OI ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ, 15.9.2010)
15/09/2010, 1:04 μμ
Filed under: Χρηστος Σιμος | Ετικέτες: , , ,

ΤOY ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Η συζήτηση που έχει προκύψει στο εσωτερικό του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με τον υποψήφιο περιφερειάρχη για την Αττική, έχει αναδείξει για μια ακόμη φορά τη γοητεία που ασκούν, ανεξαρτήτως τάσης και συνιστώσας, θεωρητικές παραδόσεις που απέχουν πολύ από αυτό που καλείται ανανεωτική και ριζοσπαστική αριστερά. Το ζήτημα προφανώς δεν έχει να κάνει με την περιφρούρηση των «ιερών και οσίων», αλλά με το τι λέγεται και ποιους πολιτικούς στόχους εξυπηρετεί. Πιο συγκεκριμένα, για μια ακόμη φορά η έννοια «ιδεολογία» χρησιμοποιείται ως εάν να πρόκειται για κάτι το οποίο βρίσκεται στο ράφι της βιβλιοθήκης μας και το χρησιμοποιούμε κατά το δοκούν. Έτσι, από την εν λόγω συζήτηση συμπεραίνει κανείς πως υπάρχουν κινήσεις με ιδεολογικό περιεχόμενο και κινήσεις χωρίς ιδεολογικό περιεχόμενο. Οι αντιλήψεις αυτές μάς πάνε πολλά χρόνια πίσω, στα ένδοξα χρόνια της κυριαρχίας του μαρξισμού της 3ης Διεθνούς, τότε που η ιδεολογία σήμαινε διάφορα που έχουν να κάνουν με την πλάνη, τα ψέματα κι άλλα τέτοια, σε αντεστραμμένη μορφή όμως: Σε τούτη την εκδοχή, η ιδεολογία ταυτίζεται με το «Υψηλό» και η τακτική με την εξαπάτηση και την ποταπότητα. Παραλλαγή στο ίδιο θέμα αποτελεί και η άποψη πως ιδεολογία παράγουν μόνο οι οργανωμένοι πολιτικοί φορείς, ενώ όλοι οι υπόλοιποι κινούνται με απλοϊκά νοητικά σχήματα, τα οποία είναι σχεδόν «αντικειμενικά» και καθορισμένα μόνο από την κοινωνική τους θέση.

Συνέχεια



ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ (ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΓΗΣ, 1.7.2010)
01/07/2010, 1:39 πμ
Filed under: Χρηστος Σιμος

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης του ΔΝΤ αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία για να επιλυθούν οι ιδιαιτερότητες του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, οι οποίες αποτελούν πρόβλημα για την απρόσκοπτη λειτουργία των αγορών. Μια πρόχειρη καταγραφή τέτοιων προβλημάτων θα περιελάμβανε πρώτα απ’ όλα την παρουσία της αριστεράς ως οργανωμένης πολιτικής δύναμης μέσα στους κοινωνικούς χώρους, ακόμα και αν το μέγεθος της παρουσίας της δεν μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτό που καταλάμβανε στο πρόσφατο παρελθόν, στο οποίο κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες όσα επιχειρεί να αποδομήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Συνέχεια



ΟΤΑΝ Ο ΓΚΡΑΜΣΙ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΣΟΝΣ (ΘΕΑΤΡΟ ΔΡΟΜΟΥ, 26.6.2010)

Με αφορμή πρόσφατο κείμενο του Γιάννη Βούλγαρη στα “Νέα”, ο Χρήστος Σίμος εξηγεί στο ιστολόγιο Θέατρο Δρόμου γιατί ο πολιτικός επιστήμονας Βούλγαρης είναι πολύ λιγότερο συγγενής με τον Αντόνιο Γκράμσι (όπως θα ήθελε να πιστεύει) και πολύ περισσότερο με τον …Τάλκοτ Πάρσονς.

TOY XΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Η μεταφυσική του πολιτικού συστήματος

Το πρόσφατο άρθρο του Γιάννη Βούλγαρη («Σηματοδότης του κενού στα αριστερά», Τα Νέα, 12/06/2010) σε σχέση με τις εξελίξεις στο Συνασπισμό αποτελεί μια πολύ σημαντική συμβολή στη συζήτηση για την ανανεωτική αριστερά εν μέσω κρίσης. Η παρέμβασή του είναι καλοδεχούμενη και αξίζει να συζητηθεί καθώς θέτει μια σειρά από πολιτικά, κοινωνικά και θεωρητικά ζητήματα για την αριστερά από μια σκοπιά εκτός αυτής βεβαίως, θέμα στο οποίο θα αναφερθούμε εκτενέστερα.

Συνέχεια



Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ (ΑΥΓΗ, 16.4.2010)

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, η συντηρητική αντεπίθεση έχει πάρει πολλές μορφές. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο ύψιστος φόβος κάθε μορφής εξουσίας είναι το ενδεχόμενο εξέγερσης. Γι’ αυτό και κάθε κρατικός μηχανισμός που σέβεται τον εαυτό του επιχειρεί, όταν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο, αφενός να καταστείλει και αφετέρου να επαναπροσδιορίσει την κυριαρχία του με σκοπό την αποτροπή επανάληψης εκρηκτικών καταστάσεων.

Συνέχεια



ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΡΙΟ; («ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ» ΑΥΓΗΣ, 19.2.2010)
19/02/2010, 9:06 μμ
Filed under: Χρηστος Σιμος | Ετικέτες: ,

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Υπάρχει όριο στις συκοφαντίες; Εδώ και καιρό, με αφορμή την κρίση και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, επιχειρείται με συστηματικό τρόπο για ακόμα μία φορά η πλήρης απαξίωση του δημόσιου τομέα. Κάτι οι «υπερβολικοί» μισθοί κάποιων δημοσιογράφων της κρατικής τηλεόρασης, κάτι οι «εξωφρενικές» απολαβές των δημοσίων υπαλλήλων και ιδού το συγκινητικό διπολικό αποτέλεσμα: οι κρατικοδίαιτοι προνομιούχοι και ο λαός που εργάζεται σκληρά στον ιδιωτικό τομέα. Το συμπέρασμα είναι προφανές: αν θες να είσαι ήρωας του λαού και να τα έχεις καλά με τη συνείδησή σου, δούλευε χωρίς ωράριο, ασφάλεια και δικαιώματα, γιατί αυτά είναι προνόμια άλλων, ξεπερασμένων εποχών. Εξάλλου υπάρχουν και οι σαπουνόπερες για να σου θυμίζουν πως οι πλούσιοι έχουν το χρίσμα του θεού, δεν είναι κοινοί θνητοί. Τι θες τώρα, όλοι ίσα κι όμοια είμαστε; Αλήθεια, οι υπουργοί δεν ανήκουν στον δημόσιο τομέα;

Συνέχεια



Ο Δεκεμβρης του 2008 και η κατασκευη μιας νεας ταυτοτητας (ειδικο ενθετο της ΕΠΟΧΗΣ για την εξεγερση του Δεκεμβριου, 6.12.2009)
06/12/2009, 11:42 πμ
Filed under: Χρηστος Σιμος | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ

Αν και υπήρξαν πολλοί που έκαναν λόγο για «μηδενισμό», «απουσία ταυτότητας» κι άλλα παρόμοια καθώς τοποθετούνταν επί του θέματος, άθελα τους συνετέλεσαν κι αυτοί στην κατασκευή μιας εντελώς νέας ταυτότητας: αυτής του Δεκέμβρη. Τους είχαν προλάβει βέβαια αυτοί που πήραν μέρος στην εξέγερση, ωστόσο o «Δεκέμβρης» ανάγκασε κυριολεκτικά τους πάντες – συμμετέχοντες και μη, διαφωνούντες και συμφωνούντες – να μιλήσουν και αρκετούς από αυτούς να γράψουν. Εξεγερσιακές πρακτικές, λόγοι υπέρ και εναντίον, διεκδίκηση αλλά και αποκήρυξη του. Δεν έλειψε τίποτα από τα στοιχεία εκείνα που συγκροτούν τις πολιτικές ταυτότητες, χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι τα υλικά ήταν καινούρια. Το καινούριο ήταν ο «Δεκέμβρης» και η απόδοση νέου νοήματος στα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα, κάτι που μας έκανε όλους να πάρουμε θέση.

Συνέχεια



ΟΙ ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ ΠΕΘΑΝΑΝ, Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΖΕΙ (ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ, 17.10.2008)
17/10/2009, 10:56 μμ
Filed under: Χρηστος Σιμος | Ετικέτες: , , ,

ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μία μέρα πριν τις εκλογές ο Γιάννης Βούλγαρης σε άρθρο του στα «Νέα» δικαίως διαπιστώνει ότι η νέα κυβέρνηση έχει δημιουργήσει στον κόσμο ελπίδες ότι θα ανατρέψει την πορεία στην οποία έβαλε τη χώρα η κυβέρνηση του Καραμανλή. Η νέα ηγεσία, όπως πολύ σωστά επισημαίνει,  «δεν θα κριθεί σε δρόμο ταχύτητας, αλλά σε δρόμο ημιαντοχής». Σημειώνει δε ότι «το μέλλον της Ελλάδας δεν εξαρτάται μόνο από τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών», «εξαρτάται πρωτίστως από τη μεταρρύθμιση του συνολικού ‘συστήματος Ελλάδα’ έτσι ώστε να αναβαθμιστεί μακροπρόθεσμα η παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα, η ποιότητα της κοινωνίας, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος.

Συνέχεια