ΔΡΟΜΕΙΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΝ (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ, 29.8.2010)

TOY XΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου αισθάνονται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στις μέρες μας, γεγονός που τους επιτρέπει να σχεδιάζουν με άνεση την επικοινωνιακή διαχείριση του δεύτερου μέρους του πακέτου του Μνημονίου. Ανησυχούν, βεβαίως, ότι η οικονομική ύφεση αποσυνθέτει μέρος του μπλοκ εξουσίας, εμπιστεύονται όμως το «ταξικό τους ένστικτο». Εξ άλλου οι παροχές προς τις μερίδες του κεφαλαίου, η συμπίεση δηλαδή του εργατικού κόστους και η απορρύθμιση της κοινωνικής προστασίας της εργασίας, η εξαγωγή της απόλυτης υπεραξίας που λέγαμε παλιά, είναι μόνιμη, ενώ η ύφεση συγκυριακή. Αυτό τουλάχιστον υπόσχονται.

Ο Παπανδρέου, όπως και το πολιτικό σύστημα συνολικά, γνωρίζει εκ πείρας την σχετική αυτονομία του πολιτικού καθώς και την ισχύ των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους. Αντίθετα ένα μεγάλο τμήμα της αριστεράς αναφέρεται σε αυτά μόνο στα λόγια. Η κυβέρνηση ξεπέρασε -με τραύματα και απώλειες- το πρώτο «κύμα» των ανοιξιάτικων κινητοποιήσεων εναντίον των μέτρων της και προετοιμάζεται για το δεύτερο.

Προετοιμάζεται πολιτικά και ιδεολογικά. Πολιτικά υφαίνει το «συνταγματικό» τόξο της συναίνεσης, της συναίνεσης στο Μνημόνιο και της νέας κοινωνικής πραγματικότητας που εγκαθιδρύει, της επιστροφής δηλαδή στους όρους εκμετάλλευσης και κοινωνικής αναπαραγωγής των αρχών του εικοστού αιώνα. Ο ΛΑΟΣ, η Νέα Δημοκρατία και η Δημοκρατική Αριστερά είναι οι επίσημοι προσκεκλημένοι στο πάρτι, όπως και η Μπακογιάννη και πολλά πρόσωπα, εκπρόσωποι των ελίτ με βαρύνοντα λόγο στον δημόσιο χώρο.

Η πλειοψηφία ανταποκρίνεται για τους δικούς της (επί μέρους) λόγους: η Νέα Δημοκρατία γιατί περιμένει να κάνει τη βρώμικη δουλειά το ΠΑΣΟΚ και γιατί προέχει η αντικατάσταση του φθαρμένου πολιτικού προσωπικού της, ο ΛΑΟΣ γιατί είναι αποφασισμένος να διατηρηθεί πάση θυσία εντός του πολιτικού συστήματος. Η Δημοκρατική Αριστερά όμως; Με όρους πολιτικής τακτικής και αυτοτελούς βιωσιμότητας του σχήματος είναι «ακατανόητη» η βιασύνη της να συνάψει συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ τόσο γρήγορα, αρχής γενομένης με τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Ούτε φυσικά μπορεί να διαχειριστεί το πολιτικό μήνυμα απο-πολιτικοποιώντας τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Οι τοπικές κοινωνίες δοκιμάζονται εξ αιτίας του Μνημονίου και θα δοκιμαστούν οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά εξ αιτίας του «Καλλικράτη». Με αυτή την έννοια το πολιτικό μήνυμα δεν διασκεδάζεται επειδή σε κάποιες περιοχές θα υποστηρίξουν σχήματα της αριστεράς ή των οικολόγων και σε άλλες, τις σημαντικότερες, το ΠΑΣΟΚ με το επιχείρημα της «χρηστής διαχείρισης».

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχει καλυμμένα τα νώτα του δεξιά και αριστερά εντός του πολιτικού συστήματος, φοβάται όμως για την ίδια του τη συνοχή, για διαφωνίες και ρήξεις που προέρχονται από το εσωτερικό του, τόσο στο πολιτικό , όσο και στο κοινωνικό πεδίο, και έχει πολλές ενδείξεις. Φοβάται για το μετασχηματισμό της διαφωνίας από ατομική στάση σε πολιτικό συμβάν. Γνωρίζει πολύ καλά ότι οι κοινωνικές του εκπροσωπήσεις, ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων, είναι ευάλωτες, ότι ο παλιός τρόπος συγκρότησης των κοινωνικών συμμαχιών διά μέσου υποσχέσεων ευημερίας, κοινωνικής ανόδου και παρηγορητικού κοινωνικού κράτους, των πελατειακών δικτύων και της νομής του κράτους συμπεριλαμβανομένων, όλα αυτά έχουν εξασθενήσει εξ αιτίας του Μνημονίου και θα αδυνατίσουν περαιτέρω από τον «Καλλικράτη».

Γνωρίζει ότι η ταυτότητα και η ιστορικότητα ΠΑΣΟΚ δεν επαρκούν στη νέα περίοδο, όταν η νέα υπόσχεση ευημερίας αφορά ρητά τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Στους άλλους, τους πολλούς, ζητά προσαρμογή και υπακοή. Γι’ αυτό επιχειρεί να καταστείλει κάθε απόπειρα αυτοτελούς συγκρότησης της διαφωνίας, απειλεί (και με διαγραφές) και αναθέτει «συμβόλαια πολιτικής εξόντωσης» στα επίσημα ΜΜΕ και σε «ανεπίσημα» μπλογκ.

Στους τελευταίους προστίθενται και «αριστεροί μπλογκερς» για τους δικούς τους λόγους. Σε μια περίοδο ιστορικής καμπής η αριστερά έχει να αναμετρηθεί με τους δικούς της δράκους, να παλέψει τα ιστορικά της φαντασιακά και να αναμετρηθεί τόσο στο κοινωνικό, όσο και στο πολιτικό πεδίο με ένα κυνικό και ταξικά αδιάλλακτο πολιτικό σύστημα, εγχώριο και διεθνές.

Στο κοινωνικό πεδίο πρέπει να αναμετρηθεί με το στερεότυπο του (κοινωνικού) καζανιού που βράζει και από στιγμή σε στιγμή θα τινάξει το καπάκι. Από τη στιγμή μάλιστα που η προσδοκία δεν επαληθεύεται, στον παρόντα χρόνο, τότε αναζητά θηρία και δράκους στις γραμμές της. Η αριστερή ανυπομονησία αναζητά την αιτία και το φάρμακο είτε στον μεγάλο ηγέτη που θα συνεγείρει τις μάζες είτε στην πολιτική ρητορική, στις «βαριές» κουβέντες, στις λεκτικές υπερβολές, στις ατάκες που πιάνουν τον σφυγμό του κόσμου…

Αντίθετα η περίοδος είναι κατάλληλη για δρομείς μεγάλων αποστάσεων, για στρατηγική και πολιτικό σχέδιο που θα συναρθρώνει την ανασύνταξη της κοινωνικής υποκειμενικότητας, με ανταγωνιστικό ιδεολογικό – πολιτικό λόγο και πρωτοβουλίες για την ανάδειξη των συμφερόντων και των αναγκών της μισθωτής κοινωνίας στην πολιτική σφαίρα, από όπου σήμερα είναι εξορισμένη. Η ανασύνταξη του κοινωνικού, μετά από 25 χρόνια νεοφιλελευθερισμού, που μεταξύ των άλλων αφυδάτωσε και αλλοτρίωσε την κοινωνική αυτοοργάνωση τόσο διά μέσου των συνδικάτων όσο και διά της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι ο εκ των ων ουκ άνευ λόγος. Είναι ο όρος επιβίωσης της ίδιας της πολιτικής και της δημοκρατίας.

Από την άλλη η «ανασύνθεση» της αριστεράς, δηλαδή η συγκρότηση της ηγεμονίας είναι μια διαδικασία μακράς πνοής, ιδεολογική και πολιτική. Έχουμε βάσιμους λόγους να υποστηρίζουμε ότι η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει διά μέσου του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και εάν στις μέρες μας παρατηρούνται αναδιπλώσεις στις παλιές βεβαιότητες, στις δοκιμασμένες συνταγές, στην υπεράσπιση της ιδεολογικής σημαίας. Η κρίση δεν αφήνει κανέναν αλώβητο, ακόμα και τους αριστερούς… απογειώνει τον υποκειμενισμό τους.

Στην καμπή της Ιστορίας όμως δεν θα κριθούμε γι ’αυτά, θα κριθούμε στο κατά πόσο μπορούμε να συμπυκνώσουμε στο πολιτικό πεδίο τις ανάγκες και τις αντιθέσεις της κοινωνίας. Θα κριθούμε στο κατά πόσο μπορούμε να δημιουργήσουμε το κοινωνικό και ιδιαίτερα το πολιτικό μέτωπο αντίστασης στην αναδιάρθρωση του κεφαλαίου, στην αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων που επιβάλλει το Μνημόνιο.

Το κοινωνικό ζήτημα είναι ο επαρκής όρος συγκρότησης αυτού του μετώπου, που μπορεί και πρέπει να συναρθρώσει τις δυνάμεις όλης της αριστεράς, με τη ριζοσπαστική οικολογία και τα τμήματα που αποδεσμεύονται από τη σοσιαλδημοκρατία. Διατηρώντας ο καθένας την ταυτότητά και την ανεξάρτητη συγκρότησή του, με ανεκτικότητα και κατανόηση των ιδιαίτερων διαδρομών. Οι περιφερειακές εκλογές είναι μια καλή ευκαιρία για να δοκιμάσουμε τη συμμαχία, εν όψει μάλιστα των νέων αγώνων που έρχονται.

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

…Η αναγκη ενος πολιτικου σχεδιου ειναι προφανης…αλλα η κομματικοποιηση των τοπικων εκλογων ειναι μια οπισθοχωρηση σε σχεση με τις βασικες ειδοποιους αρχες της ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ( ΣΥΝ ΚΑΙ ΔΗΜ. ΑΡΙΣΤΕΡΑ)…

…ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ , αναζητουμε διακομματικες υποψηφιοτητες μεσω διεργασιων κορυφης…η βαση θα κληθει να εγκρινει στο παρα πεντε…

…ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ: προκριματικες εκλογες με ανοιχτη μαζικη διαδικασια-επιτροπη πρωτοβουλιας ευρυτερη του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ καταθετει ενα καταρχην πολιτικο πλαισιο ,στηνει καλπες μια ΚΥΡΙΑΚΗ και καλει οποιον δημοτη θελει με την ταυτοτητα του και ενα απλο πιστοποιητικο δημοτικοτητας να ψηφισει μεταξυ των πιθανων υποψηφιων π.χ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ-ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗ….καταβαλλοντας μια συμβολικη συνδρομη των πεντε ή δεκα ευρω…
…τα πλεονεκτηματα μιας αναλογης διαδικασιας εινια προφανη…και πιθανον να ειναι χρησιμη και για τους μεγαλους δήμους…

…για την ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ του τοπικου , μια αλλη φορα περισσοτερα…

Σχόλιο από γιαννης ιωαννου




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: