Κατηγορίες: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες: βια, ιδεολογια, καταστολη
ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
«Η τρομοκρατία είναι εχθρός της κοινωνίας» ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της Αυγής μετά τη δολοφονική απόπειρα εναντίον των αστυνομικών στην Αγία Παρασκευή. Διαβάζοντάς τον ένιωσα ένα σφίξιμο και ούτε που άνοιξα την εφημερίδα. (περισσότερα…)
ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΣΥΡΑΚΟΥ
Σήμερα το απόγευμα στο Σύνταγμα, με τη διεθνή αντιρατσιστική διαδήλωση, ολοκληρώνονται οι εργασίες της Διεθνούς Συνάντησης Αντιρατσιστικών Κινημάτων. Η συνάντηση ξεκίνησε την Κυριακή στην ΑΣΟΕΕ και ο μέχρι τώρα απολογισμός δεν μπορεί παρά να είναι θετικός. Τρεις μέρες με πλούσιο πρόγραμμα συζητήσεων, όπου αντιρατσιστές/στριες και μετανάστες/στριες συγκεντρώθηκαν γύρω από το ίδιο τραπέζι και συζήτησαν για τα πραγματικά προβλήματα των μεταναστών και των προσφύγων, των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από τους αριθμούς.
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΑΒΙΛΑ
Το 1935, η Δάφνη ντι Μωριέ έγραψε ένα διήγημα, την Ταβέρνα της Τζαμάικα. Αργότερα, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ σκηνοθέτησε την ιστορία και κινηματογράφησε ένα από τα καλύτερά του θρίλερ. Η ιστορία, η οποία τοποθετείται από τη συγγραφέα στις αρχές του 19ου αιώνα, περιγράφει τη δράση μιας συμμορίας χωρικών της Κορνουάλλης, οι οποίοι λεηλατούν ναυάγια τις νύχτες με τις θύελλες στις απόκρημνες ακτές, εγκαταλείποντας τους ναυαγούς.
ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
Αναμφίβολα δεν είναι επαναστάτες εκείνοι που διαθέτοντας μια κουλτούρα βίας και μίσους έχουν ως μοναδικό στόχο να αφαιρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές, αφού με τις δολοφονικές πράξεις τους συμβάλλουν στην έξαρση του αστυνομικού κράτους και στην περιστολή δικαιωμάτων. Φυσικά, αυτό που «λησμονούν» οι διάφοροι εξ επαγγέλματος «καταγγέλλοντες» είναι ότι αυταρχικό κράτος θα υπήρχε και δίχως τους δράστες αυτούς, διότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το καπιταλιστικό σύστημα εξουσίας. (περισσότερα…)
Κατηγορίες: Χάρης Κωνσταντάτος
ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΥ
Τις τελευταίες μέρες, με την επιχειρούμενη επανεκκίνηση των έργων για την κατασκευή χώρου υγειονομικής ταφής στο Γραμματικό, έχει ξανάρθει στην επικαιρότητα το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Μέχρι σήμερα, παρά την ύπαρξη ενός επαρκούς θεσμικού πλαισίου, ούτε τα αυτονόητα δεν έχουν προχωρήσει: Εκατοντάδες παράνομες χωματερές ανά την Ελλάδα απειλούν τη φύση και τη δημόσια υγεία, η Δυτική Αθήνα συνεχίζει να δέχεται τα σκουπίδια της Αττικής αλλά και άλλων νομών, τα δημοτικά προγράμματα ανακύκλωσης καρκινοβατούν ελλείψει ενημέρωσης και κινήτρων, ενώ οι περιφερειακοί σχεδιασμοί περιλαμβάνουν συχνά λαθεμένες χωροθετήσεις ΧΥΤΑ και δεν υλοποιούνται στο σκέλος που αφορά τη μείωση των απορριμμάτων.
Κατηγορίες: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες: στρατηγικη, ΣΥΡΙΖΑ, δημοκρατια, κινήματα
ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΨΗΜΙΤΗ
Τη συνέντευξη πήρε ο Στάθης Κουτρουβίδης
*Ας ξεκινήσουμε από τα εκλογικά αποτελέσματα. Σε αυτά διακρίνεται καταρχήν μια σημαντική μετατόπιση ψηφοφόρων προς το ΠΑΣΟΚ, μια σημαντική αποδυνάμωση της ΝΔ και μικρή αλλά μείωση του ποσοστού των δυνάμεων της αριστεράς. Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα ανταποκρίνεται στις αγωνίες της ελληνικής κοινωνίας, τις φοβίες του εκλογικού σώματος και τις ιδιαιτερότητές του. Και αν ναι γιατί;
-Προτείνω να εστιάσουμε συνολικά στη σχέση εκλογικής διαδικασίας, εξουσίας και κοινωνίας, αφήνοντας προς το παρόν κατά μέρος τις επιμέρους εκλογικές επιδόσεις των κομμάτων. Η ερώτηση ‘αναμοχλεύει’ το γενικότερο ζήτημα του κατά πόσο η διενέργεια εκλογών, κορυφαία πολιτική διαδικασία στην αστική δημοκρατία, ανταποκρίνεται ουσιωδώς στις υποκειμενικές ανάγκες των ανθρώπων. (περισσότερα…)
TOY JEFF GOODWIN
μετάφραση: Θανάσης Τσακίρης
Ο Charles Tilly δεν έγραψε τόσα πολλά για την τρομοκρατία σε σχέση με πολλά άλλα θέματα που τον ενδιέφεραν στη διάρκεια της μακράς και διακεκριμένης καριέρας του. Μολαταύτα, η συλλογική πολιτική βία ήταν μια από τις μακρόχρονες ενασχολήσεις του και, πράγματι, παρήγαγε ένα σημαντικό και εξαιρετικά ενδιαφέρον σώμα εργασιών σχετικά με την τρομοκρατία μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Κατηγορίες: Ευκλειδης Τσακαλωτος
ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ
Μπροστά στη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ ακούγεται, και από κορυφαία στελέχη του ΣΥΝ που θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα, ότι η εμμονή στο «οργανωτικό» δεν μας βοηθάει, ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι η σωστή πολιτική και η εξωστρεφής δράση. Μας λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως συμμαχία, πρέπει να λειτουργεί με συναίνεση και με συνεννοήσεις πέρα από πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Και την πολιτική γραμμή ή τις προτεραιότητες της εξωστρεφούς δράσης, ποιος θα τις καθορίζει;
Κατηγορίες: Χρηστος Λασκος | Ετικέτες: στρατηγικη, Οκτωβριανη Επανασταση, ιστορια, ιδεολογια
ΤOY ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΣΚΟΥ
Ο Ναπολέων, νομίζω, έγραψε: «On s’engage et puis… on voit». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Πρώτα εμπλέξου και μετά… βλέπεις». Όντως, αυτό κάναμε τον Οκτώβρη του 1917.
Λένιν, Σχετικά με τα σχόλια του Ν. Σουχάνοφ, 1923
Η ουσιαστική εκκίνηση της Γαλλικής Επανάστασης γίνεται την ώρα που οι γυναίκες του Παρισιού, μέσα στην πείνα και την απελπισία τους, μπαίνουν στις Βερσαλλίες. Η συνδικαλιστική μάχη με τον μεγαλύτερο ιστορικό συμβολισμό –τα γεγονότα του Σικάγου το 1886– είναι αυτή όπου εργάτριες θα χτυπηθούν από το στρατό γιατί διεκδικούν στο δρόμο στοιχειώδη, από τη σημερινή οπτική γωνία, πράγματα. Αυτή η καταστατική παρουσία των γυναικών σε όλα τα μεγάλα απελευθερωτικά κινήματα έμελλε εκ νέου να επιβεβαιωθεί και στη Ρωσική Επανάσταση.
Κατηγορίες: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες: πολιτισμός, ιδεολογία
ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Διαφωνώ απόλυτα με όλους όσοι υποστήριξαν, είτε εκθειάζοντας είτε κατηγορώντας τον γι’ αυτό, πως το βλέμμα του Παντελή Βούλγαρη είναι απλά «ανθρώπινο». Απεναντίας, έχουμε μια ταινία που παίρνει με τον τρόπο της θέση, υιοθετώντας μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική (θα έλεγα ακόμη και κομματική) οπτική. Αυτό που βλέπουμε στο «Ψυχή βαθιά» είναι ο Γράμμος και το Βίτσι όπως τα ερμηνεύει -την τελευταία δεκαετία ή λίγο παραπάνω- η μερίδα εκείνη της ελληνικής κοινωνίας που αυτοονομάστηκε «μεσαίος χώρος». (περισσότερα…)
ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Η υπόθεση της επιλογής αρχηγού του κόμματος της ΝΔ και η αμηχανία που διακατέχει την αξιωματική αντιπολίτευση να καταλήξει σε μια διαδικασία έχει πολλά να μας διδάξει. Η ΝΔ αναζητεί έναν «δημοκρατικό» τρόπο ανάδειξης αρχηγού από τη βάση, την στιγμή που το ζητούμενο δεν είναι ποιος είναι ο καταλληλότερος αρχηγός αλλά το αν υπάρχει η περίφημη «βάση» για να τον αναδείξει. Το πρόβλημα ξεκινά με την μετατροπή των κομμάτων εξουσίας από μαζικά και πολυσυλλεκτικά κόμματα που ήταν κάποτε, σε κόμματα – καρτέλ, δηλαδή κρατικά κόμματα που δεν εκπροσωπούν τόσο κοινωνικά συμφέροντα αλλά, κυρίως, μεταφέρουν κρατικές ιδεολογίες, με τη βοήθεια των ΜΜΕ, στη κοινωνική βάση. Το κόμμα – καρτέλ δεν χρειάζεται τη «βάση» για να λειτουργήσει, τουναντίον έχει φροντίσει να τη διαλύσει, και αρκείται σε έναν πυρήνα «οργανικών» διανοουμένων που αντλεί από μια ευρύτερη δεξαμενή υπερκομματικών τεχνοκρατών.
TΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ
Πώς θα μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ να εκμεταλλευτεί τις αντικειμενικές συνθήκες της επόμενης περιόδου -κυρίως τη στασιμότητα στην οικονομία και τη δυστοκία της σοσιαλδημοκρατίας, σε παγκόσμιο επίπεδο- και να εκπονήσει ένα κάπως εναλλακτικό πρόγραμμα; Πώς θα δώσει χώρο στις κοινωνικές διεργασίες και πρωτοβουλίες που εξελίσσονται και πώς θα γίνει πιο ελκυστικός στον κόσμο της αριστεράς;
TOY XΡΗΣΤΟΥ ΛΑΣΚΟΥ
Το κυριότερο προσόν της πρόσφατης εκλογικής μας προσπάθειας, νομίζω, υπήρξε το γεγονός πως την οργανώσαμε, για πρώτη φορά τόσο, γύρω από το κοινωνικό ζήτημα. Έχω ακούσει, βέβαια, να λέγεται και το αντίθετο: δηλαδή, ότι δεν υπήρξε η παρέμβασή μας όσο ταξική θα έπρεπε. Στην πραγματικότητα, όμως, η αντίθεση είναι παραπειστική. Έστω κι αν δεν ήταν «όσο ταξική θα έπρεπε», η καμπάνια μας συνειδητά αξονίστηκε ταξικά. Ήταν κοινωνικά μεροληπτική, έστω κι αν θα μπορούσε να ήταν και περισσότερο -αυτή η αδιαφοροποίητη αναφορά στους μικρομεσαίους μάλλον δεν μας ωφελεί.
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Είχαμε πει εγκαίρως, κατά τη διάρκεια της τρίμηνης δοκιμασίας του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η υπέρβαση της κρίσης, η ανάταξη των δυνάμεων θα γίνει στο έδαφος της πολιτικής και της δημοκρατίας. Στη σύντομη προεκλογική περίοδο μας δόθηκε η ευκαιρία να καταθέσουμε το πολιτικό μας πρόγραμμα για την κρίση και τις κοινωνικές ανάγκες. Ένα πρόγραμμα ανταγωνιστικό στο νεοφιλελεύθερο δικομματισμό και κοινωνικά μεροληπτικό υπέρ του κόσμου της εργασίας, ένα πρόγραμμα που έδινε στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ την αυτοπεποίθηση ότι είναι χρήσιμος και «ιδιαίτερος» στον πολιτικό και κοινωνικό ανταγωνισμό.
Κατηγορίες: Χριστοφορος Παπαδοπουλος
TOΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Διάβασα το βιβλίο του Κάσδαγλη δύο φορές, την πρώτη καχύποπτα κρατώντας υπό μάλης το νυστέρι της αριστερής κριτικής, τη δεύτερη χαλάρωσα και το απόλαυσα. Δεν είναι δύσκολο να αφεθείς, θες η κοφτή γλώσσα με τις μικρές ανατροπές, η ειρωνική χρήση του αριστερού ιδιώματος, το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός, θες τα σύντομα αυτοτελή κεφάλαια που μπορούν να διαβαστούν με όποια σειρά διαλέγεις, χωρίς να χάσουν ρυθμό και ειρμό, θες τα κοινά πολιτικά βιώματα… Συνεχώς σκεφτόμουνα πως το διαβάζει ένας «κανονικός» άνθρωπος, δηλαδή όλοι εκείνοι που δεν έτυχε να περάσουν από το ΚΚΕ εσωτ…
Κατηγορίες: Νασος Θεοδωριδης
ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ
69 χρόνια μετά την τραγωδία του θανάτου και της αναπηρίας δεκάδων χιλιάδων φαντάρων, έχει έρθει η ώρα για μια ψύχραιμη ιστορική αποτίμηση που να απαντάει στο ερώτημα αν τελικά βγήκε κερδισμένη η ελληνική κοινωνία από μια εξ αντικειμένου σύμπλευση με το φασιστικό καθεστώς Μεταξά (περισσότερα…)
Κατηγορίες: Συλλογικα κειμενα του Κοκκινο-πρασινου Δικτυου
ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟ-ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ
Το παρακάτω σχέδιο για την οργανωτική ανασυγκρότηση και τη δημοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να σκιαγραφήσει έναν τρόπο μετασχηματισμού του σημερινού οργανωτικού μορφώματος. Ο σημερινός οργανωτικός και πολιτικός ιστός του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πραγματικότητα ένα μετωπικό σχήμα των συνιστωσών οργανώσεων, στο οποίο συνυπάρχουν χωρίς πολιτικά δικαιώματα οι ανέντακτοι και οι ανέντακτες σε συνιστώσες.
Την ίδια στιγμή, τα μέλη των κομμάτων και των οργανώσεων που συναποτελούν τον ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πραγματικότητα μέλη με περιορισμένα δικαιώματα στον βαθμό που η έμμεση συμμετοχή δια μέσου των οργανώσεών τους ακυρώνεται στην πράξη και στην ουσία εκτελούν πολιτικά καθήκοντα στα οποία δεν είχαν καμιά συμμετοχή.
Κατηγορίες: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν -
TOΥ ΜΙΧΑΛΗ ΣΠΟΥΡΔΑΛΑΚΗ
Οι παρενέργειες της επιλογής των πολιτικών ελίτ, μετά την πτώση της χούντας, να αναθέσουν τη θεμελίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος στα κόμματα και το κομματικό σύστημα είναι γνωστές: Ελεγχος και υποκατάσταση των κοινωνικών πρωτοβουλιών από τα κόμματα, εμπέδωση και «γραφειοκρατικοποίηση» του πελατειακού κράτους, πλήρης κομματικοποίηση της δημόσιας σφαίρας και κρίση αντιπροσώπευσης.
ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
Μία μέρα πριν τις εκλογές ο Γιάννης Βούλγαρης σε άρθρο του στα «Νέα» δικαίως διαπιστώνει ότι η νέα κυβέρνηση έχει δημιουργήσει στον κόσμο ελπίδες ότι θα ανατρέψει την πορεία στην οποία έβαλε τη χώρα η κυβέρνηση του Καραμανλή. Η νέα ηγεσία, όπως πολύ σωστά επισημαίνει, «δεν θα κριθεί σε δρόμο ταχύτητας, αλλά σε δρόμο ημιαντοχής». Σημειώνει δε ότι «το μέλλον της Ελλάδας δεν εξαρτάται μόνο από τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών», «εξαρτάται πρωτίστως από τη μεταρρύθμιση του συνολικού ‘συστήματος Ελλάδα’ έτσι ώστε να αναβαθμιστεί μακροπρόθεσμα η παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα, η ποιότητα της κοινωνίας, του πολιτισμού και του περιβάλλοντος.
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ
Οι πρόσφατες τραγικές εξελίξεις στην France Telecom, στην οποία μάλιστα βασικός μέτοχος μετά την ιδιωτικοποίησή της εξακολουθεί να είναι το γαλλικό κράτος, με τις 23 αυτοκτονίες σε 18 μήνες και τις πολλές αποτυχημένες απόπειρες, στενά συνδεδεμένες με το εργασιακό περιβάλλον, αναδεικνύουν τη ζοφερή πραγματικότητα των σύγχρονων μεθόδων οργάνωσης της εργασίας.
Τι αλήθεια είναι αυτό που τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει 400 εργαζόμενους στην αυτοκτονία στη Γαλλία προσθέτοντας μια νέα οδυνηρή εργασιακή παράμετρο μετά τους θανάτους από εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες; (περισσότερα…)
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Η πολιτική στρατηγική και οι δομικές ανεπάρκειες της Νέας Δημοκρατίας
Για την ελληνική Δεξιά η ημερομηνία 4 Οκτωβρίου 2009 μπορεί να λάβει επάξια τον τίτλο της “αποφράδας ημέρας”, πλάι ενδεχομένως και στην 18η Οκτωβρίου 1981. Το εύρος της διαφοράς με το ΠΑΣΟΚ, αλλά κατά κύριο λόγο η εξαιρετικά χαμηλή συσπείρωση του κόμματος – η οποία και έθετε ζήτημα νομιμοποίησης της ηγεσίας του και στον σκληρό πυρήνα των οπαδών της “Παράταξης” – έθεσε επί τάπητος και πάλι ερωτήματα σχετικά με τα αίτια της τρέχουσας κατάρρευσης και εν τέλει για τη φύση του εν λόγω κόμματος. Η ελληνική δεξιά, λόγω της αναμφίβολης πολιτικής έντασης που μπορεί να προκαλεί ο λόγος περί αυτήν, δεν έτυχε συστηματικής ενασχόλησης από τους πολιτικούς επιστήμονες – με τις σημαντικές εξαιρέσεις του Τάκη Παππά, του Μανόλη Αλεξάκη και του Ευθύμη Παπαβλασόπουλου – στο βαθμό που είτε αναπαράγονταν συμβατικές “δόξες”, είτε η Νέα Δημοκρατία γινόταν αντιληπτή ως ένα σχεδόν “λυμένο μυστήριο” – το ίδιο ισχύει και για την Αριστερά – για το οποίο τίποτε το ιδιαίτερα πρωτότυπο θα μπορούσε να ειπωθεί. Ο γράφων, φυσικά, δεν συνιστά εξαίρεση στον κανόνα.
ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΓΕΩΡΓΟΥΛΑ
Παρελκόμενο της βαριάς εκλογικής ήττας της ΝΔ η βιαστική εκλογή της νέας ηγεσίας. Βρήκαν, λοιπόν, την ευκαιρία διάφοροι εκσυγχρονιστές της πολιτικής ζωής να προτείνουν την εκλογή νέου προέδρου «από τη βάση».
ΤΟΥ ΙΟΥ
Η ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
Πολύ κακώς επιτίθενται όσοι επιτίθενται στο επικοινωνιακό επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού. Γιατί ο βασικός πολιτικός του σύμβουλος είχε πολύ εγκαίρως ανιχνεύσει τα σημάδια της καταιγίδας. Μόνο που κανείς δεν ήθελε να τον πιστέψει.
Δεν είχαν κλείσει καλά καλά οι κάλπες όταν άρχισαν στη Νέα Δημοκρατία να αναζητούν εξιλαστήριο θύμα και να του αποδώσουν την ευθύνη για τον εκλογικό καταποντισμό. Από μεγάλο μέρος των υποστηρικτών της, στο στόχαστρο βρέθηκε ο στενός ηγετικός πυρήνας που συμβούλευε τον κ. Καραμανλή και κατ’ αυτούς τον παρέσυρε στο Ζάλογγο της εκλογικής αναμέτρησης.
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ και η κατάρρευση της Ν.Δ. δεν μας ξάφνιασε, την είχαμε προβλέψει πολύ πριν, περισσότερο μας «αιφνιδίασε» το δικό μας εκλογικό ποσοστό, συγκρινόμενο ιδιαίτερα με τις προσδοκίες που επικρατούσαν στις γραμμές μας με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Δικαίως αφού είχαν προηγηθεί τρεις μήνες κρίσης στο ΣΥΡΙΖΑ -με αδιανόητους και ακατανόητους όρους- με αφορμή το ποσοστό των ευρωεκλογών, το ίδιο ακριβώς με το σημερινό. Ποσοστό, να σημειώσουμε, που μας κάνει αισιόδοξους για την προοπτική του ενωτικού πολιτικού μας εγχειρήματος.
TOY NIKOY KOTAPIΔH
Καλά τα πήγαμε στην Πορτογαλία και Γερμανία. Άλλες κοινωνίες, άλλες συνθήκες, χωρίς ευθύγραμμες και αυτονόητες αναλογίες με τα καθ’ ημάς. Ωστόσο, μετά κι αυτές τις εκλογές, είναι εμφανής πλέον η κρίση της σοσιαλδημοκρατίας, όπως και του δικού μας ΠΑΣΟΚ. (περισσότερα…)
ΑΥΓΗ 30/09/2009
ΤΗΣ ΣΙΣΣΥΣ ΒΩΒΟΥ *
Το συντηρητικό πρόσωπό της Ν.Δ. αποκαλύφθηκε κατά τα 5 προηγούμενα χρόνια διακυβέρνησης με τη θεσμική και κοινωνική χειροτέρευση της θέσης των γυναικών. Ιδού μερικά κομβικά σημεία της πολιτικής της για τις γυναίκες:
Κατηγορίες: Δημητρης Λαβατσης | Ετικέτες: στρατηγικη, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός, ΣΥΡΙΖΑ, ιδεολογια, κριση
ΤOY ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΒΑΤΣΗ
Όσο πλησιάζουν οι εκλογές εντείνονται οι νουθεσίες προς τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ να λογικευτεί και «να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα»*. Γιατί «η εποχή που κάποια κόμματα νόμιζαν ότι μπορούσαν να παρέμβουν στις συνειδήσεις, να φτιάξουν τον «νέο άνθρωπο» έχει περάσει ευτυχώς ανεπιστρεπτί».* Πριν από ενάμισι χρόνο οι νουθεσίες περιστρέφονταν γύρω από το απροσάρμοστο της πολιτικής μας στα ζητήματα οικονομίας: «στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, που εύκολη απάντηση δεν υπάρχει»** Αυτά τον Φεβρουάριο του 2008, προ κρίσεως.
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΑΜΑΝΙΔΗ
Οι εκλογές του Οκτωβρίου 2009 παρουσιάζουν μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με όσες προηγήθηκαν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Καθορίζονται από το γεγονός πως διενεργούνται σε συνθήκες οξείας οικονομικής κρίσης με δραματικές επιπτώσεις για μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό σημαίνει πως τα πράγματα είναι σκληρότερα από κάθε άλλη φορά που θυμόμαστε οι περισσότεροι. (περισσότερα…)
Γιώργος Χονδρός, υποψήφιος στα Τρίκαλα
ΑΥΓΗ 27/9/2009
Όλη την προηγούμενη περίοδο, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, πανελλαδικά αλλά και στα Τρίκαλα, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των αγώνων και της δράσης, όλων όσοι οι πολιτικές και η κρίση του καπιταλισμού έβαζαν στη γωνία.
Παλέψαμε και παλεύουμε να σταματήσουν οι απολύσεις στις επιχειρήσεις της περιοχής. Μαζί με τις τοπικές κοινωνίες αγωνιζόμαστε για να μην εκτραπεί ο Αχελώος, να προστατευτεί ο Πηνειός, αλλά και κατά των λατομείων. Για να έχουν καλύτερη διαβίωση και ανθρώπινα δικαιώματα οι κρατούμενοι των φυλακών. Για τα παραπάνω αλλά και για την ελπίδα ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ.
ΑΥΓΗ 27/09/2009
“Αυτή τη στιγμή προέχει η συγκρότηση μιας κοινωνικής δύναμης που θα προωθεί μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας”, τονίζει στην “Κ.Α.” ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, πανεπιστημιακός – οικονομολόγος και υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθήνας. Σημειώνοντας ότι “σε μια κρίση πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα και στο επίπεδο της οικονομικής θεωρίας και στο επίπεδο της πολιτικής”, συμπληρώνει πως οι ανάγκες των πολλών γίνονται μέρος της λύσης των οικονομικών προβλημάτων.
Συνέντευξη στον Ζ. ΚΑΠΠΑ (περισσότερα…)
