Μια χωρα στο κατωφλι της αυτογνωσιας; (EΠΟΧΗ, 31.1.2010)
31/01/2010, 8:06 μμ
Filed under: Uncategorized | Ετικέτες: , ,

ΤΟΥ ΜΙΛΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

Σε τι μοιάζουν η αναντιστοιχία των οικονομικών στοιχείων προς την πραγματική κατάσταση της χώρας και η δημόσια συζήτηση για την ιθαγένεια και τα πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών; Η παράθεση εσφαλμένων μη επίκαιρων στοιχείων για την απόδοση της ιθαγένειας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες από τον επικεφαλής του κόμματος που μέχρι πρότινος κυβερνούσε τη χώρα, είναι κάτι παραπάνω από μια ένδειξη ανεπάρκειας. Συνοδεύοντας το ακροδεξιάς έμπνευσης έωλο και κινδυνολογικό επιχείρημα περί αιτιακής σχέσης ανάμεσα στην πολιτογράφηση των παιδιών που γεννηθήκαν και μεγάλωσαν στη χώρα με την προέλκυση νέων μεταναστών που θα «κατακλύσουν» την Ελλάδα προδίδει την προσπάθεια χειραγώγησης και αποπροσανατολισμού των πολιτών της χώρας, κάποτε ενάντια στο ίδιο τους το συμφέρον: είναι προς το συλλογικό συμφέρον η δημοκρατική συμμετοχή και προστασία όλων των εργαζομένων, και ιδιαίτερα των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, στην Ελλάδα.
Συνέχεια



4 λογοι που τα νεα μετρα δεν αντιμετωπιζουν την εργασιακη ανασφαλεια (ΕΠΟΧΗ, 31.1.2010)

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ

Το σχέδιο νόμου για τα εργασιακά που φιλοδοξεί από τον τίτλο του να καταπολεμήσει την εργασιακή ανασφάλεια, ελληνική εκδοχή της flexicurity, δεν ανταποκρίνεται στο στόχο του.
Συνέχεια



Γραμμα απο τον Κευνς (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 31.1.2010)
31/01/2010, 3:40 μμ
Filed under: Ευκλειδης Τσακαλωτος | Ετικέτες: ,

ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ

Πριν από λίγες μέρες ονειρεύτηκα ότι είχα πάει διακοπές στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Εκεί συνάντησα τον John Maynard Keynes, που μου υπαγόρευσε το ακόλουθο γράμμα. Σας το παραθέτω χωρίς σχόλιο.

Αγαπητέ κ. Παπακωνσταντίνου,

Σας ζητώ συγνώμη γι’ αυτή μου την παρέμβαση, αλλά παρακολουθώ εδώ και καιρό το δράμα σας. Πρέπει να σας πω ότι είχα κάποιες προσδοκίες πριν από τις εθνικές εκλογές σας, όταν λέγατε ότι θα διαπραγματευθείτε με την Ε.Ε. για το πώς θα αντιμετωπιστεί η κρίση στη χώρα σας. Αλλά μετά από τις εκλογές διαπραγμάτευση δεν είδα, τουλάχιστον όπως την καταλαβαίνω εγώ από εδώ που είμαι.

Συνέχεια



Σχετικα με την παρεμβαση του σ. Αλαβανου –Λιγα σχολια (ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟ-ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ, 29.1.2010)

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΛΑΣΚΟΥ

Ο Αλέκος Αλαβάνος, στην πρόσφατη παρέμβασή του, πρότεινε, εκτός των άλλων, κι έναν τρόπο ανάγνωσης της περιόδου, που αποκαλύπτει μια «βαθιά δομή ανάλυσης» και, νομίζω, έχει μεγάλη σημασία να επισημανθεί και να προσεχθεί. Δεν είναι μόνο το γεγονός πως ξεκινάει με αναλογίες της κατάστασης που βιώνουμε με αυτές του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου του 1898 και της «αποικιοκρατικής παντοκρατορίας» του Πιουριφόι στη δεκαετία του ’50, αν και η αρχή ενός κειμένου είναι σημειωτικά από τα πιο σημαντικά στοιχεία του, πάντοτε. Γι’ αυτό, κιόλας, συνήθως τα περισσότερα κείμενα είναι αμήχανα κατά την εκκίνησή τους. Όχι αυτό που συζητάμε εδώ –το συγκεκριμένο δεν χαρακτηρίζεται από την παραμικρή αμηχανία.

Συνέχεια



ΠΕΘΑΝΕ Ο HOWARD ZINN
28/01/2010, 8:43 πμ
Filed under: Uncategorized

Σε ηλικία 87 ετών, ο Howard Zinn, ιστορικός, πολιτικός επιστήμονας, συγγραφέας και ακτιβιστής, πέθανε από καρδιακή ανακοπή στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια την Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου.

  • Ακούστε εδώ τη συνέντευξη που είχε δώσει στο Κόκκινο και στον Γιάννη Ανδρουλιδάκη, με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα.
  • Διαβάστε τη συνέντευξη του Howard Zinn στην «Αυγή» και την Ελένη Τσερεζόλε (17.5.2009)

Στη μνήμη του Howard Zinn (του Θανάση Τσακίρη)

Ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς και πολιτικούς ακτιβιστές της ευρύτερης ριζοσπαστικής αριστεράς των ΗΠΑ δεν είναι πια μαζί μας στον πλανήτη ετούτο. Σε ηλικία 87 ετών, ο Howard Zinn πέθανε από καρδιακή συγκοπή στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια την Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου. Όπως έγραψε κάποτε ο Noam Chomsky, ο Howard Zinn «με τα γραπτά του άλλαξε την συνείδηση μιας γενιάς και βοήθησε να διανοιχθούν νέοι δρόμοι στη γνώση, την κατανόηση και την αντίληψη (…) και «όταν υπήρχε πρόσκληση για ανάληψη δράσης μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι ότι ότι θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή, ως παράδειγμα και ως έμπιστος οδηγός.» Ήταν ο εμπνευσμένος δάσκαλος που ενέπνεε τέτοια εμπιστοσύνη και σεβασμό στους φοιτητές και τις φοιτήτριές του, κατά τη δεκαετία του 1960,  ώστε, όπως λέγεται, όταν επρόκειτο να λάβει χώρα εργατική, αντιπολεμική ή άλλη κοινωνικο-κινηματική διαδικασία για τα πολιτικά δικαιώματα των αφροαμερικανών και των ιθαγενών Αμερικανών, σταματούσε το μάθημα μισή ώρα νωρίτερα για να προλάβει να πάρει μέρος και τον ακολουθούσαν αυτοβούλως εκατοντάδες φοιτητές/τριές του.

Συνέχεια



Ο ΝΕΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ (ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΕΒΕΖΑΣ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010)
26/01/2010, 5:15 μμ
Filed under: Ευκλειδης Τσακαλωτος

ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ

Δεν ξαφνιάστηκαν οι έλληνες που μετά από τις εθνικές εκλογές τα δημοσιονομικά της χώρας εμφανίστηκαν κάπως χειρότερα από ό,τι παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της εκλογικής αναμέτρησης. Όμως λίγοι είχαν προβλέψει τις μετέπειτα ραγδαίες εξελίξεις, τις επιθέσεις από τον ξένο τύπο και τις διεθνείς εταιρίες αξιολόγησης, τα οικονομικά πακέτα της κυβέρνησης που αναθεωρούνται πριν καλά – καλά στεγνώσει το μελάνι, την επιδρομή επιτηρητών από την Ε.Ε. και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Για άλλη μια φορά, μετά τη συμμετοχή μας στη νομισματική ένωση, μετά από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, καλούμαστε όλες και όλοι να υπηρετήσουμε ένα εθνικό στόχο. Αυτή τη φορά, βέβαια, ο στόχος έχει λιγότερη αίγλη, εμφανίζεται περισσότερο αμυντικός: Από τη μια μεριά να αποφύγουμε τα χειρότερα της οικονομικής χρεοκοπίας, από την άλλη να αποδείξουμε στους εαυτούς μας –και στους ξένους– ότι δεν είμαστε ρεζίληδες, ότι θα νοικοκυρευτούμε, ότι μπορούμε να παρουσιάσουμε αξιόπιστα οικονομικά στοιχεία και ότι μπορούν και οι άλλοι να βασιστούν στις δεσμεύσεις που αναλαμβάνουμε.

Συνέχεια



Αλλοτε οι «ομορφες», σημερα οι «λαθραιοι» (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ, 24.1.2010)

ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΑΣ ΨΑΡΡΑ

Δεν έχω ιδιαίτερη συμπάθεια στις ιστορικές αναλογίες. Κουβαλάνε έναν υπόρρητο διδακτισμό και καμώνονται πως έχουν τη δύναμη να προλέγουν τα μελλούμενα. Μόνο που τη φορά αυτή ο πειρασμός είναι μεγάλος -και οι ομοιότητες σημαίνουσες. Εξηγούμαι: η συζήτηση («δημόσια διαβούλευση», στο κυβερνητικό ιδίωμα), που διεξάγεται τη στιγμή αυτή με θέμα την ψήφο των μεταναστών, διαθέτει εκπληκτικές συγγένειες με τη -λησμονημένη πια- διαμάχη, που πριν από ογδόντα χρόνια συνόδευσε την αργόσυρτη διαδικασία παροχής στις γυναίκες των πολιτικών τους δικαιωμάτων.
Συνέχεια