ΕΚΛΟΓΕΣ (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ, 3.9.2010)

ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ-ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Σταχυολογώντας τις συνηθέστερες παρεκκλίσεις ενός κόμματος της αριστεράς από τον ιδρυτικό του στόχο, αυτόν της κοινωνικής αλλαγής, η Μάρτα Χάρνεκερ εντοπίζει, ως βασικότερες, την απουσία εναλλακτικών προτάσεων (αιτιολογούμενη συνήθως με το επιχείρημα ότι η πολιτική είναι «η τέχνη του εφικτού»), την μόνιμη επίκληση στην «υπευθυνότητα» και την έμφαση στη μη συγκρουσιακή λογική (εδώ η «εύρυθμη λειτουργία» του κρατικού μηχανισμού θεωρείται το άλφα και το ωμέγα της δημοκρατίας) και, τέλος, την αγωνία να καταληφθούν θέσεις εντός των θεσμών χωρίς αυτές να κερδηθούν (εδώ υποτίθεται ότι μπορούμε να κερδίσουμε το παιχνίδι, χωρίς όμως να αλλάξουμε τους κανόνες του. Ακόμα χειρότερα: ειδικά αν δεν προσπαθήσουμε να τους αλλάξουμε).

Οι κακές αυτές συνήθειες προσδιορίζουν την προεκλογική τακτική της αριστεράς: «Αυτό που συμβαίνει συνήθως», σημειώνει η Χάρνεκερ, «είναι ότι στην προσπάθειά της να συγκεντρώσει ψήφους –αντί να κάνει μια παιδαγωγική προεκλογική εκστρατεία εκπαίδευσης του λαού που θα τον οδηγήσει σε μεγαλύτερη συνειδητοποίηση και οργάνωση- χρησιμοποιεί τις ίδιες τεχνικές για να “πουλήσει” τους υποψηφίους της με αυτές που χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες τάξεις».

Στην δική μας περίπτωση, οι εναλλακτικές προτάσεις κάθε άλλο παρά απουσιάζουν∙ το σύνδρομο της «υπευθυνότητας» αποδήμησε μαζί με την «Δημοκρατική Αριστερά», η δε συγκρουσιακή λογική και η στήριξη των κινημάτων αποτελούν λίγο-πολύ σταθερούς οδοδείκτες. Τι συμβαίνει με την προεκλογική μας εκστρατεία, που πρέπει, λέει, να ʼναι «παιδαγωγική» -όχι βεβαίως να καθοδηγεί παιδιά, αλλά να κάνει τις εκλογές «από μέσο εξαπάτησης, που ήταν ως τώρα, όργανο χειραφέτησης», όπως θα ήθελε ο Μαρξ; Για νʼ αφήσουμε τις τυπικότητες: είμαστε γενικώς σε αναζήτηση λαμπερής υποψηφιότητας, κάποιου ονόματος (ή επιθέτου) που θα κάνει πάταγο, και απλά αργήσαμε να το βρούμε και να το παρουσιάσουμε χαμογελαστό στο δελτίο του MEGA;

Aυτό που κάνουμε πρώτα απʼ όλα, είναι να επισημαίνουμε τη βασική διαχωριστική γραμμή της περιόδου και να περιγράφουμε τα μέσα (άρα και τα πρόσωπα -ιδίως εκεί όπου δεν υπάρχουν συλλογικότητες, όπως στις Καλλικράτειες Περιφέρειες) που θα την αναδείξουν· τα μέσα και τα πρόσωπα, με τα οποία η αποδώ πλευρά -αυτές και αυτοί που δεν θεωρούν αναγκαίο κακό να χάσουν τα πάντα- θα παρουσιαστεί στις εκλογές ως ενιαία δύναμη. Γιατί δεν είναι∙ δουλειά μας είναι να την κάνουμε, διασπώντας τις συμμαχίες των αντιπάλων μας και φτιάχνοντας ανθεκτικότερες δικές μας.

Σε δεύτερο χρόνο, προσπαθούμε (εκεί που υπάρχουν ήδη συλλογικότητες, δηλαδή στους Δήμους) να εξηγήσουμε με ποιους συγκεκριμένους τρόπους εκδηλώνονται η κρίση και οι συνέπειες της διαχείρισής της από το κράτος. Το ΔΝΤ, μακράν του να «σώζει (ή να …κατέχει) τη Χώρα», είναι το εργαλείο για την επανάσταση του κεφαλαίου: για να επιβάλει, αυτό, ό,τι ήταν αδύνατο και να σκεφτεί μήνες πριν. Αυτό, όμως, δεν αρκεί να το λες. Πρέπει να βλέπεις και πώς υλοποιείται σε κάθε περιοχή, να φτιάχνεις συλλογικότητες και να στηρίζεις κινήματα γύρω από το πώς εξειδικεύεται και να επινοείς θεσμικούς και μη θεσμικούς τρόπους αντιμετώπισης των βραχυπρόθεσμων συνεπειών: τοπικά ιατρεία κινδυνεύουν με λουκέτο, παιδικοί σταθμοί δεν επαρκούν δεδομένων των διαρροών απʼ τους ιδιωτικούς, σχολεία θα υπολειτουργούν μετά τις περικοπές, μικρά μαγαζιά κλείνουν κατά δεκάδες.

Σε τρίτο χρόνο, κι εδώ η Χάρνεκερ μας είναι πάλι χρήσιμη, θα χρειαστεί μια δεύτερη διαχωριστική γραμμή: αυτήν απέναντι σε μια ηττοπαθή αριστερά σε ρόλο διαφωτιστή των δεινοπαθούντων …για τα δεινά τους, που επιδιώκει να κερδίσει τη συμπάθειά τους, αδιαφορώντας για τους πρακτικούς τρόπους ενίσχυσης της αυτοπεποίθησής τους. Δεν φτάνει το «όχι στη λαίλαπα του Καλλικράτη»: δουλειά μας είναι να μιλήσουμε για τον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό, το δικαίωμα των πολλών να γνωρίζουν και να αποφασίζουν πού πάνε οι φόροι και σε ποια προτεραιότητα τίθενται ποια έργα, εμποδίζοντας τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, ενισχύοντας πραγματικά τη δημοκρατία. Αλλάζοντας, δηλαδή, τους κανόνες του παιχνιδιού.

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

…στην Ελλαδα, το μοντελο πολιτικου αγωνα που αναφερει η Μαρτα ΧΑΡΝΕΚΕΡ , το ακολουθησε σε γενικες γραμμες το ΠΑΣΟΚ της δεκαετιας του 70 (74-81)…η αποπειρα ειχε τουλαχιστον εκλογικη επιτυχια -το 48% ΤΟΥ 81 , αλλα και πολιτικη- η πολιτικη κυριαρχια του ΠΑΣΟΚ ΤΙς δεκαετιες που ακολουθησαν οφειλεται σε εκεινα τα «θεμελια»…
….το προβλημα της ανανεωτικης αριστερας -σημερα ΣΥΝ, ΔΑ,ΑΚΟΑ,ΕΠ….εξακολουθει να ειναι η πολυ αδυνατη συνδεση με τα εργατικα-λαϊκα στρωματα, τους «πληβειους» της σημερον…χωρις αυτη τη συνδεση -που απαιτει συστηματικη σχεδιασμενη προσπαθεια πολυετη -οποιαδηποτε πολιτικη αναλυση -οσο «ορθη» και να ειναι ειναι απλως ενα ακαδημαϊκο σεμιναριο-ενα αναμεσα σε χιλιαδες αλλα…

Σχόλιο από γιαννης ιωαννου

…σε οτι αφορα την καθευατο πολιτικη αναλυση του ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ , αγνοει και αυτη ,την ιδιομορφια της ΤΑ…
…Τι ακριβως ειναι οι ΔΗΜΟΙ;…
…τι ομαδες συμφεροντων συγκρουονται καθε φορα;
…ΠΩς ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΜΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΣΚΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ;…
….προ ΔΝΤ οπως και μετα ΔΝΤ , Η αριστερα εθετε και οφειλει να θετει τα προβληματα της δημοκρατικης λειτουργιας (απλη αναλογικη,διαφανεια,λαϊκη συμμετοχη,
δυνατοτητα ελεγχου απο τον καθε πολιτη),της κοινωνικης πολιτικης υπερ των αδυνατων ( υπηρχαν κΑΙ προ ΔΝΤ),ΤΗς ΠΡΟΣΤΑΣΙΑς ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, των πολεοδομικων ρυθμισεων στη λογικη των ανοιχτων πολεων με κοινοχρηστους χωρους,της ανθρωπιστικης αντιμετωπισης των μεταναστων και αθιγγανων που ζουν ακομη σε διαφορα γκεττο, της ισοτιμης μεταχειρισης των πολιτων στα ποικιλα μικρο-θεματα της καθημερινοτητας,της φυσης των πολιτιστικων και αθλητικων δραστηριοτητων,των τεχνικων εργων -μικρων και μεγαλων και τον προσανατολισμο τους ισορροπα στις αναγκες ολων των περιοχων ενος δημου, τις σχεσεις εργασιας εεντος του ΔΗΜΟΥ, ….ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΕΡΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ-παρα τις επιδρασεις που οπωσδηποτε εχει κυριως στην αμεση μειωση των κρατικων επιχορηγησεων και στην εμμεση μειωση της φοροδοτικης ικανοτητας των δημοτων…για το λογο αυτο στην επαρχια θα υπαρξουν πολλα ευρυτερα ψηφοδελτια οπου η σταση απεναντι στο μνημονιο δεν θα ειναι ορος συμμετοχης…και σε αυτα δεν θα συμμετεχει μονον η ΔΑ αλλα και οι συναγωνιστες του ΣΥΝ…

Σχόλιο από γιαννης ιωαννου




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: