Παλιά συνταγή σε νέα συσκευασία (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 29.8.2010)
29/08/2010, 6:58 μμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΟΥΡΔΑΛΑΚΗ

Ο «4ος δρόμος» δεν είναι κάτι καινούριο. Στην καλύτερη περίπτωση αποτελεί μια επικαιροποιημένη προσπάθεια νομιμοποίησης των κυβερνητικών πολιτικών, μια απόπειρα να συγκροτηθεί το (απαραίτητο) πρόταγμα της επιχειρούμενης ηγεμονίας του κυβερνώντος κόμματος.

Συνέχεια

Advertisements


Συνενετευξη με τον Jorge Altamira

Έψιλον – Kυριακάτικη Ελευθεροτυπία 18/07/2010
ΣYNENTEYΞH της Χριστίνας Πάντζου με τον αργεντίνο οικονομικό αναλυτή

Jorge Altamira*

«H εμπειρία μου από την Aργεντινή; Aν συνεχίσετε έτσι, θα χρεοκοπήσετε»

Aπό τις ηγετικές φυσιογνωμίες της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος στη Λατινική  Aμερική, ο Xόρχε Aλταμίρα ήρθε πριν από λίγες μέρες στη χώρα μας για να μας μεταφέρει αυτά που έπαθε –και έμαθε– ο λαός της Aργεντινής από την κηδεμονία του ΔNT. Tι μας είπε; Mονόδρομος τα μέτρα της τρόικας. Προς την καταστροφή μας…

Κυριαρχούσε ο συνδυασμός οικονομικής ύφεσης και δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ο εξωτερικός δανεισμός έγινε πολύ ακριβός και η αποπληρωμή του χρέους εξαιρετικά δύσκολη, γιατί συνήθως καλυπτόταν με εξωτερικό δανεισμό. Εφάρμοσαν τη λογική του ΔΝΤ, επιχειρώντας να σώσουν τη συναλλαγματική ισοτιμία με δραστικά μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας. Επέβαλαν περικοπές στον προϋπολογισμό, μείωσαν τις συντάξεις, πήραν μέτρα που έπλητταν το εισόδημα των εργαζομένων. Κι όλα αυτά χωρίς καμιά συναίνεση και αθετώντας κατάφωρα τις προεκλογικές τους υποσχέσεις: η νίκη τους συμβόλιζε την αντίθεση στις πολιτικές του παρελθόντος, αλλά διέψευσαν τις προσδοκίες για αλλαγή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, καθώς ήταν αυτές ακριβώς που εφάρμοσαν. Αυτές οι πολιτικές οδήγησαν σε μεγαλύτερη ύφεση, μικρότερη συγκέντρωση εσόδων, όξυνση των προβλημάτων και μια δίχως προηγούμενο κρίση που έφερε τη χρεοκοπία».

Συνέχεια



ΦΑΝΤΙΝΑ (ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ, 27.6.2010)

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΕΔΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Διαβάζοντας ένα μυθιστόρημα, ο αναγνώστης διακρίνει, επισημαίνει και επικεντρώνεται σε πτυχές, καταστάσεις, συναισθήματα και χαρακτήρες που ένας άλλος αναγνώστης απλώς θα τα παρατηρούσε και θα προσπερνούσε αδιάφορα. Όπως στην καθημερινή μας ζωή, η πρόσληψη ενός λογοτεχνικού έργου μεσολαβείται από τον ίδιο τον αναγνώστη: τις γνώσεις, τις εμπειρίες, τις ευαισθησίες και τα συναισθήματά του. Αυτό που ο Αλτουσέρ ονόμασε «η προβληματική της ανάγνωσης», τα ερωτήματα που θέτουμε ως αναγνώστες στο κείμενο, ενυπάρχει «σε πρακτική μορφή», έστω και μη πλήρως συνειδητή, και μέσα από αυτή την προκατειλημμένη ανάγνωση συλλέγουμε τις αναγνωρίσιμες ψηφίδες και ανα-δημιουργούμε τη δική μας εκδοχή.

Συνέχεια



Λίγα για πολλά
14/05/2010, 7:10 πμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

Αυγή  15/05/2010
ΤΗΣ ΤΑΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

 Η διαχείριση της κρίσης του δημόσιου χρέους από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα και τους ηγεμονικούς κύκλους της Ε.Ε., με επιλογή της κυβέρνησης Παπανδρέου την άνευ όρων προσαρμογή, απειλεί με χρεωκοπία όχι μόνο τη δημόσια οικονομία, αλλά τις πιο βασικές κοινωνικές ανάγκες. Συνέχεια



Η διακυβερνηση του τρομου (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΓΗΣ, 23.4.2010)

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΕΔΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Πανεπιστημιακοί του Συνασπισμού της Αθήνας οργανώνουν μια διαφορετικού περιεχομένου εκδήλωση σήμερα στις 7.30 μ.μ. στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20.

Θέμα της «η Διακυβέρνηση του Τρόμου», υπότιτλος «τα ΜΜΕ, οι πολιτικοί, η ακαδημαϊκή κοινότητα» και οι ομιλητές ξεχωριστοί: ο Γιάννης Δραγασάκης, γνωστός σε όλους μας πολιτικός και οικονομολόγος, η καθηγήτρια του Παντείου Αλεξάνδρα Κορωναίου, κοινωνιολόγος με μακροχρόνιο ερευνητικό έργο στις επιδράσεις του Τύπου και ιδιαίτερα της τηλεόρασης στην ψυχική και κοινωνική πραγματικότητα, ο επίσης καθηγητής από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Χριστόφορος Βερναρδάκης, πολιτικός επιστήμονας, ειδικευμένος στις αναλύσεις της «κοινής γνώμης», και ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος, διευθυντής σύνταξης του «Κόσμου του Επενδυτή», ο οποίος ανέλαβε και τον ρόλο του συντονιστή της συζήτησης.

Συνέχεια



Αντιφασεις του νεοφιλελευθερου κρατους (Ενθεματα Κυριακατικης Αυγης, 28.3.2010)
29/03/2010, 2:21 πμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

Ο Τζων Γκραίυ (γενν. 1948) πολιτικός φιλόσοφος και μέχρι πρόσφατα καθηγητής ευρωπαϊκής σκέψης στο London School of Economics, ξεκίνησε την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του μελετώντας το έργο του Τζων Στιουαρτ Μιλ και του Φρήντριχ Χάγιεκ. Τη δεκαετία του 1980 υπήρξε ένθερμος οπαδός του φιλελευθερισμού και της κυβέρνησης Θάτσερ, στη συνέχεια όμως αποτέλεσε έναν από τους σφοδότερους κριτικούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Στα ελληνικά κυκλοφορούν πέντε βιβλία του,  με γνωστότερο την Απατηλή αυγή (εκδ. Πόλις). Το βιβλιοκριτικό δοκίμιο που ακολουθεί εκκινεί από το έργο τού Raymont Plant The Neoliberal State (Oxford University Press, 2009) και δημοσιεύθηκε, με τίτλο «The nanny diaries», στο New Statesman, στις 7.1.2010.

ΤΟΥ ΤΖΩΝ ΓΚΡΑΙΥ

Οι νεοφιλελεύθεροι ήθελαν να περιορίσουν το εύρος της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά το αποτέλεσμα της πολιτικής τους είναι μια τεράστια επέκταση των κρατικών εξουσιών. Απορρυθμίζοντας το χρηματοπιστωτικό σύστημα άφησαν τις τράπεζες ελεύθερες να κερδοσκοπούν, κι αυτές το έκαναν με ενθουσιασμό και χωρίς δισταγμούς. Το αποτέλεσμα ήταν μια συσσώρευση τοξικών προϊόντων που απείλησε το σύνολο του τραπεζικού συστήματος. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παρέμβει για να σώσει το σύστημα από την αυτοκαταστροφή, αλλά με το αναπόφευκτο τίμημα να υπερχρεωθεί η ίδια.

Συνέχεια



ΤΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ (ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ (7.2.2010)

Μια συζήτηση των «Ενθεμάτων» με τον Γεράσιμο Μοσχονά

Το δίλημμα «προγραμματική» ή «αντισυστημική» αντιπολίτευση είναι ψευδές

Ένα από τα θέματα που απασχολούν τη συζήτηση στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι «προγραμματική» ή «αντισυστημική» αντιπολίτευση. Το θίξατε πρόσφατα σε μια ομιλία σας.

Οι εκλογείς δεν διαβάζουν τα μακροσκελή προγράμματα. Επηρεάζονται όμως από τα «μεγάλα θέματα», από τις μεγάλες κεντρικές προτάσεις ενός κόμματος, όπως αυτές αναδεικνύονται από τους ηγέτες και τη δημόσια δράση του κόμματος, επηρεάζονται από τους ξεκάθαρους στόχους και τις ισχυρές ιδέες για την πορεία μιας χώρας ή ενός κοινωνικού τομέα. Οι πολιτικές ταυτότητες συγκροτούνται και μεταλλάσσονται γύρω από προγραμματικά και ιδεολογικά «κομβικά σημεία» που προσφέρουν στη κοινωνία προτάσεις πολιτικής για το παρόν και το μέλλον. Μια από τις διαδεδομένες πλάνες της εποχής μας είναι ότι τα προγράμματα «δεν μετράνε». Νομίζω ότι τα κομματικά προγράμματα μετράνε σήμερα περισσότερο από ποτέ. Έστω και αν τα διαβάζουν ελάχιστοι, διότι πράγματι μόνο ελάχιστοι τα διαβάζουν.

Συνέχεια