Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 3ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
30/11/2009, 1:44 πμ
Filed under: Uncategorized | Ετικέτες:

Μπαίνουμε σε μια περίοδο κρίσιμη: Από τη δράση της αριστεράς,από τη δράση μας, θα εξαρτηθούν πολλά. Τόσο το επίπεδο των εργατικών  και κοινωνικών δικαιωμάτων, όσο και ο συσχετισμός  των πολιτικών δυνάμεων, η σταθερότητα – ακόμη και η επιβίωση του πολιτικού τοπίου που ονομάσαμε « δικομματισμό».

Σ’ αυτήν την περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπαίνει σαν άγραφο χαρτί: στις Διακηρύξεις του ‘03 και του ’07,στα εκλογικά προγράμματα  μας, στους  «15  άμεσους στόχους πάλης» δεσμευτήκαμε  στην πάλη για την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, στην αντίθεση στον δικομματισμό και την κεντροαριστερά, στην αναφορά στον στρατηγικό  στόχο του σοσιαλισμού. Αυτά είναι κεκτημένα. Δεν μπορούν να τεθούν σε αναθεώρηση ή αμφισβήτηση. Είναι μια στέρεα βάση πάνω στην οποία έχουμε το καθήκον να χτίσουμε, να περιγράψουμε τη γραμμή μας για τη νέα κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά τις εκλογές. Αντιμετωπίζουμε πλέον μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση . Μια  κυβέρνηση που σε ελάχιστο χρόνο βιάστηκε να αποδείξει ότι θα ακολουθήσει την πορεία όλων των ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών.

Σύμφωνα με την συζήτηση και τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε  η παρούσα Πανελλαδική Σύσκεψη κατέληξε :

1.    Άμεση υλοποίηση των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Σύσκεψης: Γραφείο Τύπου και εκπρόσωπος  Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, έκδοση περιοδικού και  λειτουργία του site με συντακτική επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ. Συγκρότηση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

2.    Βασικά «κύτταρα»  της οργανωτικής συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Τοπικές, Νομαρχιακές και κλαδικές  Επιτροπές . Λειτουργούν με κέντρο την Συνέλευση των μελών  που έχει το δικαίωμα να αποφασίσει – με συναίνεση ή ενισχυμένη πλειοψηφία- για  τα τοπικά  ή Νομαρχιακά ή Κλαδικά, πολιτικά ζητήματα και για την ανάδειξη της Συντονιστικής Γραμματείας κάθε επιτροπής.

3.    Θεσπίζεται η έννοια του «μέλους» του ΣΥΡΙΖΑ, σε άμεση σύνδεση με τις Τοπικές ή Νομαρχιακές (ή και «θεματικές» όπου έχει αναπτυχθεί ουσιαστική δράση και συμμετοχή) επιτροπές του. Σε κάθε Επιτροπή δημιουργείται Ενιαίο Μητρώο Μελών που περιλαμβάνει τα μέλη των συνιστωσών, αλλά και τους/τις ανένταχτους/ανένταχτες. Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ εφοδιάζονται με «κάρτα μέλους» με ευθύνη της αντίστοιχης  επιτροπής.

4.    Κορυφαίο σώμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Συγκαλείται τακτικά μια φορά το χρόνο και έκτακτα –με ευθύνη της Γραμματείας-όταν προκύπτει σοβαρό θέμα. Οι αντιπρόσωποι ορίζονται με αποφάσεις των Τοπικών –Νομαρχιακών –Κλαδικών Επιτροπών με συναίνεση ή εκλογή ,με μέριμνα για πλουραλιστική εκπροσώπηση ,ώστε η σύνθεσή της να καθίσταται ισχυρή και αναμφισβήτητη.

5.    Την ευθύνη ανάμεσα σε δύο Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις έχει η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Συγκροτείται με την μέθοδο της συναίνεσης. Συμμετέχει τουλάχιστον ένας ή μια εκπρόσωπος από κάθε συνιστώσα και ανένταχτοι-ες (σε αριθμό και σύνθεση που κάθε φορά συμφωνούνται στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη).

6.    Ενισχύεται αποφασιστικά το Ταμείο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να διασφαλίζεται η κεντρική και τοπική λειτουργία του.

7.    Για όλα τα υπόλοιπα ζητήματα -όσα αναπτύχθηκαν στην παρούσα Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αλλά και όποια μπορεί να προκύψουν κατά την εμβάθυνση των ζητημάτων- συγκροτείται ανοιχτή Επιτροπή που αναλαμβάνει σε συνεργασία με τη Γραμματεία να διερευνήσει και να προετοιμάσει τη συζήτηση για την επόμενη σαφώς συγκροτημένη 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών απ΄ όλες τις τοπικές, κλαδικές και θεματικές επιτροπές. Αυτή θα συγκληθεί μέσα στο 2010, με προσπάθεια να πραγματοποιηθεί στο πρώτο εξάμηνο του έτους.



ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
30/11/2009, 1:24 πμ
Filed under: Uncategorized | Ετικέτες:

Μπορείτε να επισκεφθείτε το blog της Πρωτοβουλίας Ενταγμένων σε Συνιστώσες και Ανένταχτων για την Ανασύνθεση της Αριστεράς και τον Μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ πατώντας εδώ



Σκοτωνουν τους εργαζομενους πριν γερασουν (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ, 29.11.2009)
30/11/2009, 1:23 πμ
Filed under: Uncategorized | Ετικέτες: ,

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Λόρδος Κέινς παρότρυνε να κάνουμε βραχυπρόθεσμες προβλέψεις, γιατί «μακροπρόθεσμα θα είμαστε όλοι νεκροί». Η συζήτηση για τις συντάξεις κινείται προς την αντίθετη λογική: οι μακροπρόθεσμες προβλέψεις των επαϊόντων «σκοτώνουν» τους εργαζόμενους βραχυπρόθεσμα. Προβλέψεις τελείως υποθετικές, που βασίζονται στην άλογη λογική του νεοφιλελευθερισμού. Σταθερά υποστηρίζουν πως αν δεν αυξηθούν άμεσα τα όρια ηλικίας, το σύστημα θα έχει χρεοκοπήσει λόγω της σχέσης εργαζομένων-συνταξιούχων. Λάθος υπολογισμός. Η συντριπτική πλειονότητα των νέων θέσεων εργασίας είναι εποχικές και ανασφάλιστες. Όσο περισσότερο ένας «γέρος» παραμένει στην εργασία τόσο ένας «νέος» μένει εκτός. Είναι απλή πράξη αριθμητικής : + α – α = 0. Εκτός βέβαια αν σκοτώνουμε τους “γέρους” ως μη παραγωγικούς.

Συνέχεια



Οι προκλησεις της επομενης μερας (ΕΠΟΧΗ, 29.11.2009)
30/11/2009, 1:10 πμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΗ ΠΑΠΑΒΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι βέβαιο ό­τι ο βρά­δυ της 29ης Νο­εμ­βρίου ή μια ε­βδο­μά­δα αρ­γό­τε­ρα η ΝΔ θα έ­χει νέο πρό­ε­δρο. Εί­ναι ό­μως ε­ξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λο να προ­βλέ­ψει κα­νείς με α­κρί­βεια τις ε­ξε­λί­ξεις στο νε­ο­δη­μο­κρα­τι­κό στρα­τό­πε­δο, αν και η διά­σπα­ση του κόμ­μα­τος δεν φαί­νε­ται προς το πα­ρόν ο­ρα­τή. Μπο­ρού­με ω­στό­σο βά­σι­μα να πι­θα­νο­λο­γή­σου­με τις προ­κλή­σεις που θα α­ντι­με­τω­πί­σει ο νέ­ος αρ­χη­γός: υ­πό­γεια αμ­φι­σβή­τη­ση, πλη­θω­ρι­σμός φι­λο­δο­ξιών, έλ­λει­ψη υ­λι­κών και συμ­βο­λι­κών πό­ρων θα θέ­σουν σε δο­κι­μα­σία το ε­κλο­γι­κό του κε­κτη­μέ­νο. Αντι­μέ­τω­πος με αυ­τές τις προ­κλή­σεις εί­ναι α­να­γκα­σμέ­νος να α­να­πτύ­ξει μια σύν­θε­τη και ευέ­λι­κτη στρα­τη­γι­κή προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σει τη συ­νο­χή και τη στα­θε­ρό­τη­τα της η­γε­σίας του. Μια στρα­τη­γι­κή που θα μπο­ρού­σε να συ­νο­ψι­σθεί στο δί­πτυ­χο αυ­ταρ­χι­σμός και συ­ναί­νε­ση.

Συνέχεια



Ψυχη βαθια και κιβωτιο αδειο (ΕΠΟΧΗ, 29.11.2009)

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΛΜΠΑΝΗ

Για να είμαι ειλικρινής το Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη μού φάνηκε καλύτερο από ό,τι περίμενα -περίμενα τα χειρότερα. Όχι ότι πρόκειται για πολύ σπουδαίο σινεμά -και οι χαρακτήρες δεν αναπτύσσονται και η ευκολία του συναισθηματισμού δεν αποφεύγεται. Όπως επίσης είναι καταφανής η σεναριακή προσαρμογή των ιστορικών γεγονότων στην προκρούστειο κλίνη της «εθνικής συμφιλίωσης» -οι μεν στρατηγοί του Εθνικού Στρατού παρουσιάζονται ως κατά βάθος ψυχούλες, στο δε Δημοκρατικό Στρατό δεν μάχεται ούτε μισός εθνικά Μακεδόνας… Ωστόσο, η ταινία βλέπεται χωρίς πλήξη, και σε ό,τι αφορά την πολιτική τοποθέτησή της, μού φαίνεται μάλλον υπερβολικός ο χαρακτηρισμός της ως η «Ελένη» της εποχή μας. Η ιστορική ανάγνωση που κάνει, θα ταίριαζε πιο πολύ στο υφιστάμενο μετασοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ (γι ‘αυτό άλλωστε άρεσε και σε τόσους από τον Συνασπισμό…), παρά σε μια τραμπούκικη ακροδεξιά τύπου Γκατζογιάννη.
Συνέχεια



Συζηταμε για τη δημοκρατια και την Ευρωπη γιατι μας ενδιαφερει ο σοσιαλισμος (ΕΠΟΧΗ, 29.11.2009)

ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ-ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Αν η αριστερά είναι μία και ταυτόχρονα πολλές, μπορούμε –καταχρηστικά έστω, αλλά επ’ουδενί παραδοξολογώντας– να υποστηρίξουμε ότι υπάρχουν τόσες «δημοκρατίες» όσες και «αριστερές». Για μια από αυτές, φέρ’ ειπείν, «η δικτατορία του προλεταριάτου είναι η πιο πλέρια δημοκρατία»· για μια άλλη, η δημοκρατία εξαντλείται στις εκλογές και τον «πλουραλισμό»· μια τρίτη, τέλος, δεν βλέπει στις εκλογές και τους θεσμούς παρά «τεχνάσματα» των κυρίαρχων για να ξεγελούν και να ενσωματώνουν τους κυριαρχούμενους. Διάφορες εκδοχές της αριστεράς, εξάλλου, ακόμα κι αν ομνύουν στη δημοκρατία, αντιμετωπίζουν το ζήτημα με θεωρητικούς-προπαγανδιστικούς όρους και σαν αυτό να αφορά αποκλειστικά την κριτική στις αυταρχικές εκτροπές της αστικής δημοκρατίας ή μια «οραματικού» χαρακτήρα συζήτηση για το σοσιαλιστικό αύριο που δεν δημιουργεί δεσμεύσεις σε πρακτικές για το αριστερό πολιτικό υποκείμενο, παρά μόνο αποσπασματικές και συμβολικού χαρακτήρα διευθετήσεις· αναπόφευκτες συνέπειες, ο «φόβος των μαζών» και ο αποκλεισμός τους από τις αποφάσεις, η υποκατάστασή τους από υπερεξουσιοδοτημένα όργανα, «χαρισματικές» ηγεσίες και διαδικασίες απόσπασης της συγκατάθεσης ή προσχηματικής διαβούλευσης.
Συνέχεια



Η δημοκρατια και το τελος της ιστοριας (ΕΝΘΕΜΑΤΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ, 29.11.2009)
29/11/2009, 1:11 πμ
Filed under: - Εγραψαν, διαβασαμε, μας αρεσαν - | Ετικέτες:

ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

Το καλοκαίρι του 1795 ο Γκαίτε έγραψε για το περιοδικό Horen, που έβγαζε ο φίλος του ο Σίλερ, ένα παραμύθι και το ονόμασε Το παραμύθι (κυκλοφορεί στα ελληνικά με τις όμορφες ζωγραφιές της Μπάρμπαρας Κουζέλη από τις εκδόσεις Νήσος). Στο Παραμύθι εκτυλίσσεται το ξεμάγεμα ενός μαγεμένου κόσμου. Έχω την υποψία ότι από εκεί πήρε ο Μαξ Βέμπερ αργότερα την ιδέα να χαρακτηρίσει «απομάγευση» την ανάδυση του αστικού κόσμου. Στο τέλος του Παραμυθιού, όμως, ο Γκαίτε ξαναμαγεύει τον ξεμαγεμένο κόσμο, και οι άνθρωποι, που δεν είναι πια δεμένοι «εν δυνάμεσι και εν ισχύσεσι του αγρού», μαυλίζονται από το χρήμα. Αν ο νους του αναγνώστη πηγαίνει στον μαρξικό «φετιχισμό» και στην «Κριτική Θεωρία» της Σχολής της Φραγκφούρτης, δικαίως πηγαίνει, αλλά ο Γκαίτε προηγήθηκε.

Συνέχεια