες που προσφέρει στο ΠΑΣΟΚ και στην πατρίδα ο κ. Καρατζαφέρης και το κόμμα του και βάζει οριστικό τέλος στην ένδοξη περίοδο του εκσυγχρονισμού που πολλοί αγάπησαν. Όσοι πιστοί, προσέλθετε στο ποίμνιο. Από ‘κει και πέρα, όλοι εναντίον όλων.

Μέσα σ’ αυτήν την πολύ δύσκολη συνθήκη, ίσως και να είναι χρήσιμο να ξαναθυμηθούμε πως τα συνδικάτα και τα κόμματα της αριστεράς είναι τα μοναδικά εργαλεία που έχουν οι εργαζόμενοι στη μάχη τους ενάντια στην καπιταλιστική κυριαρχία. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Ίσως αυτό να βοηθήσει την αριστερά να ξεπεράσει την κρίση της και να σταματήσει τις αντιπαραθέσεις που δεν έχουν καμία σχέση με το πραγματικό επίδικο της συγκυρίας.

Ο Χρήστος Σίμος είναι υποψήφιος διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: