Μπλακάουτ (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ, 22.8.2010)
22/08/2010, 9:56 μμ
Filed under: Χριστοφορος Παπαδοπουλος

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Αύγουστος στην Αίγινα, αδιαχώρητο, πρόχειροι υπολογισμοί ανεβάζουν ντόπιους και παραθεριστές στους 60.000, όταν οι μόνιμοι κάτοικοι είναι λίγο πάνω από 15.000, συμπεριλαμβανομένων των πολιτογραφημένων «Παρασκευάδων». Οι φήμες λένε ότι οι παραθεριστές του Σαββατοκύριακου (Παρασκευάδες), που διαθέτουν εξοχική κατοικία στην Αίγινα, λόγω οικονομικής κρίσης, δεν ξενοκοίταξαν φέτος. Παρέμειναν αμετακίνητοι στο νησί. Εξ ανάγκης.

Οι μαγαζάτορες της παραλίας, παρά την κοσμοπλημμύρα, γκρινιάζουν για πτώση του τζίρου. Πολύς κόσμος, πολλά σούρτα-φέρτα, μικρή κατανάλωση. Μια μπύρα, ένα -κυριολεκτικά ένα – ποτό και στις ταβέρνες τα λιμά. Μόνο ο «Κρητικός» -αλυσίδα σουπερμάρκετ- φαίνεται να ευημερεί, φαγητό στο σπίτι γαρ. Και τα σουβλατζίδικα. Τα τελευταία μάλιστα πληθαίνουν, εκτοπίζοντας παραδοσιακές ψαροταβέρνες.

Πολλά μαγαζιά κλείσανε το χειμώνα, η αγορά στράγγιξε από χρήμα, οι τράπεζες κλείσανε τη στρόφιγγα, ένα στα τρία δάνεια εγκρίνεται, είτε μιλάμε για επιχειρηματικά είτε για καταναλωτικά και στεγαστικά. Η οικοδομή πάγωσε, λίγα μερεμέτια, λίγες νέες άδειες που καρκινοβατούν, όταν τα προηγούμενα χρόνια έτρεχαν 1.000 περίπου νέες οικοδομές κάθε χρόνο, επιβαρύνοντας έναν κορεσμένο πολεοδομικό ιστό, δίνοντας όμως δουλειές σε ντόπιους και μετανάστες.

Οι τελευταίοι εγκατέλειψαν κατά κύματα το νησί. Καλύτερα άνεργος στην πατρίδα σου παρά σε ξένο τόπο, αφήνοντας όμως άνεργη και την ακροδεξιά δημαγωγία, του ΛΑΟΣ συμπεριλαμβανομένου. Η ανεργία κουτσοβολεύεται το καλοκαίρι, κάποια μεροκάματα βγαίνουν στα μαγαζιά, φίλος και σύντροφος -τυπογράφος και εκδότης-επιβιώνει με μεροκάματα στα καΐκια ψαρεύοντας κουτσομούρες και κατσούλες, τα ΜΟΠ του Αργοσαρωνικού.

Οι Αιγινήτες φοβούνται το φθινόπωρο, προβλέπουν οικονομικό και κοινωνικό μπλακάουτ- δεν είναι οι μόνοι: όλη η Ελλάδα κάνει τις ίδιες διαπιστώσεις, εκφράζει τους ίδιους φόβους εξ αιτίας της κρίσης, της τρόικας και του Μνημονίου. Τους Αιγινήτες όμως τους πρόλαβε η ΔΕΗ. Κατακαλόκαιρο σβήσανε τα φώτα, επί πενθήμερο, μαζί στέρεψε και το νερό. Η Αίγινα υδραγωγείται με υδροφόρες μαούνες που μεταγγίζουν νερό σε δεξαμενή, μόνο που οι αντλίες μεταφοράς θέλουν ρεύμα…

Η σημερινή δημοτική αρχή απέδωσε την ευθύνη στην τύχη και τη ΔΕΗ. Κάποιο γιοτ έκοψε με την άγκυρα του το υπόγειο καλώδιο της ΔΕΗ, που μεταφέρει ρεύμα από τα Μέθανα, ένα από τα τρία καλώδια, τα άλλα δύο είχαν καταστραφεί προ καιρού. Οι ντόπιοι «καταράστηκαν» και τους τρεις: την τύχη, τη ΔΕΗ και τον δήμαρχο, μόνο που οι «αθεόφοβοι» παραθεριστές των ξενοδοχείων εγκατέλειψαν το νησί σιχτιρίζοντας μεταξύ των άλλων και τους ξενοδόχους, που δεν είχαν προβλέψει στοιχειωδώς την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών.

Πέρα από τις ατυχίες, την απουσία πρόνοιας και πρόβλεψης, τη γραφειοκρατία, την ολιγωρία των κρατικών δομών και την αμεριμνησία των επιχειρήσεων κοινωνικής ωφέλειας, υπάρχει μια μεγάλη εικόνα που καλούνται οι τοπικές κοινωνίες και οι αυτοδιοικητικοί θεσμοί να συλλάβουν και να επιλύσουν μετασχηματίζοντάς την. Η Αίγινα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας κοινωνίας που παραδίνεται στις δυνάμεις της αγοράς απροετοίμαστη, χωρίς σχέδιο, χωρίς αντιστάσεις, δίχως κρατική συνδρομή.

Η πόλη της Αίγινας επεκτείνεται διαρκώς και άναρχα ικανοποιώντας μια αυξημένη ζήτηση παραθεριστικής κατοικίας. Χωρίς χωροταξικό σχέδιο που θα έβαζε όρια στη επέκταση και τις χρήσεις, που θα έβαζε όμως και σε δοκιμασία τοπικά οικονομικά συμφέροντα. Με το ΙΧ αυτοκίνητο να κατακλύζει κάθε πόρο του νησιού και με ισχυρά συμφέροντα να απαγορεύουν την επανάκτηση του δημόσιου χώρου από τους πεζούς και τους περιηγητές. Με τις υποδομές να καταρρέουν εξ αιτίας του πολλαπλάσιου πληθυσμού που καλούνται να υπηρετήσουν. Χωρίς πόρους από την κεντρική διοίκηση, αποψιλωμένη -πριν ακόμα από τον «Καλλικράτη» και το Μνημόνιο- από ανθρώπους για να δουλέψουν οι δημόσιες υπηρεσίες, η υγεία, η παιδεία οι κοινωνικές υποδομές.

Οι ντόπιοι μαζεύουν υπογραφές αυτές τις μέρες για να αποκτήσει το νησί γιατρό του ΙΚΑ προκειμένου να συνταγογραφεί τα βιβλιάρια των ασφαλισμένων συνταξιούχων. Με πανάκριβα ναύλα των πλοίων μετά την «απελευθέρωση». Με την ΕΥΔΑΠ και τη ΔΕΗ να λειτουργούν με κριτήριο την κερδοφορία τους και όχι την παροχή των δημόσιων αγαθών στους κατοίκους του νησιού. Τα παρεπόμενα της ιδιωτικοποίησης.

Η παρούσα δημοτική αρχή της Αίγινας δεν είναι ό,τι το χειρότερο, αντιθέτως. Έντιμοι άνθρωποι, πήραν τον Δήμο σε αντιπαράθεση με τον δικομματισμό, γι’ αυτό εξ άλλου υποστηρίχθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Απρόθυμοι όμως να συγκρουστούν με τα τοπικά συμφέροντα, αδύναμοι να διεκδικήσουν από την κεντρική εξουσία, ανίκανοι να κινητοποιήσουν τον λαϊκό παράγοντα.

Μόνο που η πόλη -σε συνθήκες νεοφιλελευθερισμού, οικονομικής κρίσης και Μνημονίου, δεν απαιτεί μόνο μια έντιμη διαχείριση. Απαιτεί κινητοποίηση, διεκδίκηση και σύγκρουση τόσο με την κεντρική πολιτική όσο και με τα τοπικά και διαπλεκόμενα οικονομικά συμφέροντα. Μα πάνω απ’ όλα απαιτεί τη συμμετοχή της ίδιας της τοπικής κοινωνίας. Τα πεδία δηλαδή που διαψεύστηκαν οι υποσχέσεις της δημοτικής αρχής και η αφετηρία που οι ριζοσπαστικές δυνάμεις του νησιού -ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Οικολόγοι, η ανένταχτη αριστερά- καλούνται να οργανώσουν μια νέα αυτοδιοικητική πρόταση.

Advertisements





Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.



Αρέσει σε %d bloggers: